II SA/Sz 122/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. T. z dnia 6 maja 2017 r. w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić zażalenie. J.T. w piśmie z dnia 29 grudnia 2016 r. (zatytułowanym: "Odwołanie od decyzji") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazana powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu tego pisma wskazał, że odwołuje się od wydanej decyzji i prosi oraz przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W związku z tym, że skarga z dnia 29 grudnia 2016 r. nie spełniała wszystkich wymogów formalnych, o których mowa w przepisach art. 46 § 1 pkt 1-5 i § 2, art. 47 § 1 i § 2 oraz art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a."), Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: - wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (numeru i daty), - określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, - nadesłanie 4 własnoręcznie podpisanych odpisów (podpisanych kopii) skargi z dnia 29 grudnia 2016 r. Jednocześnie Sąd pouczył Skarżącego, że uzupełnienie skargi (podpisanie osobiście) stanowiące odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi należy przesłać do Sądu również wraz z czterema jego odpisami lub uwierzytelnionymi kopiami z podaniem sygnatury akt II SA/Sz 122/17 - celem doręczenia uczestnikom postępowania. Wezwanie Sądu, Skarżący wykonał tylko w zakresie nadesłania odpisów własnoręcznie podpisanej skargi z dnia 29 grudnia 2016 r. Postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r. odmówiono Skarżącemu przyznania prawa do pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi (nieuzupełnione braki formalne skargi). Następnie, Sąd postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r. odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odpisy postanowień z dnia 29 marca 2017 r. zostały doręczone Skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2017 r. (vide: karta 48 akt sądowych). Postanowienia stały się prawomocne z dniem 14 kwietnia 2017 r. W dniu 6 maja 2017 r. wpłynęło do akt tej sprawy pismo Skarżącego w którym oświadcza, że nie zgadza się z postanowieniem Sądu, ponieważ dostarczył odpisy w terminie. Skarżący zwrócił się o przekazanie sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2017 r. Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych ww. zażalenia poprzez podanie daty zaskarżonego postanowienia, podanie, czy wnosi o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, zwięzłe uzasadnienia zażalenia. W odpowiedzi z dnia 14 czerwca 2017 r. Skarżący wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie to nr [...] r. i wnosi o zmianę tego postanowienia. Skarżący oświadczył, że nie zgadza się z wydaną decyzją i wskazał z jakich powodów przytaczając okoliczności dotyczące sprawy budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że z uwagi na nieprecyzyjne stanowisko Skarżącego w zakresie przedmiotu zaskarżenia zażaleniem z dnia 6 maja 2017 r., Sąd w wyniku analizy pism Skarżącego składanych w tym zakresie doszedł do wniosku, że zażalenie z dnia 6 maja 2017 r. dotyczy postanowienia o odrzuceniu skargi. Postanowienie o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia zostało doręczone Skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji sądowej. Tym samym należy stwierdzić, że zażalenie wniesione, na powyższe postanowienie, w dniu 6 maja 2017 r. (zgodnie z datą nadania pocztą) jest po terminie. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (§ 3). Na marginesie należy wskazać, że Skarżący w istocie nie uzupełnił też braków formalnych zażalenia z dnia 6 maja 2017 r., albowiem w odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazał akt administracyjny z którym, jak wynika z pisma, nie zgadza się. Nie określił natomiast które z postanowień Sądu z dnia 29 marca 2017 r. zaskarża tym pismem. W myśl art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis, zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do zażaleń. Ze względu na powyższe zażalenie podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na wstępie, na podstawie art. 194 § 2 w związku z art. 178 i 197 § 2 p.p.s.a.