II SA/Sz 1220/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o wymeldowaniu z pobytu stałego M. R.. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu 24 września 2018 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 239 akt administracyjnych). W dniu 25 października 2018 r. (k. 4 akt sądowych) M. R. nadał w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wyżej opisaną decyzję Wojewody. Do skargi skarżący załączył wniosek o zwolnienie go z kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 r. sąd odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych wynika, że powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 stycznia 2019 r., w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizo w dniu 19 grudnia 2018 r. oraz w dniu 28 grudnia 2018 r.), zgodnie z art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowienie to z uwagi na jego niezaskarżenie, stało się prawomocne z dniem 9 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 24 września 2018 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 października 2018 r., który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy. Tymczasem skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym w dniu 25 października 2018 r. (o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie), a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.