II SA/Sz 1223/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowań dotyczących przyznania dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a ustanowić adwokata E.J. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowań administracyjnych dotyczących przyznania dodatku mieszkaniowego. W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek wskazał, że utrzymuje się z renty w kwocie [...] zł brutto miesięcznie, mieszka sam i nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Do wniosku skarżący załączył m. in. zaświadczenie ZUS z dnia [...] r. dotyczące wysokości renty. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 ww. ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowań dotyczących dodatku mieszkaniowego. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia referendarza sądowego. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z oświadczenia i przedłożonych dowodów, a także akt administracyjnych wynika, że skarżący mieszka sam w mieszkaniu komunalnym, utrzymuje się z renty w kwocie [...] zł netto miesięcznie, a Jego comiesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania wynosiły w [...] r. ok. [...] zł. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący uprawdopodobnił w sposób dostateczny, iż znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a należało orzec, jak w postanowieniu.