II SA/Sz 1225/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. P. na postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez M. P. i M. P. jest postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., polegające na niewykonaniu punktu III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 47/14 i udzieleniu informacji w przedmiocie zwrotu zasądzonej na ich rzecz kwoty [...] złotych przez osobę, która – w ocenie skarżących – nie jest uprawniona do występowania w imieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W uzasadnieniu skarżące wskazały, że w punkcie III opisanego wyżej wyroku, sąd zasądził na ich rzecz zwrot kosztów postępowania w kwocie [...] złotych. Do dnia złożenia skargi zasądzona kwota nie została im wypłacona, pomimo wezwania z dnia 1 września 2015 r., w którym zakreśliły Kolegium trzydniowy termin do zwrotu zasądzonej kwoty. W ocenie skarżących, zasądzona kwota powinna zostać wypłacona na ich rzecz w terminie 14 dni od dnia otrzymania wyroku. Fakt, że w sprawie została wywiedziona skarga kasacyjna nie ma żadnego wpływu na obowiązek zwrotu zasądzonej kwoty. Odpowiedzi na wezwanie do zapłaty udzieliła im pracownica Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która nie jest uprawniona do jego reprezentowania. Skarżące nie sformułowały żądania skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności, względnie o oddalenie z uwagi na fakt, iż postępowanie Kolegium jest zgodne z prawem. W uzasadnieniu organ podniósł, że w dniu 9 grudnia 2014 r. złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 25 września 2014 r., wydanego w sprawie II SA/Sz 47/14. W skardze kasacyjnej Kolegium wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w S. do ponownego rozpatrzenia. Do dnia wniesienia odpowiedzi na skargę nie został wyznaczony termin rozprawy przez Naczelnym Sądem Administracyjnym. W ocenie organu, jego postępowanie w tej sprawie było prawidłowe, bowiem niezwłocznie udzielił on skarżącym odpowiedzi na wezwanie i poinformował o tym, że wyrok nie jest prawomocny i nie wywołuje skutków prawnych. Informacje zostały przekazane skarżącym przez osobę umocowaną do działania w imieniu Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014.1647), prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiotem skargi jest niewypłacenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. kosztów postępowania zasądzonych wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. oraz udzielenie informacji w przedmiocie wypłaty tych kosztów przez osobę – w ocenie skarżących – nieuprawnioną. Odnosząc się do tak postawionych zarzutów należy rozważyć dopuszczalność skargi. W ocenie sądu skarga na niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów jest niedopuszczalna. W sytuacji zasądzenia przez sąd administracyjny zwrotu kosztów postępowania, pomiędzy organem i stroną postępowania sądowoadministracyjnego, na rzecz której koszty te zostały zasądzone powstaje stosunek zobowiązaniowy, w którym strona staje się wierzycielem, a organ dłużnikiem. Należności z tego tytułu mogą być dochodzone na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego (dalej k.p.c.) o egzekucji świadczeń pieniężnych. Wyrok, którego prawomocność stwierdzono na podstawie art. 169 p.p.s.a. stanowi tytuł egzekucyjny. Prawomocny wyrok, zaopatrzony w klauzulę wykonalności przez sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika, stosownie do art. 781 § 2 k.p.c., jest na podstawie art. 776 k.p.c., tytułem wykonawczym, stanowiącym podstawę do wszczęcia i prowadzenia egzekucji przez komornika sądowego. W omawianej sprawie nie istnieje zatem obowiązek podjęcia przez organ czynności z zakresu administracji publicznej, w szczególności wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Egzekucja zasądzonej kwoty zależy w tym przypadku od aktywności wierzyciela i podjęcia prawem przewidzianych działań zmierzających do skutecznego dochodzenia roszczeń w sposób przewidziany przepisami k.p.c. W konsekwencji sprawy dotyczące wykonania prawomocnych wyroków, w części dotyczącej zasądzonych kosztów postępowania, pozostają poza kognicją sądów administracyjnych. Podobnie, jak poza kognicją sądu pozostaje w tej sprawie kwestia wewnętrznej organizacji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., upoważnienia udzielonego pracownikowi, jego formy i zakresu oraz podejmowanych przez pracownika tego organu działań, zmierzających do wyjaśnienia stronie, na jakim etapie znajduje się wykonanie wyroku i kiedy nastąpi zapłata zasądzonych kosztów. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd postanowił o odrzuceniu skargi.