II SA/Sz 1227/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za pobór wód podziemnych oraz za odprowadzanie ścieków I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz strony skarżącej Przedsiębiorstwa [...] kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w G., działając na podstawie art. 273 ust. 6 w związku z art. 271 ust 2, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566 ze zm.) określił Przedsiębiorstwu [...] opłatę stałą w wysokości [...] zł za okres od 16 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r., w tym: 1) [...] zł za pobór wód podziemnych, 2) [...] zł za odprowadzanie ścieków. Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu 28 sierpnia 2018 r., Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w G. (dalej jako: "PGWWP Zarząd Zlewni w G.", na podstawie art. 271 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (dalej jako: "Prawo wodne") ustaliło, w formie informacji rocznej, Przedsiębiorstwu [...]., za okres od 16 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. opłatę stałą w wysokości [...] zł, w tym: [...] zł za pobór wód podziemnych i [...] zł za odprowadzanie ścieków. Przedsiębiorstwo [...] złożyło reklamację w której nie zgodziło się z wysokością opłaty za pobór wód podziemnych i zrzut ścieków ustaloną w powołanej informacji rocznej. Dyrektor PGWWP Zarząd Zlewni w G. nie uznał wniesionej reklamacji i uzasadniając wydaną decyzję przywołał treść art. 271 ust. 2 i 5 ustawy Prawo wodne oraz wyjaśnił, że ideą opłaty stałej za usługi wodne jest określenie maksymalnej presji na środowisko wodne, w formie maksymalnej ilości poboru wody, jak i zrzutu ścieków w jednostce czasu. Opłata stała jest zatem odzwierciedleniem gotowości środowiska wodnego do udostępnienia zasobów wody w ramach usług wodnych przez cały rok. W myśl powyższego po przeliczeniu wszystkich trzech wartości wybierana jest najwyższa wartość, w tym przypadku jest to maksymalny pobór i zrzut godzinowy ścieków z ujęcia w miejscowości Ś., określony w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia 8 lutego 2018 r., [...] wydanym Przedsiębiorstwu [...] Następnie organ wskazał, że określenia wysokości opłaty stałej dokonał w oparciu o art. 271 ust. 5 i 2 Prawa wodnego oraz § 10 ust. 1 i § 15 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2502). Organ wyjaśnił, że opłata za pobór wód podziemnych została określona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] zł, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnego poboru określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym i wynoszącego [...] m3/s. Natomiast opłata za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi została określona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej [...] zł, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnego zrzutu określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym i wynoszącego [...] m3/s. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skardze strona zarzuciła naruszenie: - art. 271 ust. 5 ustawy Prawo wodne, poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, poprzez nieprawidłowe naliczenie opłaty za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, - art. 271 ust. 2 ustawy Prawo wodne, poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez nieprawidłowe naliczenie opłaty za pobór wód podziemnych. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w wydanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje. Decyzja administracyjna rozstrzygająca sprawę co do istoty kształtuje sytuację prawną strony postępowania w sferze prawa materialnego. Dlatego najistotniejszym elementem decyzji jest jej rozstrzygnięcie, zwane również sentencją albo osnową decyzji administracyjnej. W związku z tym, że rozstrzygnięcie konkretyzuje uprawnienia lub obowiązki stron postępowania, musi być ono precyzyjne i nadające się do wykonania. Z kolei uzasadnienie decyzji, którego zakres określa art. 107 § 3 k.p.a., nie może pozostawać w sprzeczności z sentencją decyzji, a jego rolą jest wyjaśnienie przez organ motywów podjętego rozstrzygnięcia. Przypomnienie tych podstawowych zasad dotyczących formułowania decyzji stało się konieczne wobec wad dostrzeżonych przez Sąd w zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kwestionowanej decyzji z dnia [...] r. stało się ustalenie skarżącemu Przedsiębiorstwu opłaty stałej za pobór wód podziemnych oraz opłaty stałej za odprowadzanie ścieków za okres od 16 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że wobec Przedsiębiorstwa [...] organ wydał również inną decyzję, z dnia [...] r., nr [...], także ustalającą stronie skarżącej opłatę stałą za okres od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. w wys. [...] zł za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. Decyzja ta była przedmiotem kontroli Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 555/18. Porównanie sentencji ww. decyzji może prowadzić do wniosku, że rozstrzygają one w części o tym samym obowiązku strony skarżącej, tj. o wysokości opłaty stałej za odprowadzenie ścieków w roku 2018, co stanowiłoby naruszenie zasady res iudicata – powagi rzeczy osądzonej. W sentencji decyzji brak jest informacji, które pozwalałyby zindywidualizować oba te rozstrzygnięcia poprzez wskazanie np. że dotyczą one odmiennych miejsc poboru wód podziemnych lub odprowadzania ścieków. Poszukując odpowiedzi na pytanie o przedmiot rozstrzygnięcia w tym zakresie, pomocne powinno być odwołanie się do uzasadnienia decyzji, które jednak w rozpoznawanej sprawie również jest nieprecyzyjne. Na stronie trzeciej uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ powołuje się na informacje wynikające z pozwolenia wodnoprawnego wydanego dla Przedsiębiorstwa w dniu 8 lutego 2018 r. na pobór wód podziemnych oraz zrzut ścieków z ujęcia w miejscowości Ś.. Tymczasem dołączone do akt administracyjnych pozwolenie wodnoprawne z 8 lutego 2018 r. dotyczy ujęcia oraz stacji uzdatniania wody w miejscowości Ż.. Organ nieprawidłowo określił również wysokość opłat stałych na poziomie odpowiednio [...] za pobór wód podziemnych oraz [...] zł za odprowadzanie ścieków, przy tym tą drugą wartość opisując słownie organ określił jako "[...]" złotych. Z uzasadnienia decyzji, które powinno wyjaśniać sposób ustalenia tych opłat wynika, że przy iloczynie przyjętych stawek jednostkowych opłat, czasu wyrażonego w dniach oraz maksymalnego poboru wód podziemnych oraz zrzutu ścieków do wód lub do ziemi, wyniki te byłyby zgoła odwrotne. To, że suma opłat mogłaby wynieść zbliżoną wartość, nie zmienia faktu, że ustalenie w sentencji decyzji wysokości opłaty stałej za pobór wód podziemnych oraz opłaty stałej za odprowadzanie ścieków jest nieprawidłowe o czym świadczy wynik przemnożenia przyjętych przez organ wartości. Przy tym poważne wątpliwości budzi sposób w jaki organ zamierzał, a następnie, jak faktycznie dokonał obliczenia wysokości poszczególnych opłat. W sentencji decyzji wskazano, że opłaty ustalono za okres od 16 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. Natomiast w uzasadnieniu decyzji organ podał liczbę 365 dni. Na marginesie Sąd zauważa, że w informacji rocznej z dnia 28 sierpnia 2018 r. organ wskazał, że przy ustaleniu opłaty stałej za odprowadzanie ścieków przyjął czas wyrażony w dniach wynoszący jeszcze inną liczbę - 47 dni. Przedstawiony wyżej ogół nieprawidłowości, nieścisłości i sprzeczności sentencji decyzji z jej uzasadnieniem, miał istotny wpływ na wynik sprawy, nie pozwalało na uznanie zaskarżonej decyzji za zgodnej z prawem. Skutkować to musiało jej uchyleniem, o czym Sąd orzekł mając na uwadze naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 271 ust. 5 i 2 Prawa wodnego oraz przepisów art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Mając na uwadze skromność przedłożonych przez organ akt sprawy, nie sposób odnieść się do zarzutu skargi, według której, powstałe ścieki odprowadzane są do zamkniętych systemów kanalizacji zbiorczej i oczyszczane w oczyszczalni w M. . Ponownie rozpoznając sprawę organ usunie dostrzeżone nieprawidłowości, w szczególności w sentencji decyzji wskazując w sposób należyty miejsca poboru wód podziemnych oraz miejsca odprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, co ma znaczenie istotne z punktu widzenia prawidłowego określenia przedmiotu decyzji i kształtowanego nią zakresu rozstrzygnięcia. Organ ponownie wyliczy wysokość należnych opłat stałych, których ustalenie opiera się na odrębnej podstawie prawnej. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśni w sposób jednoznaczny sposób obliczenia poszczególnych opłat, odnosząc się przy tym do podnoszonej przez stronę okoliczności odprowadzania ścieków docelowo do oczyszczalni w M. . Rozstrzygnięcie zawarte w pkt I sentencji wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wydał na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zaś o kosztach postępowania, obejmujących uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi (100 zł) oraz koszty związane z udziałem ustanowionego pełnomocnika (497 zł), Sąd orzekł na mocy art. 200 i art. 205 § 5 ww. ustawy.