II SA/Sz 1229/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. i W. T. na Gminę Miasto w przedmiocie dostępu nieruchomości do drogi publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu [...] M.T. i W.T. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na Gminę Miasto [...] w przedmiocie dostępu do drogi publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że nie zgadzają się z proponowanym przez Urząd Miejski w [...] Wydział Gospodarki Nieruchomościami rozwiązaniem kwestii dostępu ich nieruchomości przy ul. [...] do drogi publicznej za pomocą ustanowienia służebności gruntowej wobec planowanego nieprawnego obciążenia ich kosztami notarialnymi, sądowymi i obsługi geodezyjnej. W ocenie M.T. i W.T. to Gmina Miasto [...] powinna ponieść wszelkie koszty związane z uregulowaniem ww. kwestii prawnej, albowiem pozbawienie ich nieruchomości dostępu do drogi publicznej nastąpiło na skutek błędnych decyzji administracyjnych podjętych przez organy gminy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", stosownie do którego, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1)decyzje administracyjne; 2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3)postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4)inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (§ 3). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie przedmiot skargi stanowi kwestia dostępu nieruchomości skarżących do drogi publicznej w postaci ustanowienia służebności oraz związane z tym koszty. Tak określony przedmiot postępowania przesądza o tym, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Służebność jest instytucją prawa cywilnego do której znajduje zastosowanie ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), tymczasem kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje rozstrzygania spraw o cywilistycznym charakterze. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ze zm.) do rozpoznania takiego rodzaju spraw powołane są sądy powszechne. W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.