II SA/Sz 1232/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2008 roku sprawy ze skargi Z. M. na uchwałę Sejmiku Województwa Nr [...] z dnia [...]roku w przedmiocie skargi na działalność Zarządu Województwa dotyczącej trybu i realizacji konkursu na stanowisko dyrektora p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Z. M. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na "tryb i realizację konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K., zorganizowanego przez Zarząd Województwa Z. z siedzibą w S. (...) oraz Uchwałę Sejmiku Województwa Z. z dnia [...] Nr [...]". W skardze tej strona wniosła o "stwierdzenie, że przyjęty tryb i realizacja konkursu, jak również decyzja komisji konkursowej z dnia [...], na mocy której nie został dopuszczony do postępowania konkursowego oraz wyżej wymieniona uchwała, są nieważne w związku z naruszeniem art. 2, 7, 8, 32 i 83 Konstytucji RP oraz art. 56, 57, 58, 59 i 60 K.c.". W uzasadnieniu skargi Z. M. wyjaśnił, iż komisja konkursowa odmówiła dopuszczenia go do udziału w postępowaniu konkursowym ze względu na brak właściwego zaświadczenia lekarskiego oraz brak podpisów pod wymaganymi dokumentami i zaświadczeniami. Powołując się na treść ogłoszenia prasowego zawierającego informacje odnośnie wymaganych od kandydatów dokumentów, skarżący wyjaśnił, iż nie wskazano w nim, że zaświadczenie lekarskie powinno być wydane przez lekarza medycyny pracy. Skarżący wyjaśnił, iż mógł uzupełnić brakujące podpisy oczekując na decyzję komisji konkursowej, którą to czynność "dopuszczają w postępowaniu także sądy, ponieważ nie narusza ona K.p.c.". Strona dodała, że jego skargę z dnia [...] na tryb i realizację konkursu oraz na decyzję Komisji konkursowej tutejszy Sąd Administracyjny przekazał w dniu [...] do rozpoznania Zarządowi Województwa Z. w S. Z. M. wskazał, iż w uzasadnieniu Uchwały Sejmiku Województwa Z. z dnia [...] Nr [...], w której nie uznano zasadności jego skargi, powołano podstawę prawną dla "wzoru ogłoszenia o konkursie", która nie może stanowić podstawy dla ustalenia poprawności przyjętego trybu i realizacji konkursu, albowiem istotne są informacje podane do wiadomości w ogłoszeniu prasowym. Skarżący zarzucił brak rzetelności i logiki w załączonym do uchwały uzasadnieniu. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa Z. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W pierwszej kolejności pełnomocnik organu wskazał, iż skarga jest niedopuszczalna. Jego zdaniem, z jednej strony skarga dotyczy trybu i realizacji konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K. i w tym zakresie jest niedopuszczalna, albowiem była już rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. – sygnatura akt II SA/Sz 1153/07. Również skarga w części dotyczącej uznania za nieważną uchwałę Sejmiku Województwa jest niedopuszczalna z powodu braku właściwości sądu do jej rozpoznania jak i z uwagi na fakt, iż skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Organ zaznaczył, że skarga była rozpoznana na podstawie art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na zarzuty podniesione przez skarżącego, pełnomocnik organu wyjaśnił natomiast, iż podtrzymuje argumenty przedstawione w odpowiedzi na skargę Z. M. z dnia [...], złożonej do sprawy o sygnaturze akt II SA/Sz 1153/07. Sąd na podstawie akt sprawy II SA/Sz 1153/07 ustalił, iż w dniu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę Z. M. z dnia [...] w przedmiocie trybu i realizacji konkursu na stanowisko Dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K. jako niedopuszczalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższe oznacza, że wcześniejsza zawisłość sprawy objętej skargą, stwarza stan sprawy w toku i nie można w tej samej sprawie i pomiędzy tymi samymi stronami wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego. W świetle zebranego materiału dowodowego Sąd uznał, iż skarga z dnia [...] jak i z dnia [...] (w odniesieniu do pierwszego jej żądania), wniesiona przez Z. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S, dotyczy stanowiska Komisji Konkursowej, powołanej przez Zarząd Województwa Z. w S. uchwałą Nr [...] z dnia [...], o niedopuszczeniu Z. M. do konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K. – a zatem zachodzi tożsamość podmiotowa jak i przedmiotowa w obu sprawach. Skargę z dnia [...], (w sprawie o sygnaturze akt II SA/Sz 1153/07) Sąd odrzucił, uznając ją za niedopuszczalną. Postanowienie w tym zakresie z dnia [...] nie jest jeszcze prawomocne. Wobec powyższego skargę z dnia [...] należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na zawisłość tej samej sprawy przed sądem między tymi samymi stronami. Mając na uwadze drugi z zarzutów skargi, Sąd zauważa, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Skoro wśród wymienionych aktów nie ma skargi powszechnej, o której mowa w Dziale VIII Skargi i wnioski ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), Sąd uznał, iż nie jest właściwy do rozpoznania tej skargi, złożonej w związku z nienależytym wykonaniem obowiązków przez organ, pomimo iż załatwienie skargi ma formę uchwały Sejmiku. W orzecznictwie podnosi się, że uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (o czym świadczy powołanie się strony na art. 229 pkt 6 Kodeksu postępowania administracyjnego), są jedynie czynnością mającą na celu poinformowanie skarżącego o sposobie załatwienia skargi, na czynność tę nie służy skarga. Stronie nie służy również skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej na podstawie 229 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1580 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Jak wynika z powyższego przepisu dotyczy to jedynie uchwał z zakresu administracji publicznej, a uchwała podjęta przez Sejmik została podjęta w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i stanowi informacje o sposobie załatwienia skargi, nie jest aktem, na mocy którego nałożono obowiązki lub nadano uprawnienia. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wniesiona przez stronę skarga jest niedopuszczalna i dlatego Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 4 w związku z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).