II SA/Sz 1234/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Protokolant Małgorzata Frej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 maja 2007 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę M. C. w dniu 5 lipca 2006 r. zwrócił się do Starosty z wnioskiem o rejestrację ciągnika marki Ursus C-328, nr rej. [...]. Starosta, decyzją z dnia [...], Nr [...], na podstawie art. 104 § 1 Kpa w związku z art. 72 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) – odmówił M. C. zarejestrowania wyżej wskazanego ciągnika. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że M. C. w dniu 5 lipca 2006 r. złożył wniosek o rejestrację ciągnika marki Ursus C-328. Z przedłożonych do wniosku dokumentów wynika, że ciągnik nabył Z. C. w dniu 12 kwietnia 1972 r. M. C. do wniosku o rejestrację przedłożył kserokopie następujących dokumentów: - dwie umowy kupna-sprzedaży tj. z dnia 12 kwietnia 1972 r. i z dnia 19 lipca 1987 r., - fakturę dotyczącą zakupu ciągnika, - fakturę na zakup silnika po remoncie kapitalnym, - protokół zdawczo-odbiorczy silnika po naprawie, - protokół przyjęcia silnika do naprawy, - kartę gwarancyjną na silnik. Starosta podniósł, że zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1, 4 i 5 oraz ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, do wniosku o rejestrację należy dołączyć dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany oraz zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu. W przypadku zaś zagubienia dowodu rejestracyjnego, zamiast tego dokumentu należy przedstawić zaświadczenie wystawione przez organ rejestrujący, właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji pojazdu. Organ I instancji wskazał też, że z posiadanej dokumentacji nie wynika, iż ciągnik o numerze rej. EG 1545 był zarejestrowany w Starostwie Powiatowym w B. Z tych względów, Starosta uznał, że brak jest podstaw do zarejestrowania ciągnika marki Ursus C-328 o nr rej. [...]. M. C. w odwołaniu od decyzji organu I instancji podniósł, że nie zgadza się z odmową. Wskazał, że połowa Jego gruntu leży w odległości ok. 2 km od gospodarstwa, a jedyny dojazd to szosa asfaltowa, a Policja w obecnych czasach wymaga by ciągnik był zarejestrowany, ubezpieczony i sprawny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. C. – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podniosło, że z akt sprawy wynika, iż M. C. nie przedłożył dokumentów wymaganych do rejestracji ciągnika twierdząc, że dowód rejestracyjny został zatrzymany przez Policję w T., natomiast ojciec wnioskodawcy przy zakupie ciągnika otrzymał wyłącznie zaświadczenie o tym fakcie. Aktualnie właścicielem ciągnika jest wnioskodawca (umowa sprzedaży z dnia 9 stycznia 1981 r.), jednak nie dysponuje i jak wynika ze składanych wyjaśnień nigdy nie dysponował dowodem rejestracyjnym pojazdu. Ponadto organ I instancji stwierdził, że z posiadanej dokumentacji nie wynika, aby przedmiotowy ciągnik był rejestrowany w Starostwie Powiatowym w B. Na wniosek M. C. organ I instancji przesłuchał R. W., który oświadczył, że nie posiada żadnych informacji na temat ciągnika będącego własnością M. C. Odnosząc się do odwołania, organ odwoławczy uznał, że nie zasługuje ono na uwzględnienie z braku podstaw prawnych. Przepis art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym wymienia załączniki, których dołączenie do wniosku o rejestrację pojazdu warunkuje dokonanie tej czynności, dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany, to jeden z załączników niezbędnych do rejestracji pojazdu. Kolegium na podstawie akt sprawy ustaliło, że przedmiotowy ciągnik był zarejestrowany, a tym samym to w interesie strony jest uzyskanie dowodu na tę okoliczność. Organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe, które nie doprowadziło do ustalenia faktu rejestracji ciągnika i jego danych technicznych w tym urzędzie. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy stwierdził, że sprawa została dostatecznie wyjaśniona przez Starostę i tym samym zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. M. C. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazał, że przedmiotowy ciągnik nabył od swojego ojca – Z. C. w dniu 9 stycznia 1981 r. wraz z dowodem rejestracyjnym. W dalszej części uzasadnia skargi skarżący szczegółowo opisał wydarzenia, w wyniku których, Jego zdaniem, R. W. uzyskał dowód rejestracyjny swojego ciągnika siodłowego wykorzystując dokumenty ciągnika należącego do skarżącego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W rozpoznawanej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty z dnia [...] w przedmiocie odmowy rejestracji ciągnika marki Ursus C-328 o numerze rejestracyjnym [...], wbrew zarzutom skarżącego, prawa nie naruszają. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowił w pierwszej kolejności przepis art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, stanowiący, że rejestracji dokonuje się na podstawie m.in. dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że dokument ten tj. dowód rejestracyjny, jest niezbędny do zarejestrowania pojazdu już wcześniej zarejestrowanego. Oznacza to zatem, że powinien on być dołączony do wniosku o rejestrację, zaś brak tego dowodu stanowi przeszkodę do rejestracji pojazdu. Odstępstwo od tej zasady może mieć miejsce tylko w przypadkach wymienionych w art. 72 ust. 2 tej ustawy, lecz żaden z nich nie wystąpił w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Dlatego trafnie uznały organy orzekające obu instancji, że dowodem w sprawie powinien być dokument w postaci dowodu rejestracyjnego. O obowiązku przedłożenia organowi wymaganych dokumentów przez składającego wniosek o rejestrację pojazdu jego właściciela stanowi też jednoznacznie § 2 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji pojazdów (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 186, poz. 1322). Bezsporne jest w sprawie, że M. C. nie przedłożył do wniosku z dnia 5 lipca 2006 r. o rejestrację ciągnika dowodu rejestracyjnego tego pojazdu. Tymczasem – jak wynika to z zaskarżonej decyzji, czemu skarżący nie przeczy – przedmiotowy ciągnik w przeszłości był zarejestrowany. W tej sytuacji, skoro wymogiem ustawowym jest między innymi przedłożenie dowodu rejestracyjnego dla uzyskania kolejnej rejestracji, to organy orzekające w sprawie nie miały obowiązku dociekania przyczyn niezłożenia tego dokumentu przez skarżącego, skoro z przepisu art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym taki obowiązek organów nie wynika. Innymi słowy rzecz ujmując, niezależnie od przyczyn niemożności złożenia przez zainteresowaną stronę dowodu rejestracyjnego, brak tego dokumentu uniemożliwia wydanie pozytywnej decyzji o rejestracji. Wprawdzie organ I instancji na wniosek skarżącego prowadził w pewnym zakresie postępowanie zmierzające do wyjaśnienia co stało się z dotychczasowym dowodem rejestracyjnym, (notatka służbowa z dnia 2 sierpnia 2006 r., k-22 akt adm.), ustalenia organu w tej kwestii nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy wobec jednoznacznego brzmienia przepisu ustawy wymagającego złożenia dokumentu i nie dającego podstaw do zastępowania dowodu rejestracyjnego dowodami w postaci zeznania świadków lub innymi dowodami. Z powyższych względów, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.