II SA/Sz 1234/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. K. J. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 9 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Sz 1234/06 wydanego w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi W. K. J. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, oraz kwotę [...] złotych tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wyrokiem z dnia 9 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu na rozprawie, oddalił skargę M.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 5 października 2006 r. [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2008 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Odpis tego postanowienia został doręczony Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w S., który wyznaczył adwokata W. K. J. pełnomocnikiem skarżącego. W dniu 2 kwietnia 2008 r. zostało złożone do akt sprawy pełnomocnictwo, z daty 25 marca 2008 r., upoważniające pełnomocnika do występowania w imieniu M. C. przed sądami administracyjnymi w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 8 maja 2008 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 czerwca 2008 r. W dniu 2 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego złożył do Sądu pismo, w którym oświadczył, że po dokonaniu analizy akt i uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie, stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku, dlatego odmawia jej sporządzenia i przedstawił opinię w tym zakresie. Pismem z dnia 10 stycznia 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 18 ust 1 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł, czyli wynosi 180 zł. Obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika przewiduje art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225 poz. 1635) w związku z częścią IV załącznika do tejże ustawy. W aktach sprawy znajduje się dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, a wiec kwotę tę należało uznać za uzasadniony wydatek adwokata. Mając na względzie powyższe, Sąd przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie - w kwocie 180 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT, oraz koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b wyżej wskazanego rozporządzenia.