II SA/Sz 1234/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie w sprawie Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. W przedmiotowej sprawie, w dniu 20 listopada 2007 r. J. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 26 października 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Postanowieniem z dnia 12 marca 2008 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy zwolnił J. B. z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowił na Jego rzecz adwokata z urzędu. Na podstawie powyższego postanowienia Dziekan Szczecińskiej Izby Adwokackiej wyznaczył na rzecz skarżącego pełnomocnika z urzędu – adwokata J. U. Próby skontaktowanie się ze skarżącym przez wyznaczonego z urzędu adwokata w celu udzielenia na rzecz tego ostatniego pełnomocnictwa, jak również działania Sądu zmierzające do przesłania na wskazane przez J. B. adresy do korespondencji, informacji o okoliczności wyznaczenia przez Dziekana Izby Adwokackiej – pełnomocnika z urzędu oraz o obowiązku udzielenia temu pełnomocnikowi pełnomocnictwa okazały się bezskuteczne. Wobec powyższego na podstawie 125 § 1 pkt 3 oraz 131 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.