II SA/Sz 1239/12

Dnia 4 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz 674/12 odrzucił, jako wniesioną z uchybieniem terminu, skargę S. P.na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie samowolnie przebudowanego i rozbudowanego budynku gospodarczego na działce nr [...] w miejscowości[...] . Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. W dniu [...] r. S. P. nadał w urzędzie pocztowym w [...] ponowną skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr[...] , wraz z wnioskiem o przywróceniem terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu oświadczył, że uchybił terminowi bez swojej winy, ponieważ dopiero z treści postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi dowiedział się, że zaskarżone postanowienie w dniu [...] r. odebrała- nie informując go o tym, jego kuzynka J.K. Przesyłkę przekazała skarżącemu dopiero w dniu [...] r. Do wniosku S. P. dołączył oświadczenie J. K. z dnia [...] r., w którym podała, że korespondencję odebraną w dniu [...] r. od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przekazała S. P. w dniu [...] r., nie informując adresata o dacie odebrania przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody od strony niezależne, jak na przykład przerwę w komunikacji, nagłą chorobę wnioskodawcy która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Skarżący, jako przyczynę uchybienia terminu wskazał okoliczność, że przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie w dniu [...] r. odebrała jego kuzynka J. K. ale przekazała mu ją dopiero [...] r., nie informując wnioskodawcy o dacie odebrania przesyłki. Termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu [...] r., a skarga odrzucona postanowieniem Sądu z dnia [...] r. sygn. akt II SA/Sz 674/1 , została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. Kryterium braku winy będące przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W doktrynie prawa przyjmuje się, że sąd oceniając wystąpienie tej przesłanki, powinien przyjąć obiektywny miernik staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej można mówić wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zatem przy ocenie zachowania strony jako nie zawinionego sąd powinien brać pod uwagę te okoliczności, na które strona nie miała jakiegokolwiek wpływu, czyli takie, które były od niej niezależne, a przeszkadzały jej w dokonaniu czynności procesowej w wyznaczonym przez sąd lub przepisy prawa terminie. W ocenie Sądu skarżący w złożonym wniosku nie uprawdopodobnił, by uchybił terminowi do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. bez swojej winy. Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi, w tym informację, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego postanowienia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy kuzynka skarżącego J. K. wielokrotnie odbierała pisma kierowane do niego przez organy administracji obu instancji, odebrała także postanowienie Sądu z dnia [...] r. o odrzuceniu skargi. W ocenie Sądu, obowiązkiem skarżącego było ustalenie, w jakim dniu kuzynka odebrała adresowaną do niego przesyłkę. Skarżący z łatwością mógł usunąć przeszkodę która uniemożliwiła mu terminowe wniesienie skargi, tj. ustalić dzień odebrania przesyłki zawierającej postanowienie przez kuzynkę, czego nie uczynił. Dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi wnioskodawca dowiedział się, że uchybił terminowi. Powoływanie się na tego rodzaju okoliczności jak wskazane w uzasadnieniu wniosku, świadczą raczej o braku dbałości w prowadzeniu swoich spraw przez skarżącego, a nie o braku jego winy. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Dlatego na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.