II SA/Sz 124/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. K. –Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w [...] decyzją z dnia 5 listopada 2009 r., nr[...] , wydaną na podstawie art. 49b ust. 1 w zw. z art. 49b ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 ze zm.) nakazał A. K.-Ż. rozbiórkę wykonanej bez wymaganego zgłoszenia altanki wolnostojącej na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] . W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że 8 czerwca 2009 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące samowolnego wykonania robót związanych z budową altanki na działce nr 431 w [...] , w trakcie którego ustalił, że A. K.-Ż. w miesiącach marzec, kwiecień 2008 r. rozpoczęła roboty budowlane związane z wykonaniem drewnianej altanki o wym. 2,74 m x 2,74 m, krytej gontem bitumicznym. Już po rozpoczęciu robót, w dniu 9 kwietnia 2009 r., zgłosiła w Urzędzie Miasta Koszalina zamiar wykonania robót budowlanych związanych z budową altanki. Zatem roboty budowlane zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej. W związku z tym postanowieniem z dnia 6 lipca 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na A. K-Ż. obowiązek przedłożenia dokumentów określonych w art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego. Postanowienie to zostało wysłane pod adres zameldowania i mimo tego, że nie zostało podjęte przez adresatkę, organ uznał, że zostało skutecznie doręczone w trybie art. 44 k.p.a. Wobec nie wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia 6 lipca 2009 r. organ I instancji, na podstawie art. 49b ust. 1 i 3 ustawy prawo budowlane, nakazał rozbiórkę przedmiotowego obiektu. Rzeczona decyzja została wysłana do strony pod adres zamieszkania tj. ul. [...] w [...] i mimo dwukrotnego awizowania w dniu 9 listopada 2009 r. i w dniu 16 listopada 2009 r. nie zostało podjęte przez adresatkę. W piśmie złożonym w dniu 26 października 2010 r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w [...] , A. K.-Ż. zwróciła się o wydanie wysłanych do niej, a nie odebranych, przesyłek dotyczących postępowania w sprawie altanki przy ul. [...] w [...] . W tym samym dniu organ I instancji doręczył stronie decyzję własną z dnia 5 listopada 2009 r., nr PINB.IN.III-7141-20/09. W dniu 27 października 2010 r. A. K.Ż. złożyła w siedzibie organu I instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 5 listopada 2009 r. uzasadniając wniosek tym, że dopiero w dniu 26 października 2010 r. mogła zapoznać się z tą decyzję. Wskazała, że wcześniej przebywała na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, najczęściej u rodziców w[..] . Poza krótkotrwałymi wizytami w [...] przebywała wraz z dziećmi u swoich rodziców, zatem nie podjęcie korespondencji nie było umyślne ani zawinione. [...] i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] , działając na podstawie art. 59 § 1 i § 2 k.p.a., postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r., nr[..] , odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia podał, że decyzja organu I instancji była awizowana dwukrotnie w dniu 9 listopada 2009 r. i 16 listopada 2009 r. pod wskazanym przez stronę adresem zamieszkania i ponieważ adresatka pisma nie odebrała, doręczenie należało uznać za dokonane skutecznie w dniu 23 listopada 2009 r. Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W dniu 27 października 2010 r. A. K.-Ż. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W myśl art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy termin przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). A. K.-Ż. składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie dopełniła czynności dla której określony był termin, tzn. nie dołączyła odwołania od decyzji. Uzasadniając przyczynę uchybienia terminu nie uzasadniła prawie jedenastomiesięcznego okresu jej trwania. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. We wniosku o przywrócenie terminu strona takich okoliczności nie uprawdopodobniła. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na to postanowienie A. K.-Ż. wskazała, że w sprawie miało miejsce wiele błędów i niedociągnięć, zarówno z jej strony jak i ze strony organów administracji. Skarżąca przyznała, że nie dopełniła czynności dla której był zakreślony termin, ale uczyniła to omyłkowo będąc przekonana, że odwołanie może wnieść dopiero po przywróceniu terminu do jego wniesienia. Zresztą powoływanie się na art. 41 k.p.a., dotyczący obowiązku informowania organu o zmianie adresu jest nie na miejscu, ponieważ organ I instancji świadomie zataił informację o takim obowiązku, nie informując o tym skarżącej przy wszczęciu postępowania administracyjnego. Skarżąca oświadczyła, że w trakcie całej sprawy administracyjnej miała problemy zdrowotne i przebywała na zwolnieniu lekarskim, z tego względu nie była w stanie odebrać dokumentów, a tym bardziej ustosunkować się do nich w terminie. W ocenie skarżącej urzędnicy zatrudnieni w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w [...] , wprowadzili ją w błąd podczas wizji lokalnej w dniu 29 kwietnia 2009 r. mając świadomość, że mają do czynienia z osobą przebywającą na zwolnieniu lekarskim i nie w pełni dysponowaną. Nie powinni takiej osoby przesłuchiwać ani żądać od niej wyjaśnień. Tymczasem oni bez skrępowania weszli i przeprowadzili wizję lokalną nie ustalając najważniejszego tzn. że mają do czynienia z kapliczką, a nie altanką. Tymczasem obiekt ten od momentu planowania miał być miejscem kultu religijnego, gdzie skarżąca mogłaby oddawać się medytacjom. Urzędnicy bezzasadnie nazwali ten obiekt altanką i tak kazali wypełniać dokumenty w zgłoszeniu. Tymczasem obiekt ten jest niewielki i otwarty, tylko z jedną pełną ścianą, zadaszony, a w gruncie umocowany jest jak huśtawki. Obiekt z nikim i niczym nie koliduje. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że rozpoznając wniosek opierał się na informacjach podanych przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu jak również na zeznaniach skarżącej złożonych w Prokuraturze Rejonowej w [...] (odnotowanych w postanowieniu o odmowie wszczęcia dochodzenia). Wersja przedstawiona w skardze do Sądu odbiega znacznie od wersji przedstawionej tym organom, a niektóre okoliczności wskazane w skardze nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przeprowadzone pod tym kątem badanie zaskarżonego postanowienia doprowadziło do uznania przez Sąd, że nie narusza ona prawa. Przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 5 listopada 2009 r. nakazującej rozbiórkę samowolnie wykonanej altanki wolnostojącej. Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca w dniu 27 października 2010 r. złożyła, za pośrednictwem organu I instancji, prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 5 listopada 2009 r., jednak wraz z prośbą nie wniosła odwołania od tej decyzji. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 k.p.a.). Z powyższych przepisów wynika, że osoba zainteresowana przywróceniem terminu powinna jednocześnie z wniesieniem żądania o przywrócenie terminu dopełnić czynności dla której określony był termin. Warunek jednoczesnego dopełnienia czynności, dla której dokonania termin został przez stronę uchybiony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, jest spełniony, gdy: 1) strona złożyła odrębny wniosek o przywrócenie uchybionego terminu i wraz z tym wnioskiem dopełniła spóźnionej czynności, np. złożyła odwołanie, dla wniesienia którego termin ustawowy został przez stronę uchybiony, lub 2) strona zawarła wniosek o przywrócenie terminu w treści dopełnianej czynności, np. zamieściła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w treści odwołania, albo 3) strona we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu zawarła czynność, dla której określony był termin, np. wzmiankę o tym, że jest niezadowolona z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, co należy rozumieć jako dokonanie czynności polegającej na wniesieniu odwołania (wyrok NSA z dnia 14 maja 2007 r., II OSK 762/06). Skarżąca jednak odwołania nie wniosła, jak sama przyznaje zamierzała jej wnieść dopiero po przywróceniu terminu, zatem organ odwoławczy zasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W przypadku bowiem gdy do organu właściwego wpłynie jedynie wniosek o przywrócenie terminu, organ ten może odmówić przywrócenia tego terminu, jeżeli do dnia doręczenia żądania organowi nie dopełniono czynności, dla której ustanowiono termin. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalono.