II SA/Sz 1245/09
WyrokWSA w Szczecinie2010-01-20
Skład orzekający: Elżbieta Makowska, Grzegorz Jankowski, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu ograniczeń finansowych ośrodka pomocy społecznej, pomimo występowania szczególnie uzasadnionego przypadku, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Odmowa przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu ograniczeń finansowych ośrodka pomocy społecznej, mimo występowania szczególnie uzasadnionego przypadku, jest zgodna z prawem. Przyznanie takiego świadczenia jest fakultatywne i zależy nie tylko od sytuacji wnioskodawcy, ale także od możliwości finansowych ośrodka oraz konieczności zaspokojenia potrzeb osób znajdujących się w jeszcze trudniejszej sytuacji.Stan faktyczny
K.S. zwróciła się o przyznanie zwrotnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów żywności. Organ I instancji odmówił, wskazując na przekroczenie kryterium dochodowego, ale rozważył przyznanie specjalnego zasiłku celowego, odmawiając go z powodu ograniczeń finansowych ośrodka. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. K.S. wniosła skargę do WSA, zarzucając nieuwzględnienie jej trudnej sytuacji życiowej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.
Podaniem z dnia [...] r. K.S. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] o przyznanie pomocy w postaci zwrotnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów związanych z zakupem żywności i obiadów.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działając z upoważnienia Prezydenta Miasta [...], decyzją z dnia[...], wydaną w oparciu art. 41 pkt 2, art. 106 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115 poz. 728 ze zm.) oraz art. 3 pkt 1, art. 5, art. 7 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. Nr 267, poz. 2259 ze zm.), po rozpatrzeniu w/w podania odmówił K.S. przyznania wnioskowanej pomocy.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że dochód na osobę w rodzinie wynoszący [...] zł przekracza [...] % kryterium dochodowego na osobę ustalonego na podstawie art. 8 ustawy o pomocy społecznej, tj. kwotę [...] zł a zatem brak jest podstaw do przyznawania pomocy zgodnie z ustawą o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania".
Uwzględniając fakt, że w sprawie zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, organ rozważył możliwość przyznania pomocy specjalnej. Jednakże z uwagi na ograniczone możliwości finansowe Ośrodka Pomocy Społecznej podjął decyzję o odmowie udzielenia zasiłku celowego specjalnego.
Podkreślił, że w budżecie Ośrodka, po opłaceniu kosztów wyżywienia dzieci
w szkołach, pobytu dzieci w przedszkolach oraz pobytu Klientów w domach pomocy społecznej pozostaje kwota [...] zł. Z związku z tym, że z pomocy Ośrodka korzysta rocznie ok. [...] środowisk, zatem statystycznie na każde przypada miesięczna kwota pomocy w wysokości ok. [...] zł. Wobec tego w pierwszej kolejności zaspakajane są potrzeby bytowe osób pozostających bez źródeł dochodu, bądź
z dochodem poniżej kryterium dochodowego.
Niezależnie od powyższego organ nadmienił, że rodzina K.S. nie pozostaje bez wsparcia Ośrodka, gdyż w okresie [...] r. przyznano jej pomoc w formie specjalnych zasiłków celowych na łączną kwotę [...] zł.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją K.S. wniosła od niej odwołanie podnosząc, że występujący w rodzinie szczególny przypadek w formie bezrobocia, niepełnosprawności, długotrwałej choroby oraz ubóstwa uzasadnia przyznanie wnioskowanej pomocy. Wobec tego zwróciła się z prośbą o ponowne przeanalizowanie sytuacji życiowej rodziny.
W wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 41 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając treść podjętego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że zgodnie
z art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej kryterium dochodowe uprawniające osobę w rodzinie do otrzymania pomocy w formie zasiłku celowego wynosi 351 zł. Jednakże w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie lub rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy, który nie podlega zwrotowi (art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej).
Organ wskazał, że w sprawie zaistniał przypadek, o którym mowa w art. 41 ust. 1, jednakże przyznanie pomocy specjalnej uzależnione jest od tego, czy Ośrodek dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi.
Zdaniem Kolegium, Ośrodek odmawiając przyznania wnioskowanej pomocy
z uwagi na brak posiadanych środków finansowych postąpił zgodnie z prawem i nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Szczegółowo bowiem przedstawił budżet jakim dysponuje oraz wysokość i rodzaj wydatkowanych kwot.
Podkreślił, że organ I instancji analizując możliwość udzielenia stronie pomocy
w oparciu o ustawę o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" prawidłowo wskazał, że strona nie kwalifikuje się również do uzyskania pomocy w formie bezpłatnego dożywiania, bowiem przekracza kryterium dochodowe stanowiące [...]% kwoty [...] zł.
K.S. wniosła na powyższą decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wyrażając swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia oraz zarzucając organom nie wzięcie pod uwagę jej sytuacji życiowej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w zakresie swej jurysdykcji, określonej przez art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez ocenę działań organów administracji publicznej pod kątem zgodności z prawem. Dokonana według tego kryterium kontrola zaskarżonej decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego doprowadziła Sąd do wniosku, że decyzja ta odpowiada prawu.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy
z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 115 poz. 728 ze zm.) oraz ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. Nr 267, poz. 2259 ze zm.), w których to unormowano zasady przyznawania świadczeń z zakresu pomocy społecznej, stanowiącej instytucję polityki społecznej państwa, mającej na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.
Prawo do uzyskania świadczeń pomocy społecznej, co do zasady jest uzależnione, m.in., od tzw. kryterium dochodowego wnioskodawcy i członków jego rodziny. W dacie orzekania przez organy w przedmiocie świadczeń przewidzianych przepisami ustawy o pomocy społecznej, dla osoby w rodzinie miesięczny dochód nie powinien przekraczać kwoty 351 zł (art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej w związku z § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej - Dz. U. Nr 135 poz. 950), natomiast w przedmiocie świadczenia uregulowanego w ustawie z dnia 29 grudnia 2005 roku o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania " - kwoty [...] % wyżej wskazanego kryterium dochodowego pomocy społecznej (art. 5 ust. 1 ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania ").
W sytuacji przekroczenia kryterium dochodowego ustawodawca, w art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, przewidział możliwość przyznania osobie lub rodzinie, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, specjalnego zasiłku celowego w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi.
Z treści przytoczonego art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej wynika, że świadczenia na podstawie tego przepisu przyznawane są w ramach uznania administracyjnego. Nie są to zatem świadczenia obowiązkowe, ale też przyznanie bądź odmowa przyznania tego świadczenia nie może być dowolna. Organ prowadzący postępowanie związany jest bowiem przepisami ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r.
Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), m. in. art. 7, 77 § 1 i 107. Tak więc zobowiązany jest wszechstronnie zebrać materiał dowodowy i rozważyć okoliczności dotyczące sytuacji indywidualnej wnioskodawcy (osobistej, rodzinnej, materialnej i dochodowej) z uwzględnieniem kryteriów wskazanych w ustawie i celów pomocy społecznej, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.
W niniejszej sprawie uzasadnienie zaskarżonej decyzji opiera się na niewadliwie ustalonym stanie faktycznym znajdującym oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym.
Z przeprowadzonej aktualizacji wywiadu środowiskowego wynika, że dochód dwuosobowej rodziny w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku wyniósł [...] zł tj. na osobę w rodzinie [...] zł, a zatem organy słusznie przyjęły, że przekroczono kryterium dochodowe na osobę w rodzinie uregulowane w ustawie o pomocy społecznej oraz kryterium warunkujące przyznanie pomocy w formie bezpłatnego dożywiania na podstawie ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". W związku z tym organy orzekające zasadnie postąpiły rozważając możliwość przyznania specjalnego zasiłku celowego na żywność i obiady w oparciu o przepisy art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że w rodzinie występuje niepełnosprawność i bezrobocie. Jak trafnie wskazał organ I instancji, a zanim przyjął organ II instancji, powyższe okoliczności stanowią szczególny przypadek, o którym mowa w art. 41 pkt 1 ustawy warunkujący przyznanie specjalnego zasiłku celowego. Wobec tego, wbrew sugestiom skargi, organy orzekające w sprawie wzięły pod uwagę sytuację życiową skarżącej i jej rodziny, jednocześnie podkreślając, że sytuacja materialno-bytowa uzasadnia przyznanie pomocy.
W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącej, że z uzasadnienia decyzji jednoznacznie wynika, iż odmowa przyznania wnioskowanej pomocy nastąpiła tylko
i wyłącznie z uwagi na ograniczone możliwości finansowe Ośrodka analizowane
w aspekcie kolizji interesu społecznego z indywidualnym interesem skarżącej. Jak słusznie bowiem zauważyły organy udzielenie pomocy społecznej w formie zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu nie jest uwarunkowane tylko i wyłącznie sytuacją życiową wnioskodawcy (interes indywidualny), lecz również uzależnione jest od posiadanych przez Ośrodek środków pieniężnych w kontekście liczby osób korzystających z pomocy społecznej (interes społeczny). W myśl bowiem art. 3 ust. 4 ustawy potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Zatem nawet gdy wnioskodawca spełnia przesłankę szczególnie uzasadnionego przypadku, to z uwagi na brak możliwości płatniczych Ośrodka, organ może odmówić przyznania świadczenia fakultatywnego. Organ dokonuje bowiem hierarchizacji potrzeb osób ubiegających się o pomoc, oceniając sytuację wnioskodawcy w porównaniu w usprawiedliwionymi potrzebami innych beneficjentów Ośrodka.
W niniejszej sprawie w uzasadnieniu decyzji I instancji z dnia [...] r. przedstawiono analizę posiadanych przez Ośrodek środków na pomoc społeczną w powiązaniu z liczbą osób uprawnionych do otrzymywania pomocy. Ponadto, powołując się na ograniczone możliwości finansowe zaznaczono, że w pierwszej kolejności pomoc z budżetu Ośrodka przyznawana jest osobom najbardziej potrzebującym w celu zaspokojenia ich podstawowych potrzeb, tj. nie posiadającym dochodu lub posiadającym dochód, ale poniżej kryterium ustawowego. Sąd w pełni podziela stanowisko organów, że pierwszeństwo należy przyznać zabezpieczeniu interesów osób znajdujących się w jeszcze trudniejszej sytuacji materialnej niż skarżąca.
Motywy zatem zawarte w uzasadnieniu decyzji w dostateczny sposób uzasadniają odmowę przyznania pomocy społecznej.
Oceniając działanie organów należy mieć na uwadze również to, że skarżąca nie jest pozostawiona bez wsparcia finansowego Ośrodka Pomocy Społecznej. Składowi orzekającemu wiadomym jest z innych prowadzonych przed tut. Sądem spraw, iż skarżąca od wielu lat korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], a przed złożeniem wniosku w okresie [...] uzyskała [...] zł w formie specjalnego zasiłku celowego.
Reasumując należy wskazać, że skoro odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia została należycie uzasadniona, zatem brak jest podstaw do uznania, że doszło do naruszenia granic uznania administracyjnego i przepisów prawa, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło