II SA/Sz 1248/18

PostanowienieWSA w Szczecinie2019-06-04

Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę, która nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę, która nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego, jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przewidzianej prawem formy. Taki brak jest nieusuwalny i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Skarżący M. P. wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Szczecinie oddalającego jego skargę na decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Skarga kasacyjna została wniesiona osobiście przez skarżącego. Sąd zobowiązał skarżącego do usunięcia braków formalnych, jednakże skarżący nie uzupełnił braku dotyczącego przymusu adwokacko-radcowskiego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1248/18 oddalającego Jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1248/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Dnia 5 maja 2019 r. wpłynęła do Sądu, skarga kasacyjna M. P. z dnia 2 maja 2019 r. od wskazanego wyroku. Zarządzeniem z dnia 6 maja 2019 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu zobowiązał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 2 maja 2019 r. poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanej skargi kasacyjnej – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w zakreślonym terminie nadesłał własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej z dnia 2 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu stała się skarga kasacyjna M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 1248/18 oddalającego jego skargę. Jak wynika z treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 j.t., dalej w skrócie p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na wstępie należało zbadać, czy przedmiotowa skarga kasacyjna spełnia nie tylko ogólne wymogi formalne przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym, ale też ustawowe wymagania dotyczące szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga kasacyjna. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 175 § 2a przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną osobiście, a nie wykazał, że zalicza się do grona osób, o których jest mowa w art. 175 § 2 oraz § 2a p.p.s.a. Okoliczność ta powoduje, że skarga kasacyjna M. P. jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przewidzianej prawem formy. Podkreślić przy tym należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, LEX 795309 oraz postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2010r., sygn. akt II OZ 571/10, Lex 643665). Z tego też względu Sąd nie był uprawniony do korygowania przedmiotowego braku skargi kasacyjnej poprzez zobowiązanie skarżącego o dopełnienie tzw. wymogu przymusu radcowsko -adwokackiego. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało odrzucić stosownie do art. 178 w zw. z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło