II SA/Sz 1251/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] A.P. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [....] r., stwierdzającą niezbędność wejścia, przez inwestora T.K. na teren działki nr [...] położonej przy ul. [...], celem wykonania robót budowlanych polegających na dociepleniu ściany ganku budynku mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ul. [...]. Z uwagi na fakt, że w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji A.P. działał jako pełnomocnik A.L., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. wezwał A.P. do usunięcia braków formalnych wniesionej przez niego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie, czy skargę wnosi w imieniu własnym, czy jako pełnomocnik A.L. Jednocześnie Sąd pouczył A.P., że jeżeli skargę wnosi jako pełnomocnik A.L., to winien złożyć pełnomocnictwo procesowe do działania w jej imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podać miejsce zamieszkania skarżącej, określić stopień pokrewieństwa oraz nadesłać dwa odpisy skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie A.P. w piśmie z dnia [...] złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz wskazał, że A.L. jest jego córką wspólnie z nim zamieszkującą dodając, że wobec tego "z mocy ustawy jest jej pełnomocnikiem jako ojciec i jako strona". Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącego A.P. o przyznanie prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie celowym jest wyjaśnienie, że wobec wskazania przez A.P., że wnosi on skargę w mieniu własnym "jako strona" należy wyjaśnić, że stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny wyraża się związkiem między sferą indywidualnych uprawnień i obowiązków a rozstrzygnięciem lub czynnością będącą przedmiotem skargi. Oznacza to, że legitymacja w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co do zasady, przysługuje jedynie adresatowi tego aktu lub czynności. Adresatami zaskarżonej decyzji byli: inwestor T.K. oraz A.L. Zatem skarżący A.P. nie był podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi, gdyż nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem przez Wojewodę decyzji. Wnosząc skargę nie wykazał również interesu prawnego do jej złożenia. Należy podkreślić, że status pełnomocnika A.L. jaki przysługiwał skarżącemu w postępowaniu administracyjnym nie uprawnia go do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu własnym – jako strona tego postępowania. Pełnomocnik strony postępowania administracyjnego może reprezentować stronę w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym jeżeli wykaże, że jest jedną z osób o których mowa w art. 35 § P.p.s.a. i że działa w jej imieniu na podstawie udzielonego pełnomocnictwa (art. 46 § 2 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a.). Wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi A.P. wskazał jedynie, że jest pełnomocnikiem z mocy ustawy jako ojciec i jako strona, nie przedłożył jednak, pomimo stosownego pouczenia, wymaganego pełnomocnictwa udzielonego przez A.L. W świetle powołanych zasad postępowania Sąd stwierdził, że skarżący nie był legitymowany do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [...]r. z uwagi zarówno na brak własnego interesu prawnego oraz nie przedłożenia na wezwanie sądu pełnomocnictwa do działania w imieniu A.L. Z tych względów skarga, jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony, musiała być uznana za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1, skargę odrzucił.