II SA/Sz 1256/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego i przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania. p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata A. B. kwotę [...] złotych wraz z należnym podatkiem od towarów i usług obejmującą wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu Postanowieniem z dnia 21 maja 2007 r. sygn. akt II OZ 393/07 Naczelny Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie został wyznaczony przez Szczecińską Izbę Adwokacką adwokat A. B., któremu skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Sz 1256/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R. J.. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 stycznia 2008 r. Pismem z dnia 31 stycznia 2007 r. pełnomocnik skarżącego przesłał do Sądu opinię o niecelowości wnoszenia w przedmiotowej sprawie skargi kasacyjnej. Stosownie do treści § 18 ust.1 pkt. 2 lit. b w związku z ust. 1 pkt. 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawka opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tego rodzaju postępowaniu przed sądami administracyjnymi, którego stroną w I instancji był skarżący, wynosi 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłata ta podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze. zm.) należało orzec jak w sentencji.