II SA/Sz 1259/07

Dnia 25 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji T. W. wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie skierowania na kontrolne badania psychologiczne. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji doprowadziłby do sytuacji, w której wykonana zostanie decyzja nie mająca oparcia w przepisach prawa, decyzja nieważna. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej skrótowo jako P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi jest decyzja kierująca kierowcę na kontrolne badania psychologiczne z powodu przekroczenia limitu 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108 poz. 908 z późn. zm.). Skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, że nie zastosowanie tego środka spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Także z okoliczności sprawy nie wynika, by brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, powodował niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu ww. przepisu. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.