II SA/Sz 1263/16

Dnia 10 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. oraz T. C. na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r. nr XXI/288/2008 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1263/16 ze skargi Stowarzyszenia i T. C. na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r. nr XXI/288/2008 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji odwołał się do treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a. Wskazał, że skarżący wnieśli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do Urzędu Gminy D. w dniu [...] r., a w terminie 60 dni, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Za taką odpowiedź nie można bowiem uznać wezwania wnioskodawców do usunięcia braków formalnych tego wezwania. Z tych względów skargę wniesioną w dniu [...] r. Sąd pierwszej instancji uznał za spóźnioną. Następnie Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że treść wniosku o przywrócenie terminu i pismo wyjaśniające wskazują, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi - art. 87 § 2 P.p.s.a. Skarżący wskazali, że okolicznością, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi było wprowadzenie ich w błąd przez organy Gminy D., a także brak stosownego pouczenia o trybie zaskarżenia uchwał. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że organ jednostki samorządu terytorialnego nie ma obowiązku pouczania o trybie i terminie zaskarżania uchwał do sądu administracyjnego. Brak pouczenia ze strony Gminy D. i przedłużenie terminu załatwienia złożonego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie usprawiedliwia opóźnienia skarżących we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący mieli wiedzę, że warunkiem dopuszczalności skargi jest skierowanie do organu gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa, powinni zatem w zakresie minimum staranności i dbałości o własne interesy, ustalić jaki jest ustawowy termin do wniesienia skargi. Oczekiwanie na zajęcie stanowiska przez Radę Gminy D. w odniesieniu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie stanowi okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie na rzecz Mieszkańców Gminy D. w D. oraz T. C., którego zażalenie zostało odrzucone prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia [...] r. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Stowarzyszenia w D. na ww. postanowienie Sądu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Ustawa o samorządzie gminnym nie określa co prawda terminu do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy, jednakże jak przyjęto w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83), do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza zatem dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie i wówczas termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu. Drugi zaś termin, właściwy w niniejszej sprawie, dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wówczas skargę należy wnieść w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Z analizy art. 53 § 2 P.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin 60 dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie terminu sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, skarżący, pismem z dnia [...] r. (złożonym w Urzędzie Gminy D. również w dniu [...] r.) wezwali Radę Gminy D. do usunięcia naruszenia prawa, jakiego ich zdaniem dopuścił się ten organ wydając zaskarżoną uchwałę. Mając na uwadze to, że organ nie zajął stanowiska w sprawie, skarżący powinni byli wnieść skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, najpóźniej w dniu [...] r. - czyli w terminie 60 dni od wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Za odpowiedź organu nie można było bowiem uznać znajdujących się w aktach sprawy pism Wójta Gminy D.: z dnia [...] r. stanowiących wezwania do usunięcia braków formalnych wezwania do usunięcia naruszenia prawa i z dnia [...] r. informujących o podstawie prawnej wezwań do usunięcia braków formalnych, czy też zawiadomień z dnia [...] r. o pozostawieniu bez rozpoznania wezwań z dnia [...] r. Bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, pozostaje fakt, że Przewodniczący Rady Gminy D. pismem z dnia [...] r. zwrócił się do Wójta Gminy D. o zajęcie stanowiska w przedmiocie wezwań do usunięcia naruszenia prawa i zawartych w tych wezwaniach zarzutów. Ponadto fakt, że stosuje się przepisy postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwiania spraw nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, tj. nie powoduje jego przerwania bądź zawieszenia. Dla biegu terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., nie mają znaczenia dodatkowe czynności, jakie podejmuje organ w zakresie wniesionego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższych powodów należało uznać skargę złożoną w dniu [...] r. za spóźnioną. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzuca. Wobec tego należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ww. ustawy, orzec jak w sentencji.