II SA/Sz 1266/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę A.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie dotyczącej aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że skarżąca wniosła sprzeciw od orzeczenia Kolegium z dnia [...]r. oddalającego jej wniosek o ustalenie iż aktualizacja opłaty rocznej była uzasadniona w innej wysokości, co oznacza, że skarżone postanowienie utraciło moc a sprawa została przekazana do rozpoznania sądowi powszechnemu właściwemu ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Wniesienie sprzeciwu od orzeczenia Kolegium oznacza, że właściwość sądu administracyjnego jest wyłączona w tej sprawie bowiem całość postępowania będzie się toczyć przed Sądem Rejonowym w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie tego organu odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie dotyczącej aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej. Postępowanie dotyczące aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. 261 poz. 2603 ze zm.). W myśl art. 78 ust. 1 tej ustawy właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie dotychczasową wysokość opłaty do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając jednocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. Wypowiedzenie obowiązującej opłaty rocznej jest jednostronną czynnością prawną, a do doręczenia tego wypowiedzenia stosuje się przepisy kpa. Użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 powołanej ustawy). Złożenie wniosku nie zwalnia z obowiązku uiszczenia opłaty w dotychczasowej wysokości (art. 78 ust. 4). Kolegium wyznacza niezwłocznie termin pierwszej rozprawy, doręczając właściwemu organowi (właścicielowi gruntu) odpis wniosku. Jeżeli przed kolegium nie doszło do ugody, organ ten wydaje orzeczenie o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty. Od orzeczenia kolegium odwołanie nie przysługuje. Jednakże użytkownik wieczysty lub właściwy organ mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni do od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego, a orzeczenie kolegium traci moc (art. 80 ust. 1 i 2 ustawy). Zgodnie z art. 79 ust. 7 ustawy, do postępowania przed kolegium stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego - dalej kpa o wyłączeniu pracownika oraz organu, o załatwianiu spraw, doręczeniach, wezwaniach, terminach i postępowaniu, z wyjątkiem przepisów dotyczących odwołań i zażaleń. Zatem w przypadku wydania przez samorządowe kolegium odwoławcze postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania dotyczącego aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, stronie nie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 144 kpa (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 1 września 2009 r. sygn. akt II SAB/Lu 54/09, Wspólnota 2009/39/44). Jak wskazano bowiem powyżej, do postępowania przed kolegium nie stosuje się przepisów kpa dotyczących zażaleń. Skarga do sądu administracyjnego możliwa jest jedynie na te postanowienia, na które służy zażalenie (wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy), rozstrzygające sprawę co do istoty oraz kończące postępowanie. Postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania nie kończy tego postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie ani wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Wprawdzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze pouczyło skarżącą o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania administracyjnego a następnie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jednakże błędne pouczenie nie może zmieniać zakresu działania sądów administracyjnych określonego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie dotyczącej aktualizacji opłaty rocznej jako niedopuszczalną należało odrzucić.