II SA/Sz 1268/11

Dnia 30 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na orzeczenie Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności p o s t a n a w i a odrzucić skargę Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczeniem z dnia [...] r. zaliczył A. S. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Następnie, orzeczeniem z dnia [...] r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności odmówił ponownego wydania orzeczenia o niepełnosprawności A. S. z tego powodu, że stan zdrowia wnioskodawcy nie uległ zmianie. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności , po rozpoznaniu odwołania A. S., orzeczeniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia [...] po rozpoznaniu odwołania A. S. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu z dnia [...] r., oddalił odwołanie jako nieuzasadnione. Wnioskiem złożonym w dniu [...[ r. w Powiatowym Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności A. S. zwrócił się o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] r. i wydanie nowego orzeczenia ustalającego inny okres powstania niepełnosprawności tj. od urodzenia zamiast nie da się ustalić. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, po wydaniu postanowienia z dnia [...] r. o wznowieniu postępowania, decyzją z dnia [...] r. odmówił uchylenia ostatecznego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności , po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy, decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Zespołu z dnia [...] r. pouczając A. S., że od decyzji tej przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W dniu [...] r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, ponieważ nie występuje żadna z przesłanek wznowieniowych określonych w art. 145 § 1 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należało rozważyć dopuszczalność wniesienia skargi przez A. S. na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarga na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 tej ustawy). Postępowanie w sprawie ustalenia stopnia niepełnosprawności określone zostało w rozdziale 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 127 poz. 721 z późn. zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. (Dz. U. nr 139 poz. 1328 z późn. zm.). Zgodnie z art. 6 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w pierwszej instancji orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, natomiast w drugiej instancji orzekają wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. Od orzeczeń wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, wnoszone w terminie 30 dni za pośrednictwem wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, który wydał orzeczenie (art. 6c ust 8 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych i art. 4778 § 2 pkt 4 kpa). Art. 66 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w sprawach nie unormowanych przepisami ustawy, odsyła do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości pogląd, że o charakterze danego aktu administracyjnego decyduje jego treść a nie nazwa, czy forma. Z przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych i rozporządzenia w sprawie orzekania o niepełnosprawności wynika, że formę orzeczenia nadano różnorodnym rozstrzygnięciom, jakie mogą zapaść w tym postępowaniu. Mogą to być orzeczenia zawierające rozstrzygnięcia zarówno co do meritum sprawy, jak i tylko procesowe. Przepisy omawianej ustawy, jak i powołanego wyżej rozporządzenia wykonawczego nie dają podstaw do przyjęcia, że zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności orzekają w drodze orzeczenia, gdy orzekają według przepisów procesowych zawartych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, a decyzję wydają wówczas, gdy orzekają według przepisów zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że decyzja i orzeczenie to dwa różnego rodzaju indywidualne akty administracyjne. Orzeczenia wydawane w postępowaniu przed zespołami do spraw orzekania o niepełnosprawności są decyzjami w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Każde orzeczenie zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, niezależnie od tego czy rozstrzyga sprawę co do istoty, czy też jedynie kończy postępowanie w sprawie, podlega zaskarżeniu do sądu powszechnego w drodze odwołania (por. wyrok NSA z dnia 4 stycznia 1999 r. sygn. akt IV SA 104/98, LEX nr 48683, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Łd 664/05, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności odmawiająca uchylenia ostatecznego orzeczenia w przedmiocie ustaleniu stopnia niepełnosprawności jako taka mogłaby zostać zaskarżona do sądu administracyjnego. Jednakże należy wskazać, że art. 6c ust. 8 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych stanowi lex specialis (przepis szczególny) w stosunku do art. 3 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269) i powinien być stosowany w niniejszej sprawie. W konsekwencji należy ocenić, że zaskarżona decyzja nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w świetle art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.