II SA/Sz 127/12

Dnia 21 sierpnia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. K.-F. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 127/12 odrzucającego skargę S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu B. K.-F. od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] (słownie: [...]) złotych, która obejmuje kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jako nie opłaconą skargę S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 150% stawki minimalnej wskazując, że nakład pracy pełnomocnika doprowadził do podjęcia przez skarżącego decyzji o zaniechaniu złożenia skargi kasacyjnej. Do wniosku pełnomocnik dołączył opinię z dnia [...] r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł, czyli wynosi 180 zł. Wprawdzie rozporządzanie w § 15 przewiduje możliwość przyznanie od Skarbu Państwa opłaty w wysokości 150% stawki minimalnej, ale przyznanie tej stawki wymaga wykazania, że uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy pełnomocnika. W niniejszej sprawie rodzaj i stopień zawiłości sprawy nie uzasadnia przyznania opłaty w maksymalnej wysokości przewidzianej przepisami. Także przekonanie mocodawcy o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej nie jest wystarczające do przyznanie wynagrodzenia w podwyższonej wysokości. Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - w kwocie 180 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT. Z tych względów, orzec na|eżało jak na wstępie, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny}i i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b wyżej wskazanego rozporządzenia.