II SA/Sz 1270/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi H. C. i L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących H. C. i L. C. solidarnie kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zezwoleniami z dnia [...] Burmistrz Miasta, po rozpoznaniu wniosku M.D., na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U z 2007 Nr 70 poz. 473 ze zm.), uchwały Rady Miejskiej z dnia 23 kwietnia 2009 r. nr XXX/288/09 w sprawie ustalenia zasad usytuowania punktów sprzedaży i podawania napojów, udzielił M. D. zezwoleń odpowiednio na: -sprzedaż napojów do zawartości [...], -sprzedaż napojów powyżej [...] zawartości, -sprzedaż napojów powyżej [...] zawartości w " " na czas określony od [...]. W uzasadnieniu podjętych rozstrzygnięć Burmistrz podał, iż M. D. do wniosku dołączyła Zgodę nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości. Pismami z dnia [...] odwołania od powyższych decyzji wnieśli H. i L.C., działając przez profesjonalnego pełnomocnika. W odwołaniach podniesiono zarzut naruszenia art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, z uwagi na brak zgody uprawnionego podmiotu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 18 ust.1 oraz ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, Kolegium przytoczyło treść art. 18 ust. 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Następnie podało, że przedsiębiorca M. D. prowadząca działalność gospodarczą w lokalu gastronomicznym drink bar " ", przedłożyła w organie uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] nr [...], wyrażającą zgodę na sprzedaż napojów w lokalu użytkowym. Mając na uwadze powyższe, organ II instancji stwierdził, że postępowanie odwoławcze w sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu stosownie do art. 105 K.p.a. H. C. i L. C., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, na powyższą decyzję Kolegium wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący podnieśli, że organ II Instancji błędnie przyjął, iż przedłożona przez M. D. uchwała Wspólnoty nr [...]. wpływa na prowadzenie postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie. Pominięto bowiem fakt, że zgoda ta udzielona została dopiero uchwałą z dnia [...], po wydaniu zezwoleń decyzjami z dnia [...]. Skarżący zaznaczyli, że uchwale tej nie została nadana wsteczna moc obowiązywania, a zgody wyrażonej w tej uchwale nie można domniemywać w okresie sprzed jej podjęcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Uczestniczka postępowania M. D. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Zgodnie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga jest zasadna lecz z innych powodów niż w niej wyrażone. Zgodnie bowiem z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej: "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą umorzono postępowanie odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania H. i L. C. od decyzji organu pierwszej instancji udzielających zezwoleń na sprzedaż napojów przedsiębiorcy M. D. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że została ona wydana z naruszeniem przepisów procesowych i prawa materialnego. Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U z 2007 Nr 70 poz. 473 ze zm.) zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wydaje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy. Stosownie do art. 18 ust. 6 pkt 3 tej ustawy, do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć między innymi pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż załączyła Zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości, z uwagi na fakt, iż punkt sprzedaży znajduje się w budynku objętym zarządem tej wspólnoty. Ze stanu faktycznego sprawy, stosownie do art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wynika, iż stroną postępowania o udzielenie zezwolenia na sprzedaż napojów jest oprócz M.D., Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości. Nie jest natomiast stroną postępowania każdy właściciel lokalu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Nie jest więc stroną postępowania zarówno H. C., mimo że jest członkiem Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości, jak i L. C., posiadający miejsce zamieszkania. Krąg stron postępowania w niniejszej sprawie wyznacza zarówno przepis art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy jak i art. 28 K.p.a. zgodnie z którym, stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny należy wywodzić z ustawy prawa materialnego, mogącego mieć zastosowanie w konkretnej sprawie. Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wyraźnie stanowi, że w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na sprzedaż alkoholu interes ten przysługuje wnioskodawcy, a w sytuacji o której mowa w art. 18 ust. 6 pkt 3 dodatkowo: właścicielowi, użytkownikowi, zarządcy lub administratorowi budynku wielorodzinnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mimo powołania właściwej podstawy prawnej w zaskarżonej decyzji, błędnie uzasadniło podjęte rozstrzygnięcie. Fakt przedłożenia przez M. D. uchwały Członków Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...], nie ma znaczenia dla rozpatrzenia odwołania złożonego przez H. i L. C., gdyż są to osoby, którym nie przysługuje status strony w prowadzonym postępowaniu, z uwagi na brak interesu prawnego. Dlatego też, zarzuty skarżących podnoszone zarówno w odwołaniu jak w skardze do Sądu nie mogą być uwzględnione z przyczyn podanych wyżej. W tym stanie rzeczy postępowanie odwoławcze podlegać będzie umorzeniu zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3. w zw. z art. 105 § 1 K.p.a. lecz z innej przyczyny, niż wskazanej w motywach zaskarżonej decyzji. Bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego ma bowiem miejsce wtedy, gdy strona skutecznie cofnie odwołanie bądź jeżeli organ odwoławczy w toku postępowania ustali, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w sprawie. Wobec powyższego Sąd - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w punkcie I wyroku uchylił zaskarżoną decyzję. W punkcie II wyroku Sąd - na podstawie art. 152 powołanej ustawy - stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o zwrocie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na rzecz skarżących kwoty [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmujących uiszczony w sprawie wpis sądowy w wysokości [...] oraz kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego obejmującego wynagrodzenie adwokata w wysokości [...], określone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w zw. z § 2 ust. 1 i 2 i § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.), opłatę od pełnomocnictwa w wysokości [...].