II SA/Sz 1270/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 maja 2016 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. S. B. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...]., Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwana dalej: "K.p.a.", art. 7b ust. 2 pkt 2 w związku z art. 7d pkt 1 oraz art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.), utrzymującą w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] r., Nr [...], odmawiającą dokonania zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy przyjętym przez organy obu instancji: S. B. zwróciła się do Starosty M. z wnioskiem o zmianę w ewidencji gruntów i budynków danych dotyczących jej działki nr [...], obr. ew. W., Gm. M. i wpisanie danych według stanu nieruchomości jaki istniał w 1972 r. Organ wszczął postępowanie, w trakcie którego ustalił, że ww. działka, sklasyfikowana została w 1962 r. jako grunty rolne klasy RIVa o powierzchni 0,2 ha oraz jako grunty rolne zabudowane 0,17 ha. W 1978 r. została przeprowadzona kontrola terenowa ewidencji gruntów i budynków, na podstawie której Naczelnik Miasta i Gminy wydał dnia [...] r., decyzję Nr [..] uznającą trwałe zmiany użytków rolnych i wprowadzającą zmiany w ewidencji gruntów i budynków we wsi W., gm. M. Ponadto organ ustalił, że postanowieniem Sądu Rejonowego w M. sygn. akt I Ns 353/03 z dnia 24 marca 2006 r. doszło do rozgraniczenia działki nr [...], obr. W., gm. M. sąsiadującej z działką nr [...]. Na przełomie lat 2007/2008 była przeprowadzana modernizacja ewidencji gruntów i budynków dla obrębu W., w trakcie której wykonawca pracy nie został wpuszczony na teren działki nr [...], a właścicielka przedmiotowej nieruchomości – S. B. - odmówiła podpisu wszelkich protokołów. Wobec powyższego wykonawca pozostawił działkę w granicach i użytkach poprzednio ustalonych. W wyniku powyższych ustaleń Starosta M. decyzją z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 24 ust. 2c ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, odmówił dokonania zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków działki nr [...], obr. W., gm. M. W uzasadnieniu decyzji organ powołał ww. ustalenia oraz stwierdził, że zmiana użytków w wyniku kontroli terenowej z 1978 r. na podstawie wówczas obowiązujących przepisów została przeprowadzona prawidłowo, a wszelkie zmiany dotyczące użytków wprowadzono poprawnie do operatu ewidencji gruntów i budynków. Według organu, wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału geodezyjnego przemawiają za tym, że nie ma podstaw do wydania innej decyzji, niż odmowa dokonania zamian w ewidencji gruntów i budynków dla przedmiotowej nieruchomości. Powierzchnia gruntów tej działki nigdy nie uległa zmianie, jak również granice są w stanie nienaruszonym. Od powyższej decyzji S. B. wniosła odwołanie, w którym argumentowała, że w związku z pomiarem działek nr [..] ([...]), geodeta wznowił granice od strony szosy i szerokość jej działki pomniejszono o 10 mb. Wytyczono pas drogowy – działka nr [...]. Zakwestionowała decyzję z dnia [...] r. Nr [...], podnosząc, że nie można naruszać jej własności przez wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków. Zakwestionowała też postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 24 marca 2006 r., sygn. akt I Ns 353/03, podnosząc, że nie wyrażała zgody na rozgraniczenie nieruchomości. Według strony, kwestionowana decyzja nie jest zgodna z postanowieniem Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny z dnia 29 października 1990 r., sygn. akt I Ns 159/90. Podniosła, że granica działki z 1972 r., znajdowała się na krawędzi szosy i krawędzi "polbruku" za jej płotem. Pismem z dnia 22 czerwca odwołująca się uzupełniła ww. odwołanie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. uznał zarzuty odwołania za bezpodstawne. Organ odwoławczy stwierdził, że ustalenia granicy pomiędzy nieruchomością nr [...], a nieruchomościami przyległymi o nr.: [...], zostały wykazane w ewidencji gruntów i budynków. Domaganie się przez stronę wykazania przebiegu granicy w sposób odmienny od ustalonego w postępowaniu rozgraniczeniowym nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. W latach 2007-2008 dokonano ustalenia granic dla nieruchomości, w stosunku do których nie było danych w ewidencji lub dane nie spełniały obowiązujących kryteriów. Wśród tych nieruchomości były działki nr [...] i nr [...]. Jak ustalił organ, przedstawiciel Gminy M. nie przybył na miejsce prac, a właściciel działki nr [...] nie wyraził zgody na wejście na teren nieruchomości. W tej sytuacji granice działki nr [...], w tym na odcinku z działką nr [...], dla celów ewidencji zostały przyjęte wg sposobu użytkowania. Dodał, że ujawnione podczas kontroli w [...] r. trwałe zmiany użytków rolnych zostały zatwierdzone decyzją Naczelnika Miasta i Gminy w M. z dnia [...] r. Decyzją tą orzeczono o wprowadzeniu stwierdzonych zmian w operacie ewidencji gruntów wsi W. w działkach wykazanych w operacie klasyfikacji gruntów. Z przywołanego dokumentu wynika, że działka nr [...], zarówno przed jak i po zmianie, była zabudowana tylko w części. Dla części zabudowanej zapisy dotyczące użytków pozostały bez zmian. Ujawniony wówczas w ewidencji sposób użytkowania działki nr [...], widnieje nadal. Analizując zebrany w sprawie materiał organ odwoławczy stwierdził, że żądanie skarżącej, dotyczące przywrócenia zapisów o sposobie użytkowania działki sprzed kontroli dokonanej w 1978 r. może być rozpatrywane w odniesieniu do niezabudowanej części działki. Wniosek w tym zakresie również nie zasługiwał na uwzględnienie. Strona nie przedłożyła bowiem żadnych dokumentów na poparcie swego żądania, aby dla niezabudowanej części działki przywrócić zapisy sprzed dokonanej kontroli terenowej. Organ geodezyjny również nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających konieczność dokonania zmiany zapisów w przedmiotowej ewidencji. Na części działki, dla której ustalono sposób użytkowania - pastwisko, znajdują się wieloletnie drzewa oraz krzewy. W związku z tym, trudno zgodzić się z tym, że część ww. działki spełnia którykolwiek z kryteriów gruntu ornego. Również z tego powodu organ uznał żądanie strony za niezasadne. Przebieg granicy działki nr [...] od strony drogi krajowej stanowiącej działkę nr [...] (w tym ustalony w trybie rozgraniczenia punkt graniczny pomiędzy działkami o nr: [...] oraz punkt graniczny pomiędzy działkami o nr: [...]) oraz od strony drogi gminnej (nr działki [...],) a także sposób użytkowania działki nr [...], wykazany jest na podstawie dokumentów wytworzonych przez inne uprawnione organy w tym Sąd Rejonowy oraz Naczelnika Miasta i Gminy w M. Organ odwoławczy uznał zatem, że spełnienie żądania skarżącej o przywrócenie danych ewidencyjnych wynikających z dokumentów, które przestały obowiązywać, jest niedopuszczalne. W skardze do Sądu S. B. wniosła o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] r. oraz o przywrócenie stanu działki nr [...] i granic zgodnych z mapą i opisem z 1972 r. W uzasadnieniu skargi, S. B. opisała stan działki nr [...], jaki obowiązywał przed 1978 r. Zakwestionowała powołaną przez organ decyzję Naczelnika Miasta i Gminy w M. z dnia [...] r., podnosząc, że nie ma tej decyzji w aktach jej nieruchomości w urzędzie gminy oraz w księgach wieczystych utworzonych dla działki nr [...]. Zakwestionowała także postanowienie Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny z dnia 24 marca 2006 r., sygn. akt I Ns 353/03 oraz ustalenie granicy z działką nr [...] (drogą), z uwagi na naruszenie jej własności. Zanegowała ponadto ustalenia odnoszące się do działek nr: [...] oraz [...]. Powołując się na mapę ze Starostwa Powiatowego w M., opatrzoną datą 31 lipca 2004 r. skarżąca podniosła, że wytyczona szosa narusza jej własność "w szerokości 10 mb." Stan widniejący na tej mapie nie zgadza się ze stanem mapy z 1972 r. Domagała się usunięcia punktów nr: 1,2,3, 26 i 29 z mapy geodezyjnej oraz naniesioną na mapę literę "B" oraz oznaczenie "PS IV", gdyż są niezgodne z mapą i opisem z 1972 r. Skarżąca dołączyła kopie pism, na które powołała się w skardze. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, jako pozbawionej uzasadnionych podstaw. W piśmie z dnia 3 grudnia 2015 r., skarżąca ponowiła argumentację skargi o potrzebie wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków zmian według stanu z 1972 r. W piśmie z dnia 13 marca 2016 r. skarżąca, ustosunkowując się do odpowiedzi organu na skargę, wyjaśniła, że nie składała żadnych wniosków o rozgraniczenie nieruchomości. Dołączyła korespondencję, jaką otrzymała od Sądu Rejonowego w sprawie o sygn. akt I Ns 353/03. Zakwestionowała pismo Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad nr [...] w sprawie wznowienia punktów granicznych, jednakże kopii tego pisma nie załączyła. Dołączyła natomiast wypis z ewidencji gruntów i budynków określający stan działki nr [..] na dzień 13 grudnia 2002 r. Domagała się odszkodowania w związku ustaleniem granicy jej działki z działką nr [...]. Przedstawiła korespondencję urzędową z 1978 r. Pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. skarżąca sprostowała ww. stanowisko. Na rozprawie w dniu 6 maja 2016 r., skarżąca poparła skargę i oświadczyła, że skarży przedmiotową decyzję z dnia [...] r., gdyż została naruszona jej własność. Dodatkowo oświadczyła, że działka nr [..] nie jest działką budowlaną tylko skarpą i nie wie czyją jest własnością. Nadto zakwestionowała treść księgi wieczystej Nr [...] oraz KW dotyczącą działki nr [...]. Skarżąca rzuciła na stół sędziowski dwa pisma dotyczące obwieszczenia o pierwszej licytacji nieruchomości nr [...] oraz [..]. W dniu 9 maja 2016 r. skarżąca złożyła w biurze podawczym odpisy pisma z dnia 13 marca 2016 r. wraz z załącznikami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Skargę należało uznać za niezasadną. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą uwzględnienia wniosku S. B. o zmianę danych ewidencji gruntów i budynków, w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.). Skarżąca domagała się od organu zmiany w przedmiotowej ewidencji i przyjęcia dla jej nieruchomości – działki nr [..], położonej w miejscowości W., gm. M., danych według stanu z 1972 r. oraz zmiany przyjętego w ewidencji sposobu użytkowania ww. działki. W szczególności skarżąca uważa, że nieprawidłowa jest granica między jej działką, a działką drogową nr [...], którą wyznaczono niezgodnie z obowiązującą w 1972 r., kosztem jej własności. W ocenie Sądu, żądania skarżącej w tym zakresie nie mają uzasadnionych podstaw. Nie stanowi jej mapa geodezyjna z 1972 r., na którą skarżąca się powołuje. Decyzją Naczelnika Miasta i Gminy M. z dnia [...] r., zatwierdzone zostały zmiany sposobu użytkowania m.in. działki skarżącej nr [...]. Ujawniony wówczas sposób użytkowania działki istnieje nadal. W latach 2007-2008 w związku modernizacją ewidencji gruntów i budynków, dokonano ustalenia przebiegu granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych m.in. dla działek nr [...]. Z powodu niestawienia się przedstawiciela Gminy oraz z uwagi na brak zgody właściciela działki nr [...], tj. skarżącej, na wejście na nieruchomość geodety, sposób użytkowania działki został ustalony wg sposobu użytkowania na gruncie. Istotne znaczenie dla przebiegu granicy między ww. działkami, miał wynik postępowania prowadzonego na wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w postępowaniu rozgraniczeniowym, zakończony wydaniem przez Sąd Rejonowy Wydział I Cywilny postanowienia z dnia 24 marca 2006 r., sygn. akt I Ns 363/03. Sąd ustalił przebieg granicy pomiędzy nieruchomością działki nr [...] (drogą), a nieruchomościami przyległymi w tym działka skarżącej nr [...]. Skarżąca kwestionuje powyższe ustalenia, jednakże nie przedstawiła żadnych dowodów ani argumentów podważających skutecznie trafność przyjętych przez organ materiałów dowodowych, służących wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy. Sąd uznał, że w takiej sytuacji przyjęty przez organ stan faktyczny, jest prawidłowy i może stanowić punkt wyjścia do dalszych rozważań zmierzających do wyjaśnienia, czy organ prawidłowo zastosował w sprawie przepis stanowiący podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia. Należy przede wszystkim podkreślić, że ewidencja gruntów i budynków zawiera dane dotyczące gruntów, budynków i lokali. Jest to zbiór, który pełni funkcje informacyjno-techniczne i rejestruje stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy. Rejestr ewidencji gruntów jest odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Zawiera on dane wynikające z tytułu własności oraz ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje on nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Stosownie do art. 24 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku zgłoszeń rozbiórki budynku oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. W świetle powyższego, do skutecznej zmiany aktualizacji może dojść w ściśle określonej sytuacji i przy uwzględnieniu danych z konkretnie wymienionych w przepisie właściwych dokumentów, wskazujących na potrzebę uaktualnienia niezgodnego z rzeczywistością stanu nieruchomości. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należało uznać, że rozstrzygnięcie organu o odmowie aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków dla działki skarżącej nr [...], było prawidłowe. Przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji nie na podstawie jakiejkolwiek dokumentacji odnoszącej się do nieruchomości, ale na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - sporządzonej w postępowaniu rozgraniczeniowym, w celu podziału nieruchomości, w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału, na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, przy zakładaniu katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków na podstawie obowiązujących przepisów. Zgodnie z ustaleniami organu, pozostaje w obrocie prawnym decyzja Naczelnika Miasta i Gminy w M. z dnia [...] r. oraz postanowienie Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny z dnia 24 marca 2006 r., sygn. akt I Ns 353/03. Organ ewidencyjny, będąc związany mocą ww. aktów, dokonał wpisów w ewidencji gruntów i budynków co do sposobu użytkowania oraz granic nieruchomości nr [...] oraz nr [...] w sposób w nich ustalony. W takiej sytuacji tylko przedstawienie przez skarżącą orzeczenia sądowego lub aktu administracyjnego wskazującego, że uległy zmianie dane dla ww. nieruchomości, mogą stanowić podstawę skutecznego rozpoznania żądania skarżącej o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków. Tego rodzaju dokumentów skarżąca nie przedstawiła. Strona powołała się na posiadaną przez siebie dokumentację (mapę), która określała stan nieruchomości sprzed zmian wywołanych wyżej wymienionymi orzeczeniami z 1979 r., oraz 2006 r. Dokumentacja, na którą skarżąca się powołuje nie miała zatem waloru aktualności. Stan nieruchomości wynikający z mapy z 1972 r. oraz z innych dokumentów przedstawionych przez skarżącą nie mógł być tym samym miarodajny dla organu ewidencyjnego. Kwestionowanie przez skarżącą ww. decyzji z dnia [...]r. oraz orzeczenia sądowego z 2006 r., nie może stanowić trafnej argumentacji zasadności jej żądania w trybie postępowania o aktualizację danych w ewidencji gruntów i budynków. Organ prowadzący sprawę w tym trybie nie ma kompetencji do podważania danych wynikających z przedłożonych mu ostatecznych aktów właściwych organów i sądów. Prowadzenie zbioru informacji o gruntach nie służy organowi ewidencyjnemu do rozstrzygania prawa do gruntu oraz rozgraniczenia nieruchomości. Zmian w stanie prawnym, zapisanym w ewidencji gruntów, dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa SA/Wa 301/07, opubl. w Lex nr 347773). Tego rodzaju dokumentacji aktualizującej stan nieruchomości skarżąca organowi nie przedłożyła. W tej sytuacji powoływane przez skarżącą dokumenty obrazujące wcześniejszy stan nieruchomości działki nr [...] nie mógł mieć wpływu na ustalenia organu i wynik sprawy. Dokument określający wcześniejszy stan prawny działek gruntu nie stanowi podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/WA 1558/10,opubl. w Lex nr 758828). Dla skutecznego dochodzenia żądania strona powinna przedstawić takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów kwestionowanych danych. Ponadto należy zauważyć, że zmiana granic i powierzchni działek dotyczy kwestii własnościowych, które rozstrzygają sądy powszechne. Brak jest tym samym podstaw aby nakazać organowi ewidencyjnemu aby dokonał takich zmian własnościowych (m.in. zmiany granic i powierzchni działek), poprzez dokonanie zmian w ewidencji gruntów. Organy ewidencji gruntów nie mogą samodzielnie rozstrzygać uprawnień właścicielskich do gruntu. Odnośnie pisma skarżącej z dnia 13 marca 2016 r., Sąd uznał, że jego braki strona uzupełniła ostatecznie w terminie, skoro jeszcze przed doręczeniem skarżącej stosownego wezwania w dniu 10 maja 2016 r., dzień wcześniej, tj. w dniu 9 maja 2016 r. złożyła odpisy pisma wraz z załącznikami. W związku z powyższym Sąd poddał analizie wymienione pismo oraz inne pisma skarżącej oraz dołączone do nich załączniki, znajdujące się w aktach sprawy i stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła w nich argumentacji i okoliczności, które miałyby wpływ na wynik niniejszej sprawy prowadzonej przed organem administracji publicznej. Przedstawione przez skarżącą dane nie miały zatem znaczenia prawnego dla wyniku sprawy, gdyż nie podważyły aktualności danych dotychczas uwidocznionych w ewidencji gruntów i budynków lub przedstawiały informacje nie mające związku z danymi działki skarżącej, odnotowanymi w ewidencji na podstawie decyzji organu z dnia [...] r. oraz orzeczenia sądowego z dnia 24 marca 2006 r., sygn. akt I Ns 353/03. Rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Zawarte zaś w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne regulacje prawne dotyczące ewidencji gruntów (art. 20 - art. 26) dotyczą naniesienia do ewidencji gruntów bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2007 r., I OSK 1716/06, opubl. w Lex nr 417505). Reasumując, Sąd uznał, że żądanie skargi - o uchylenie zaskarżonej decyzji, nie znajduje potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz wyjaśnieniach organu zawartych w zaskarżonej decyzji. Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne).Decyzja ta została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego, po uprzednim przeprowadzeniu prawidłowego postępowania administracyjnego, z zachowaniem reguł jego prowadzenia w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Końcowo Sąd zauważa, iż niniejsza sprawa nie jest pierwszą, dotyczącą przedmiotowej kwestii. Należy przypomnieć, że wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 708/08 tutejszy Sąd oddalił skargę S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego. Kwestia powyższa posiada zatem prawomocne rozstrzygnięcie administracyjne i sądowoadministracyjne, którego skutków prawnych nie można kwestionować w trybie żądania wprowadzenia zmian do ewidencji geodezyjnej, wynikającej z ukształtowanego wcześniej stanu prawnego i ewidencyjnego nieruchomości. Z tych względów, Sąd w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.