II SA/Sz 1276/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpatrzeniu w dniu 1 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwoływania postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z [...] grudnia 2021 r. T. K. (dalej: Skarżący) za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł skargę na postanowienie powyższego organu administracji z [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwoływania od decyzji Starosty S. z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] o zatrzymaniu prawa jazdy. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 17 grudnia 2021 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi z daty wpływu do SKO lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego a także podanie swojego numeru PESEL. Wezwanie z 23 grudnia 2021 r. skierowane do Skarżącego zawierało pouczenie, iż nieusunięcie powyższych braków spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: P.p.s.a.) Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w trybie zastępczym z dniem 11 stycznia 2022 r. (k.14), po dwukrotnym awizowaniu przesyłki. Mimo powyższego doręczania, Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. W następstwie powyższego, postanowieniem z 17 lutego 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: P.p.s.a.). Po doręczeniu powyższego postanowienia z dniem 28 lutego 2022 r., pismem 7 marca 2022 r., Skarżący wystąpił o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych oświadczając, iż nie stawił się w wyznaczonym terminie ponieważ nie otrzymał żadnego awizo i nie wiedział o wyznaczonym terminie. Gdy pojechał na pocztę wyjaśnić sytuację został poinformowany, że nie otrzyma dokumentu potwierdzającego brak awiza. Oświadczył też, że w dniu 7 marca braki formalne zostały uzupełnione. Jak wynika akt sądowych, w dniu 7 marca 2022 r. Skarżący naniósł podpis na skardze (k. 4). Numer PESEL został zawarty w nagłówku wniosku o przywrócenie terminu (k.33). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności winy być należycie uprawdopodobnione (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Ponadto, z uwagi na treść art. 86 § 2 P.p.s.a., przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli jego uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika, że warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy strony w uchybieniu terminowi; powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego; złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej (postanowienie NSA z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt. II OZ 51/15). Kryterium braku winy jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminowi można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skoro art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminowi (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie mu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z 21 maja 2020 r., II OZ 325/20 i orzeczenia w nim wskazane). W rozpoznawanej sprawie jako przyczynę uchybienia terminowi Skarżący wskazuje wadliwe przeprowadzenie czynności doręczenia przesyłki przez Pocztę Polską twierdząc, iż przesyłka nie była mu awizowana. Sąd ustalił, iż w aktach (k.14) znajduje się koperta, w której nadano do Skarżącego wezwanie dotyczące usunięcia braków formalnych. Natomiast na karcie 15 akt znajduje się druk zwrotnego potwierdzenia odbioru. Na kopercie znajdują się stosowne wpisy potwierdzające dwukrotne prawidłowe awizowanie przesyłki, zaś druk ZPO umożliwia stwierdzenie, iż stosowne awizo pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Koperta i ZPO, zwrotnie przekazane sądowi, zawierająca adnotacje dotyczące doręczenia przesyłki sporządzone przez pocztowego operatora wyznaczonego (Poczta Polska) są dokumentami urzędowymi wywołującymi określone skutki procesowe dla adresata przesyłki. Takie dokumenty korzystają z domniemania prawdziwości i zgodności z prawem. Domniemanie to nie zostało skutecznie obalone, gdyż Skarżący nie przedstawił żadnego przeciwdowodu świadczącego o nierzetelności opisanych wyżej dokumentów. W tej sytuacji należało dać wiarę treści adnotacji dokonanych w ramach obowiązków służbowych przez pracowników Poczty Polskiej, które potwierdzają dokonanie prawidłowego doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie w trybie zastępczym. Powyższe nakazuje stwierdzić, że Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Orzeczenia sądów administracyjnych przywoływane powyżej są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www. orzeczenia.nsa.gov.pl.