II SA/Sz 1279/11

PostanowienieWSA w Szczecinie2011-11-25

Skład orzekający: WSA Barbara Gebel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na czynność organu administracji publicznej polegającą na odmowie zwrotu opłaty za kartę pojazdu jest dopuszczalna bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na czynność organu administracji publicznej dotyczącą obowiązku publicznoprawnego, w tym odmowę zwrotu opłaty za kartę pojazdu, jest dopuszczalna tylko po uprzednim wezwaniu właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Niespełnienie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący wystąpili do Prezydenta Miasta z żądaniem zwrotu nadpłaconej opłaty za kartę pojazdu, argumentując, że została ona zawyżona w stosunku do przepisów prawa. Organ odmówił zwrotu, wskazując, że opłata została pobrana zgodnie z obowiązującym wówczas rozporządzeniem. Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na czynność odmowy zwrotu opłaty. Sąd rozpatrywał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. R. i E. R. na czynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia [...] E.R. i S.R. wystąpili do Prezydenta [...] z żądaniem zwrotu nadpłaconej części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki [...], o numerze rejestracyjnym [...]. W piśmie tym wskazali, że dla opłata zawyżona została o [...] zł. Swoje żądanie wywiedli z niezgodności § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 Prawa o ruchu drogowym oraz art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP, orzeczonej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., w którym uznano, że określona w tym przepisie wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 500 zł nie uwzględnia wytycznych ustawowych do określenia wysokości tej opłaty i jest zbyt wysoka. Pismem z dnia [...], numer [...], ustosunkowując się do żądania, Urząd Miasta [...], działający w imieniu Prezydenta, odmówił zwrotu żądnej kwoty. Wskazał, że opłata w kwocie [...] zł za kartę pojazdu samochodu, została pobrana na podstawie obowiązującego, w dacie wydania karty, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. Jednocześnie wyjaśnił, że w powołanym przez wnioskodawczynię wyroku Trybunału Konstytucyjnego orzeczono, iż przepis § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia traci moc z dniem 1 maja 2006 r., czyli ze skutkiem na przyszłość. W odpowiedzi tej skarżący zostali poinformowani, że zgodnie z art. 3 § 2 pk. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wszystkie czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podlegają kontroli przez sądy administracyjne. Organ poinformował także, że wobec odmowy zwrotu części opłaty za kartę pojazdu, służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], za pośrednictwem organu, wniesiona w terminie 30 dni od doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub wniesiona w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa - (skargę można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności) - art. 52, 53 i 54 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu [...] do Prezydenta Miasta [...] wpłynęło pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] zatytułowane "pozew o zapłatę". Pismo to , postanowieniem z dnia [...], wydanym w oparciu o art.66 § 3 Kpa, zostało przez Prezydenta zwrócone wnoszącym jako pozew o zapłatę wniesiony w postępowaniu cywilnym. Następnie w dniu [...] do Prezydenta Miasta [...] wpłynęła skarga E.R. i S.R. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na czynność odmowy zwrotu części opłaty za kartę pojazdu. Skarga ta jest obecnie przedmiotem rozpatrzenia przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że odmowa zwrotu opłaty za kartę pojazdu odnosi się do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisów prawa i stanowi czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Dla swej skuteczności skarga taka wymaga jednak spełnienia wymogu określonego w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (a taka sytuacja zachodzi w przypadku odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu) skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ww. ustawy, można wnieść do sądu administracyjnego dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Warunkiem dopuszczalności wniesienia do sądu skargi w niniejszej sprawie było zatem uprzednie wystąpienie przez skarżących do organu, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedzieli się lub mogli się dowiedzieć o odmowie zwrotu żądanej kwoty, z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto konieczne jest zachowanie określonego w ustawie terminu do wniesienia skargi. Uwzględniając stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, że E.R. i S.R. wniesionej do sądu skargi nie poprzedzili wezwaniem Prezydenta Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie zachowali wymogu, o którym mowa w art.52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło