II SA/Sz 128/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. L.D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Ponadto skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając w/w wniosek podał, że posiada na utrzymaniu żonę a jego jedynym źródłem dochodów jest osobiście wykonywana, jednym samochodem, działalność przewozu drogowego. W miejscowości i rejonie w którym mieszka, trudno jest znaleźć pracę, a w zakresie usług transportowych jest ogromna konkurencja i z trudem udaje się mu pozyskać zlecenia. Uzyskiwane wynagrodzenie zaledwie wystarcza na utrzymanie rodziny. Ponadto skarżący podał, że uiszcza miesięczne opłaty na ZUS, ponosi wydatki na paliwo i nie posiada żądnych oszczędności. Konsekwencje egzekucji kwoty [...]zł mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Jak wyjaśnił skarżący, branża w której pracuje wymaga ciągłych nakładów finansowych - wydatki na paliwo, ubezpieczenie, naprawy, przeglądy techniczne. Skarżący wskazał, że egzekucja kary pieniężnej pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalności. Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności w postaci przewozu drogowego, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd jest uprawniony do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności zaskarżonej do sądu, o ile podlegają one wykonaniu – jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 w/w ustawy). Zdaniem Sądu, skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej wykazał, że jej wykonanie w sytuacji gospodarczej, rodzinnej i majątkowej strony wiązałoby się z ryzykiem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Charakter sankcji wynikającej z zaskarżonej decyzji, której przedmiotem jest kara pieniężna w wysokości [...] zł w kontekście wskazanej przez skarżącego sytuacji dochodowej, którą wskazał on w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy podając, iż osiąga miesięcznie dochód na poziomie [...] zł, przy jednoczesnym braku jakichkolwiek oszczędności i konieczności ponoszenia bieżących, niezbędnych wydatków celem dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, doprowadziła Sąd do uznania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez Sąd w sprawie orzeczenia jest uzasadnione. Wykonanie w drodze egzekucji zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudny do odwrócenia skutek w postaci m.in. utracenia przez skarżącego pozycji na trudnym rynku usług transportowych. Mając powyższe na względzie, na podstawie 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w petitum postanowienia. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 cyt. ustawy).