II SA/Sz 1284/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. i J. R. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. S. R. i J. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność Prezydenta Miasta S. z dnia[...] ., nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. Zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. wezwano skarżących do wykazania /w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi/, czy w odniesieniu do wskazanej wyżej czynności organu, przed wniesieniem skargi, wyczerpali środek zaskarżenia, w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący w zakreślonym terminie do wypełnienia zobowiązania sądowego, złożyli pismo z dnia [...] r., w którym cofnęli przedmiotową skargę wskazując, że nie został przez nich wyczerpany środek zaskarżenia, polegający na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny , zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których jest mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Niewyczerpanie środków zaskarżenia, czyni niemożność przyjęcia skargi do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a, skarga podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie ze skargi na czynność materialno-techniczną w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, skarżącym przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (patrz uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r., sygn. akt I OPS 3/07, opub. w ONSAiWSA 2008/2/21, POP 2008/3/45, OSP 2008/5/51, Prok.i Pr.-wkł. 2008/7-8/65, OSP 2008/7-8/89). Skargę taką należy poprzedzić środkiem zaskarżenia, tj. zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. - pisemnym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Nie wykazanie przez skarżących S. R. i J. R. wyczerpania przedmiotowego środka zaskarżenia, czyni wniesioną przez nich skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu w rozumieniu powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego rozważyć należy również skuteczność złożonego przez skarżących oświadczenia, w piśmie z dnia [...]r., o cofnięciu skargi. Odnosząc się do tego wniosku wskazać należy, że zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze i praktyce przedmiotu przyjęte jest, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi uznać należy za niedopuszczalne, wystąpiła bowiem negatywna przesłanka, uniemożliwiająca nadanie biegu przedmiotowej skardze, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżących środka zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie. Przyjęcie w takiej sytuacji cofnięcia skargi za czynność skuteczną zmierzałoby do naruszenia wskazanych wyżej przepisów regulujących dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.