II SA/Sz 1294/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] r. Spółka A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie odwołania skarżącej od decyzji Burmistrza z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego – budowy stacji bazowej telefonii komórkowej operatora A. na terenie działki Nr [...] w [...]. Skarżąca wniosła w skardze również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony ww. wniosek jest w pełni uzasadniony. Zaskarżoną decyzją organ w zasadzie dopuścił do wybudowania inwestycji jaką jest stacja bazowa telefonii komórkowej, bez wnikliwej analizy jej oddziaływania na nieruchomości sąsiednie. W przypadku gdyby ta inwestycja została wybudowana w okresie do czasu rozpoznania niniejszej skargi spowodowałoby to nieodwracalne skutki dla skarżącej. W sytuacji, w której zgodnie z prawem, inwestycja ta by powstała praktycznie niemożliwym byłoby doprowadzenie do jej usunięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd w ramach rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ocenia nie tylko przesłanki wskazane przez stronę, ale również dokonuje oceny okoliczności wynikających z akt sprawy oraz czy dany akt posiada przymiot wykonalności, a jeśli tak to, czy nie został jeszcze wykonany. Wyjaśnić należy, że obowiązek wskazania przesłanek, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ciąży na wnioskodawcy. Dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Przedmiotem skargi strony jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem skarżącej od decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego – budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Jak wynika z powyższego, skarżąca - uzasadniając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji - winna wykazać, że wykonanie, przed rozpoznaniem skargi, ww. decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Sąd z urzędu również nie dostrzegł takich okoliczności. Natomiast z treści skargi wynika, że strona wiąże wykonanie zaskarżonej decyzji ze skutkiem w postaci wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a w konsekwencji realizacją – jej zdaniem - niezgodnej z prawem inwestycji, o której mowa w decyzji Burmistrza z dnia [...] r. Nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego – budowy stacji bazowej telefonii komórkowej operatora A. na terenie działki Nr [...] w [...]. W związku z powyższym należało przyjąć, że skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Ponadto wyjaśnić należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne z którymi wiąże się dla adresata aktu obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów związany z realizacją konkretnego obowiązku lub uprawnienia. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o charakterze proceduralnym jaką jest umorzenie postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Dodatkowo, wobec argumentów wnioskodawcy, wskazać należy, że decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego ma charakter promesy uprawniającej do uzyskania pozwolenia na budowę na warunkach w niej określonych. Nie jest to akt upoważniający do podjęcia i realizacji inwestycji, ale stanowiący podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę na terenie wskazanym w decyzji. Inwestor musi, przed rozpoczęciem budowy, uzyskać, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, pozwolenie na budowę. Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.