II SA/Sz 1295/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r, poz. 267) dalej K.p.a. Wojewoda stwierdził, że odwołanie Spółki A od decyzji Starosty zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 Kpa. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, iż decyzją nr [...] Starosta na wniosek inwestora T. N. zmienił swą decyzję z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...] i zatwierdził projekt zamienny dla tej inwestycji. Zgodnie z adnotacją umieszczoną na dołączonym do akt sprawy egzemplarzu decyzji nr [...] I. N. (działający jako inwestor oraz pełnomocnik strony postępowania A.N.) odebrał przedmiotową decyzję w dniu 12 lipca 2013 r. Termin na wniesienie odwołania od powyższej decyzji upływał z dniem 26 lipca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że strony tego postępowania nie wniosły odwołania i decyzja Starosty nr [...] stała się ostateczna w dniu 27 lipca 2013 r. W dniu 7 sierpnia 2013 r., odwołanie od ww. decyzji złożyła w Starostwie Powiatowym nie biorąca udziału w postępowaniu Spółka A, reprezentowana przez radcę prawnego P. B. W świetle powyższych ustaleń odwołanie to zostało wniesione po upływie terminu określonego art. 129 § 2 K.p.a. Powyższe postanowienie Spółka A zaskarżyła, do Sądu Administracyjnego, zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie art. 129 § 2 K.p.a. W uzasadnieniu skargi profesjonalny pełnomocnik Spółki A podał, iż decyzją nr [...] r. (znak [...]) Starosta udzielił I. N. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego apartamentowego w [...]. O inwestycji I. N. skarżąca Spółka dowiedziała się w dniu 13 lutego 2013 r. ze strony internetowej, na której znajdował się opis zamierzonej inwestycji. Pismem z dnia 28 lutego 2013 r. skarżąca Spółka na podstawie art. 145 kt 4 K.p.a. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją, w którym nie brała udziału. Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta wznowił postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę, po czym decyzją z dnia [...] r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego, wskazując, że Spółka A nie była stroną postępowania, ponieważ należące do niej nieruchomości nie znajdowały się w obszarze oddziaływania obiektu. Od powyższej decyzji Spółka A wniosła odwołanie, w wyniku którego Wojewoda decyzją z dnia [...] r. (znak [...]) uchylił ww. decyzję Starosty dnia [...] r. (znak [...]) odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Starosty nr [...] r. udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, stwierdzając, iż w przedmiotowym postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku Spółki A przysługiwał status strony. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta decyzją z dnia [...] r. ponownie odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty nr [...] r. znak sprawy [...]. W dniu 24 czerwca 2013 r. I. N. złożył w organie wniosek o zatwierdzenie projektu zamiennego do wydanej decyzji pozwolenia na budowę z dnia [...]. Wskazany wyżej projekt zamienny został zatwierdzony decyzją z dnia [...]r. Pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. skarżąca Spółka wniosła odwołanie od decyzji Starosty z dnia [...] . odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Starosty Nr [...] r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego apartamentowego na działce nr [...], a także od decyzji Starosty z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu zamiennego, znak [...] Zdaniem Spółki w wyniku wznowienia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego apartamentowego w D. na działce nr [...], zakończonej decyzją ostateczną Starosty z dnia [...] r., skarżąca Spółka uzyskała status strony, którego nie utraciła wskutek wniesienia przez I. N. projektu zamiennego. W toku postępowania o zatwierdzenie projektu zamiennego Starosta dokonał niewłaściwej interpretacji przepisów Prawa budowlanego, uznając, iż Spółka A nie jest stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, a tym samym w postępowaniu o zatwierdzenie projektu zamiennego. Art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego przyznaje status strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, m.in. właścicielom nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszarem takim jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Wydanie pozwolenia na budowę na działce należącej do I. N. w oparciu o projekt zamienny oznacza ogromne uszczuplenie praw Spółka A i zmniejszenie atrakcyjności należącej do niej nieruchomości. Spowodowane jest to tym, że zatwierdzony projekt zamienny narusza wiele przepisów Prawa budowlanego, które mają wpływ na możliwość realizacji inwestycji na nieruchomości skarżącej. Wady te zostały szczegółowo opisane w odwołaniu z dnia 5 sierpnia 2013 r. Powyższe potwierdza znajdowanie się nieruchomości Spółki A w bezpośredniej strefie oddziaływania inwestycji I. N., a co za tym idzie posiadanie przez stronę skarżącą przymiotu strony w postępowaniu w wydanie pozwolenia na budowę, w tym o zatwierdzenie projektu zamiennego, stosownie do art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Spółka A nie została jednak poinformowana o wszczęciu postępowania, nie doręczono jej także decyzji o zatwierdzeniu projektu zamiennego. Tym samym skarżąca Spółka po raz kolejny została pozbawiona prawa uczestnictwa w postępowaniu. O złożeniu przez I. N. projektu zamiennego i jego zatwierdzeniu skarżąca Spółka dowiedziała się dopiero z uzasadnienia decyzji Starosty z dnia [...] r., doręczonej skarżącej w dniu 24 lipca 2013 r. Spółka A nie została poinformowana o wszczęciu tego postępowania, nie doręczono jej także decyzji o zatwierdzeniu projektu zamiennego. Czternastodniowy termin na złożenie odwołania dla strony skarżącej powinien być więc liczony od dnia 24.07.2013 r. Zatem ustawowy termin na wniesienie odwołania skarżącej Spółce upływał w dniu 7.08.2013 r. W tym też dniu skarżąca za pośrednictwem Poczty Polskiej wysłała do Starosty odwołanie. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 Kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce operatora publicznego. Wobec powyższego strona skarżąca zachowała przewidziany przepisami prawa termin na wniesienie odwołania. Wojewoda bezpodstawnie zatem stwierdził, że skarżąca wniosła odwołanie z uchybieniem terminu. Wobec pozbawienia Spółki strony możliwości obrony jej praw, Starosta, a następnie Wojewoda winni rozważyć, czy nie należy potraktować pisma Spółki złożonego w dniu 5 sierpnia 2013 r., w zakresie dotyczącym decyzji z dnia [...] r., jako wniosku o wznowienie postępowania. Strona podjęła próbę uzyskania dostępu do tych akt, jednak okazała się ona bezskuteczna. Organ pismem datowanym na dzień 9 sierpnia 2013 r. przesłał informację, że nie mógł się skontaktować wobec niepodania nr telefonu. Pismo to zostało wysłane dopiero w dniu 13.08.2013 r. wraz z odpisem pisma o przekazaniu akt do Wojewody. Przez 12 dni od otrzymania wniosku organ nie podjął próby ustalenia numeru telefonu pełnomocnika Spółki w internecie ani nie wysłał pisma z prośbą o podanie numeru telefonu lub też informacji o możliwości przeglądania akt. Bez wyjaśnienia powyższej okoliczności, w ocenie skarżącej Spółki, Wojewoda nie był uprawniony do wydania zaskarżonego postanowienia, zwłaszcza, że odwołanie dotyczyło decyzji z dnia [...] r., która oparta została na decyzji z dnia [...] r., która nie została doręczona stronie. Organ winien rozpatrzeć sprawę w sposób kompleksowy, czego nie uczynił. Podnosząc powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o: 1) uchylenie postanowienia Wojewody w całości; 2) wstrzymanie wykonania decyzji Starosty nr [...]; 3) zasądzenia kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego przez sąd administracyjny podlegał będzie akt, który narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też poprzez naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana wg wskazanego wyżej kryterium sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia wskazuje na bezzasadność skargi. Przedmiotowa sprawa związana jest z postępowaniem wszczętym przez I. N. o zmianę wydanej mu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...], i zatwierdzenie projektu zamiennego, zakończonym wydaniem przez Starostę zgodnej z wnioskiem inwestora decyzji z dnia [...]. Na tym etapie sprawy skarżąca Spółka nie była stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, a także postępowania wszczętego przez inwestora wnioskiem o zmianę tej decyzji i zatwierdzenie projektu zamiennego. Nie zmienia tej sytuacji fakt, iż postanowieniem z dnia [...] r. Starosta w związku z żądaniem skarżącej opartym na art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] o pozwoleniu na budowę budynku wielorodzinnego na działce nr [...]. Organ zobowiązany jest wznowić postępowanie gdy wnoszący o wznowienie powołuje się na podstawę z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Wydanie takiego postanowienia stanowi podstawę do zbadania podniesionych przez wnioskodawcę przesłanek wznowieniowych (art. 148 § 2 K.p.a). Jak wynika z akt sprawy stronami postępowania o wydanie pozwolenia na budowę jak i jego zmiany byli I. N. i A. N., którego na podstawie udzielonego pełnomocnictwa reprezentuje I. N. Niesporne jest, iż w postępowaniu tym skarżąca Spółka nie brała udziału. Stronom uczestniczącym w tym postępowaniu decyzja doręczona została w tym samym dniu, tj. 12 lipca 2013 r. Od tego dnia biegnie procesowy termin do wniesienia przez strony postępowania odwołania od wydanej decyzji (art. 127 w zw. z art. 129 § 2 K.p.a.). Strony uczestniczące w postępowaniu nie wniosły odwołania, wobec czego decyzja Starosty nr [...] r. stała się ostateczna w dniu 27 lipca 2013 r. Strona postępowania administracyjnego, niebędącą jedyną stroną tego postępowania, która została w tym postępowaniu pominięta przez niedoręczenie jej decyzji organu pierwszej instancji, może wnieść odwołanie w terminie, który biegnie dla stron postępowania, którym decyzję doręczono. Po tym terminie nie służy jej prawo wniesienia odwołania. Swych praw w danym postępowaniu zainteresowany winien dochodzić w trybie wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.). Spółka A, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym skarżoną decyzją z dnia [...] r. wniosła odwołanie od ww. decyzji z dnia [...] r. w dniu 7 sierpnia 2013 r., razem z odwołaniem od decyzji Starosty z dnia [...] – w jednym piśmie. Pismo to nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. W tej sytuacji stwierdzić należy, że wydając zaskarżone postanowienie, stwierdzające wniesienie przez skarżącą Spółkę odwołania od decyzji z dnia [...] r. organ odwoławczy postąpił zgodnie z dyspozycją art. 134 K.p.a. Wbrew twierdzeniom skarżącej, w przedmiotowej sprawie nie zachodziły okoliczności do rozpatrzenia przez organ odwoławczy z własnej inicjatywy kwestii przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a tym bardziej do rozpatrywania treści tego odwołania jako wniosku o wznowienie postępowania zakończonego przedmiotową decyzją, co wskazuje skarżący w swej skardze. Organ rozpatrujący określone pismo strony związany jest jego treścią. Skarżąca Spółka, składając odwołanie od decyzji Starosty nr [...] r. nie zawarła w nim prośby o przywrócenie terminu do jego wniesienia, zatem organ nie mógł rozważać kwestii przywrócenia uchybionego terminu. Ponadto wskazać należy, iż możliwość złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania służy jedynie stronom, którym organ doręczył decyzję. Zaskarżone postanowienie Wojewody z dnia [...] odnosi się do odwołania Spółki A z dnia [...] r. od decyzji Starosty nr [...] r. Natomiast wniesione tym samym pismem odwołanie od decyzji Starosty z dnia [...]podlega rozpatrzeniu w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Jak wskazuje organ, zostało ono zakończone decyzją Wojewody z dnia [...]. W tej sytuacji uznać należało, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, wobec czego skarga, jako nieuzasadniona, podlega oddaleniu w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.