II SA/Sz 1296/14

WyrokWSA w Szczecinie2015-06-18

Skład orzekający: Barbara Gebel, Renata Bukowiecka-Kleczaj, Marzena Iwankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w postępowaniu rekrutacyjnym na studia wyższe, w przypadku nieprzedłożenia przez kandydata wymaganych dokumentów w terminie, organ uczelni ma obowiązek wezwać kandydata do uzupełnienia braków na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., stosowanego odpowiednio na podstawie art. 207 Prawa o szkolnictwie wyższym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postępowanie rekrutacyjne na studia wyższe, regulowane uchwałami Senatu uczelni, nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu K.p.a. W związku z tym, organ uczelni nie miał obowiązku stosowania art. 64 § 2 K.p.a. w celu wezwania kandydata do uzupełnienia braków formalnych. Niespełnienie warunków rekrutacji, określonych w uchwałach uczelni, skutkuje odmową przyjęcia na studia bez konieczności stosowania przepisów K.p.a. dotyczących uzupełniania podań.
Stan faktyczny
Kandydat F.P. złożył elektroniczne zgłoszenie na studia i dokonał opłaty rekrutacyjnej, jednak nie przedłożył w terminie wymaganego podpisanego formularza elektronicznego wraz z dowodem wpłaty. Wydziałowa Komisja R P U M odmówiła mu przyjęcia na studia, co zostało utrzymane w mocy przez Uczelnianą Komisję ds. Rekrutacji. Kandydat wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. poprzez niezastosowanie art. 64 § 2 K.p.a. i brak wezwania do uzupełnienia braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi F. P. na decyzję Uczelnianej Komisji do spraw Rekrutacji Uniwersytetu Medycznego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia oddala skargę. Wydziałowa Komisja R P U M decyzją nr [...] działając na podstawie art. 169 ust. 1 i 10 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.), § 6 ust. 1 pkt 3-5, oraz § 6 ust. 2 i § 9 załącznika do uchwały Nr 74/2013 Senatu P U M z dnia 29 maja 2013 r. w sprawie ustalenia zasad i trybu przyjmowania kandydatów na studia stacjonarne i niestacjonarne w P.U.M. w roku akademickim [...] - zwanej dalej uchwałą nr [...], w związku z załącznikiem nr 1 do uchwały Nr [...] Senatu P U M z dnia [...] w sprawie ustalenia szczegółowych terminów postępowania rekrutacyjnego na studia stacjonarne i niestacjonarne w P.U.M. na rok akademicki oraz art. 104 K.p.a. - odmówiła F.P. przyjęcia na I rok jednolitych studiów magisterskich stacjonarnych na Wydziale [...] na kierunku w P.U.M. w roku akademickim , z uwagi na niespełnienie warunków rekrutacji. W uzasadnieniu decyzji Komisja Rekrutacyjna wskazała, że uchwałą rekrutacyjną na rok , regulującą zasady i tryb przyjmowania kandydatów na studia w P.U.M. jest uchwała nr 74/2013. Natomiast w uchwale nr 20/2014 Senatu P.U.M. z dnia 12 marca 2014 r. wskazano szczegółowe terminy na wykonanie czynności w trakcie postępowania rekrutacyjnego. Zgodnie z ww. § 6 ust. 1 pkt 3-5 "Zasad i trybu postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów w P.U.M. na rok akademicki ", załącznika do uchwały nr 74/2013, kandydat z tzw. "nową maturą" obowiązany był w ustalonym przez uczelnię terminie dokonać opłaty rekrutacyjnej oraz w wyznaczonym terminie złożyć podpisany elektroniczny formularz zgłoszenia kandydatury na wybrany kierunek wraz z dowodem opłaty rekrutacyjnej. Natomiast terminy na uzupełnienie formularza zgłoszeniowego, o którym mowa w ww. § 6 ust. 1 pkt 3, dla kierunku na który aplikował F.P., zostały określone w załączniku nr 1 do uchwały nr 20/2014 (). F.P. nie dostarczył w wyznaczonym uchwałą rekrutacyjną terminie wymaganych dokumentów, co zgodnie z § 6 ust. 2 uchwały nr 74/2013 stanowi o niespełnieniu warunków rekrutacji ustalonych przez uczelnię, co z kolei implikuje konieczność wyeliminowania z dalszego postępowania rekrutacyjnego, a w konsekwencji, skutkuje na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, odmową przyjęcia na studia. F.P. wniósł odwołanie od decyzji nr [...] wskazując w nim na naruszenie § 6 ust. 1 pkt 4 załącznika do uchwały nr 74/2013 poprzez niezgodne ze stanem rzeczywistym przyjęcie, że nie dokonał we właściwym terminie wymaganej opłaty rekrutacyjnej oraz § 6 ust. 2 poprzez nieuprawnione, a co najmniej przedwczesne jego zastosowanie, tj. zastosowanie sankcji wykluczenia go z dalszego postępowania kwalifikacyjnego z powodu nie spełnienia wszystkich wymogów rekrutacji, bez uprzedniego wezwania do usunięcia stwierdzonych braków w trybie art. 64 § 2 K.p.a., który to przepis miał tu obligatoryjne zastosowanie na mocy art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. W uzasadnieniu odwołujący się wyjaśnił, że w dniu 4 czerwca 2014 r., za pośrednictwem strony www.pum.edu.pl dokonał zgłoszenia swojej kandydatury o przyjęcie na studia magisterskie stacjonarne na Wydziale[...] na kierunku w P.U.M.. W tym czasie dokonał też opłaty rekrutacyjnej w wymaganej wysokości. Tym samym podane w uzasadnieniu decyzji nr 2532/2014 twierdzenia o nie dokonaniu takiej opłaty, czy też nie dokonaniu jej w terminie są ewidentnie niezgodne ze stanem rzeczywistym. Na potwierdzenie wskazanych wyżej czynności rekrutacyjnych otrzymał zwrotnie wygenerowaną przez system informatyczny P.U.M. , wyraźną i jednoznaczną w treści informację, iż "(...) zakończono pomyślne proces rekrutacji na kierunek (w załączeniu dowód). Między innymi na skutek takiej, ewidentnie wprowadzającej w błąd informacji, nie złożył w określonym terminie ww. dokumentów (formularza i dokumentu opłaty) ponownie, tyle, że de facto na piśmie i w Biurze Rekrutacji - jak wymagał tego § 6 ust. 1 pkt 5 ww. załącznika. Zdaniem skarżącego, nakaz w art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym odpowiedniego stosowania przepisów K.p.a. oznacza, iż w toku postępowania rekrutacyjnego na Wydziale L P U M - w odniesieniu do jego przypadku - zastosowanie powinny mieć również niektóre przepisy K.p.a. Chodzi tutaj o przepisy dotyczące wszczęcia postępowania, a konkretnie przepis art. 64 § 2 K.p.a. Ponadto odwołujący się oświadczył, że w terminie dokonał opłaty rekrutacyjnej dokonując stosownego przelewu na numer konta. Opłata ta została zaksięgowana na rachunku uczelni stanowiąc tym samym fakt znany organom uczelni z urzędu. Uczelniana Komisja ds. Rekrutacji P U M , po rozpatrzeniu odwołania F.P., decyzją z dnia [...]. działając na podstawie art. 169 ust. 1 i 10,12 i 15 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, § 6 ust. 1 pkt. 3-5, oraz § 6 ust. 2 i § 9 załącznika do uchwały Nr 74/2013 w związku z załącznikiem nr 1 do uchwały Nr 20/2014 oraz art. 104 K.p.a. - utrzymała w mocy decyzję nr [...]. Uzasadniając rozstrzygnięcie Komisja wskazała, że F.P. przystąpił do rekrutacji na rok akademicki , na kierunek lekarski, dokonując zgłoszenia kandydatury w formie zgłoszenia elektronicznego, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 3 załącznika do uchwały nr 74/2013. Tym samym dopełnił pierwszego z ustalonych i określonych w uchwałach rekrutacyjnych przez Senat uczelni warunków rekrutacji. Ponadto, jak podaje, spełnił warunek dokonania opłaty rekrutacyjnej za studia. Jednakże poświadczenie, tj. dowód dokonania wpłaty winien kandydat dostarczyć do Biura Rekrutacji PUM w określonym przez uczelnię terminie wraz z podpisanym elektronicznym formularzem zgłoszenia elektronicznego, którego to warunku F.P. już nie dopełnił. Zdaniem Uczelnianej Komisji ds. Rekrutacji P U M , argumentacja F.P. zawarta w uzasadnieniu odwołania nie może zostać uwzględniona. Powołując się na art. 169 ust. 1, 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym organ podkreślił, że warunkiem koniecznym przystąpienia, a następnie uczestniczenia w kolejnych etapach postępowania rekrutacyjnego, jest spełnienie wszystkich określonych przez uczelnię warunków rekrutacji. Zgodnie z zasadami i trybem postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów na rok akademicki , kandydat z tzw. "nową maturą" obowiązany był w ustalonym przez uczelnię terminie dokonać opłaty rekrutacyjnej oraz złożyć podpisany elektroniczny formularz zgłoszenia kandydatury na wybrany kierunek wraz z dowodem opłaty rekrutacyjnej w dniach [...] r. Skoro F.P. nie spełnił warunków rekrutacji, implikowało to konieczność niedopuszczenia takiego kandydata do dalszego postępowania rekrutacyjnego, a w konsekwencji na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, odmowę przyjęcia na studia. Obowiązek spełnienia warunków rekrutacji wynika wprost z uchwały nr 74/2013 (§ 6 ust. 2), zgodnie z którym osoba, która nie spełniła warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 3-6, nie bierze udziału w dalszym postępowaniu kwalifikacyjnym. W ocenie organu odwoławczego, fakt niespełnienia przez F. P. warunku rekrutacji jest bezsporny. Ponadto zgodnie z art. 169 ust. 14 ustawy, podstawą odwołania w przypadkach określonych w ust. 12 i 13, może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia określonych zgodnie z ust. 2, a F.P. w odwołaniu nie przytoczył i nie powołał żadnego naruszenia przepisów obejmujących procedurę rekrutacji na studia uchwaloną przez P.U. M . Organ podkreślił, że kwestia szczegółowego określenia warunków rekrutacji leży w gestii uczelni i to od uczelni zależy, jakie nałoży warunki na kandydata ubiegającego się o przyjęcie na studia. Wynika to wprost również z dyspozycji art. 4 ww. ustawy, która ustanawia uczelnię autonomiczną we wszystkich obszarach swojego działania, na zasadach w niej określonych. Senat uczelni ustalając warunki rekrutacji, ustala tym samym cały tryb postępowania, w którym każde z kolejnych działań jest uzależnione i uwarunkowane poprzez spełnienie wcześniejszych. W przedmiotowym przypadku, w uproszczeniu można przedstawić: kandydat winien dokonać zgłoszenia, następnie uiścić opłatę, donieść w określonym terminie formularz aby jego kandydatura została ujawniona na listach, które następnie kandydaci winni śledzić, by w odpowiednim terminie, lista mogła zostać uzupełniona o wyniki matury. W następnej kolejności, kandydaci winni w odpowiednim czasie, śledząc na bieżąco strony internetowe, donieść pozostałe dokumenty, w tym oryginał świadectwa. Jak wynika z powyższego, każda z kolejnych określonych przez uczelnię czynności, jakie zostały nałożone na kandydata implikuje konieczność zaistnienia wcześniejszych, a one wszystkie są ograniczone czasowo. Z tych też względów, abstrahując od kwestii podstawowej, jaką jest fakt niespełnienia jednego z warunków rekrutacji, to jakiekolwiek odstępstwo od trybu, polegające na wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, po pierwsze uniemożliwiłoby ciągłość postępowania blokując je oczekiwaniem na dopełnienie przez kandydatów określonych czynności (nadmiernym formalizmem), a po drugie, na skutek ich dokonania, mogłoby stać się koniecznym przesunięcie, lub nawet skreślenie kandydatów, którzy dopełnili wszystkich warunków rekrutacji w terminie. Byłoby to działanie prawnie niedopuszczalne, a nadto również niemożliwe do zrealizowania. Organ zaznaczył, że pozostali kandydaci w olbrzymiej większości dobrze zrozumieli warunki rekrutacji i dopełnili wszystkich jej warunków. W tym miejscu organ podkreślił, że F.P. nie odczytał właściwie zwrotnie wygenerowanej przez system informatyczny P. U.M. , informacji, która brzmi: "zakończono pomyślnie proces rejestracji na kierunek lekarski", co czyni istotną różnicę i całkowicie zmienia stan rzeczy. Odnosząc się natomiast do kwestii poruszonej w odwołaniu dotyczącej zachowania minimum procedury jaką winno się zastosować w postępowaniu rekrutacyjnym i której wymóg nakłada na uczelnię art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, organ II instancji wskazał, że wywód ten jakkolwiek słuszny to w istocie należy go odnosić przede wszystkim do wydawanych decyzji. Art. 169 ust. 10 ww. ustawy, nakazuje m.in. organom wydającym decyzje, zachować wymogi jakim poddane są decyzje wydawane w postępowaniu administracyjnym przy rozstrzyganiu spraw będących w ich kompetencji, dotyczy to m.in. przepisów art. 104 do 140 K.p.a., które określają sposób wydania decyzji, terminy oraz przysługujące środki odwoławcze. Szczegółowe zasady i warunki postępowania rekrutacyjnego regulują, nie przepisy K.p.a., a ustalone i ustanowione przez Senat uczelni uchwały rekrutacyjne. Natomiast to co sugeruje F.P. w odwołaniu, powołując się na art. 64 § 2 K.p.a. daleko w przedmiotowym przypadku od tego minimum odbiega. Sam art. 64 § 2 K.p.a. dotyczy w swojej istocie podania wniesionego do organu, gdy nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonych w przepisach prawa. W przedmiotowym przypadku mamy natomiast do czynienia z niedokonaniem konkretnej czynności ustalonej i określonej przepisem prawa, co więcej w tym samym akcie prawnym jest jednocześnie wskazanie konkretnej i jednoznacznej sankcji za niezastosowanie się do tej konkretnej czynności. Na koniec, odnosząc się do powoływanej przez F.P. w odwołaniu kwestii nadmiernego i nieuzasadnionego celem procesu rekrutacji formalizmu, organ II instancji wyjaśnił, że zarzut ten miałby uzasadnienie, ale w sytuacji odwrotnej, tj. w przypadku, gdy uczelnia stosowałaby art. 64 § 2 K.p.a., a na skutek jego stosowania, z listy zostaliby skreśleni kandydaci, którzy spełnili wszystkie warunki rekrutacji w określonym przez uczelnię terminie, na co zwrócono uwagę już na samym wstępie uzasadnienia. F.P. wniósł do skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję Uczelnianej Komisji ds. Rekrutacji PU M zarzucając jej wydanie z naruszeniem: 1) art. 207 ust 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez co najmniej ich wadliwe zastosowanie w procesie dokonywania oceny spełnienia przez jego podanie o przyjęcie na studia wymogów określonych w § 6 ust. 1 i ust. 2 dokumentu pn. "Zasady i tryb postępowania rekrutacyjnego na i rok studiów w P.U.M. na rok akademicki " (stanowiącego załącznik uchwały nr 74/2013) polegające na zaniechaniu wykonania przez organ rekrutacyjny obowiązku odpowiedniego uwzględnienia przy tej ocenie również przepisów art. 64 § 2 K.p.a. 2) art. 8 i 9 K.p.a. albowiem do szczególnych obowiązków organu rekrutacyjnego należało poinformowanie go, iż informacja o zakończeniu rejestracji nie wyczerpuje jeszcze wszystkich obowiązków związanych z rejestracją, lecz wymaga dodatkowo dopełnienia wymogów wskazanych w § 6 ust. 1 pkt 5 załącznika do uchwały nr 74/2013. Skarżący podał w skardze, że niespełnienie w terminie wymogu z § 6 ust. 1 pkt 5 "Zasad i trybu (...)", to w istocie nic innego jak złożenie podania o przyjęcie na studia z brakami podlegającymi uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 K.p.a., mającym tu odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Spełnienie ww. wymogów sprowadzało się tak naprawdę do złożenia tych samych dokumentów, które złożył wcześniej drogą elektroniczną z tą tylko różnicą, że tym razem na piśmie. Zdaniem skarżącego, tym samym, choć dokumenty te, w formie pisemnej nie zostały złożone w pierwotnie wyznaczonym terminie, to jednak działanie Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej polegające na automatycznym zastosowaniu w tym przypadku sankcji z § 6 ust. 2 "Zasad i trybu (...)" było nieuprawnione (a na pewno przedwczesne). W tym miejscu skarżący powołał się na wyrok WSA z dnia 08.12.2006 r., sygn. akt. I SA/WA 1657/06. Zdaniem skarżącego, w ramach obowiązku uwzględnienia minimum procedury administracyjnej i zapewnienia gwarancji procesowych z K.p.a. mieści się również obowiązek odpowiedniego zastosowania przepisu art. 64 § 2 K.p.a. Uczelniana Komisja Rekrutacyjna wskazała w zaskarżonej decyzji, iż wskazany w art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym obowiązek odpowiedniego stosowania przepisów K.p.a. w postępowaniu rekrutacyjnym ogranicza się jedynie do przepisów od art. 104 do 140 K.p.a., a art. 64 § 2 K.p.a. obejmuje swoim zakresem podanie wniesione do organu i przez to (rzekomo) nie może dotyczyć braków z § 6 ust. 1 pkt 5 "Zasad i trybu (...)". Skarżący oświadczył, że nie zgadza się z powyższym i to nie tylko z uwagi na brak przekonującego uzasadnienia w treści zaskarżonej decyzji (art. 11 K.p.a.). Sama ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym kwestii złożenia podania na studia nie reguluje wyczerpująco. Na mocy art. 169 ust 2 tejże ustawy kwestie ustalenia zasad i trybu rekrutacji na studia deleguje na przepisy pozaustawowe, wydawane przez uczelnie wyższe. Choć szkoły wyższe są autonomiczne we wszystkich obszarach swojego działania (art. 70 ust. 5 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym), to jednak autonomia ta nie ma charakteru absolutnego, lecz jest wykonywana na zasadach określonych w ustawie. Mając na względzie treść art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, kontroli ustawowej podlega nie tylko sam akt tworzenia przez uczelnie wyższe określonych regulaminów, w tym zasad i kryteriów rekrutacji na studia, lecz również proces ich stosowania. W ocenie skarżącego, nie złożenie przez niego własnoręcznie podpisanego formularza zgłoszeniowego jest niczym innym jak niespełnieniem wymogu ustalonego w art. 78 § 1 kodeksu cywilnego, który to przypadek jest objęty zakresem normatywnym art. 64 § 2 K.p.a. Podobnie jak wyżej, wymogiem zachowania formy pisemnej trzeba tłumaczyć wskazany w § 6 ust. 1 pkt 5 dokumentu "Zasady i tryb (,..,)", wymóg złożenia dowodu wniesienia opłaty rekrutacyjnej. Mając na względzie art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym wymogu tego nie można przecież rozpatrywać w oderwaniu od art. 77 § 4 K.p.a. który stanowi, iż fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Całkowicie nieprzekonująco brzmi podawany w treści zaskarżonej decyzji argument organu, iż w skutek zastosowania wezwania z art. 64 § 2 K.p.a. należałoby z zamieszczonej na stronie internetowej PUM listy kandydatów zakwalifikowanych do dalszego postępowania rekrutacyjnego skreślić, względnie przesunąć na liście rankingowej na gorszą pozycję kandydatów, którzy spełnili wszystkie wymogi już pierwszym terminie, wyznaczonym uchwałą senatu PUM nr 20/2014. Podobnie kolejny argument, iż zastosowanie uzupełnienia braków zaburzałoby ciągłość postępowania rekrutacyjnego, blokując je oczekiwaniem organu rekrutacyjnego na dopełnienie przez poszczególnych kandydatów określonych czynności. Skarżący podkreślił, że zarówno ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym, jak i dokument "Zasady i tryb (...)" nie zawierają żadnych postanowień wskazujących na dokładną datę zamieszczenia na stronie internetowej PUM list kandydatów, którzy spełnili wymogi wstępne. Zakończenie procesu rekrutacji zostało wyznaczone na dzień 30.09.2014 r. Zatem nic nie stało na przeszkodzie, aby część tego stosunkowo długiego okresu przeznaczyć na wezwanie kandydatów, których podania o przyjęcie na studia zawierały braki możliwe do usunięcia w trybie odpowiedniego stosowania art. 64 § 2 K.p.a. Poza tym terminy wyznaczone w uchwale nr 20/2014 Senatu PUM nie mają charakteru terminów zawitych. Na dopuszczalność zastosowania sankcji przewidzianej w § 6 ust. 2 "Zasad i trybu (....)" dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków działania wskazanych w art. 64 § 2 K.p.a. wskazują również względy wynikające z zasady art. 7 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Uczelnianej Komisji ds. Rekrutacji P U M z dnia [...] wydana w sprawie odmowy przyjęcia skarżącego na I rok jednolitych studiów magisterskich stacjonarnych na Wydziale Lekarskim z Oddziałem Nauczania w J A na kierunku lekarskim w P.U.M. w roku akademickim - z uwagi na niespełnienie warunków rekrutacji określonych przez uczelnię stosownymi uchwałami (nw.). Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 169 ust. 1 i 10 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 6 ust. 1 pkt 3-5 i § 6 ust. 2 i § 9 załącznika do uchwały Nr 74/2013 Senatu P.U.M. z dnia 29 maja 2013 r. w sprawie ustalenia zasad i trybu przyjmowania kandydatów na studia stacjonarne i niestacjonarne w P.U.M. w roku akademickim , w związku z załącznikiem nr 1 do uchwały Nr 20/2014 Senatu P.U.M. z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie ustalenia szczegółowych terminów postępowania rekrutacyjnego na studia stacjonarne i niestacjonarne w P.U.M. na rok akademicki . Zgodnie z zasadami i trybem postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów na rok akademicki , kandydat z tzw. "nową maturą", po dokonaniu rejestracji elektronicznej za pośrednictwem strony internetowej uczelni, zobowiązany był dokonać w ustalonym przez uczelnię terminie opłaty rekrutacyjnej oraz złożyć w Biurze Rekrutacji PUM podpisany elektroniczny formularz zgłoszenia kandydatury na wybrany kierunek studiów wraz z dowodem opłaty rekrutacyjnej w dniach [..]. Opisane czynności stanowią warunki wstępne postępowania kwalifikacyjnego określone w załączniku do uchwały Nr 74/2013, który szczegółowo reguluje zasady i tryb postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów w PUM na rok . Zapis § 6 ust. 2 uchwały stanowi, że osoba która nie spełniła warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 3-6 (tego § 6 załącznika) - nie bierze udziału w dalszym postępowaniu kwalifikacyjnym, również szczegółowo opisanym w kolejnych paragrafach załącznika do uchwały nr 74/2013. Jak wynika z akt, skarżący dokonał zgłoszenia swojej kandydatury na studia w formie zgłoszenia elektronicznego i dokonał opłaty rekrutacyjnej, jednakże zaniechał dalszych czynności w postaci przedłożenia w uczelni podpisanego formularza elektronicznego i dowodu wpłaty wymaganej kwoty. Okoliczność ta stała się podstawą do odmowy przyjęcia skarżącego na studia, albowiem zgodnie z art. 169 ust. 1 ustawy o Prawo o szkolnictwie wyższym - do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię. W świetle zarzutów skarżącego istota sporu w tej sprawie sprowadza się do oceny, czy w sytuacji takiej jak skarżącego, wobec nie dopełnienia wszystkich warunków (w zasadzie formalnych) rekrutacji, organ uczelni miał obowiązek zastosować art. 64 § 2 K.p.a. Stosownie do tego przepisu, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zdaniem skarżącego, na podstawie art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym organ uczelni, winien był wezwać go do złożenia dowodu opłaty rekrutacyjnej i podpisanego formularza zgłoszeniowego. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11, podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy uczelnia publiczna jest uczelnią utworzoną przez państwo reprezentowane przez właściwy organ władzy lub administracji publicznej. Uczelnia jest autonomiczna we wszelkich obszarach swojego działania na zasadach określonych w ustawie - art. 4 ust. 1 ustawy o szkolnictwie stanowiący respektowanie zasady wyrażonej w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP. Uczelnia publiczna nie jest zatem organem administracji publicznej, o którym mowa w art. 1 pkt 1 Kpa, a jedynie jednostką organizacyjną nie będącą organem państwowym ani samorządowym, która została powołana do wykonywania zadań publicznych i jest uprawniona do nawiązywania stosunków administracyjnoprawnych (por. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2001r. sygn. akt I SA 2521/00, niepublikowany). Taka pozycja uczelni państwowej określanej w nauce prawa "zakładem administracyjnym" powoduje, iż ustawodawca w art. 207 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wprowadził zapis o odpowiednim stosowaniu przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego między innymi do decyzji podejmowanych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, jak również przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnego (wyrok NSA z 25 czerwca 2002r. sygn. I SA 106/02, niepubl., wyrok NSA z 12 czerwca 2001r. sygn. I SA 2521/00, niepubl.) odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego ma zapewnić tylko minimum procedury, niezbędnej dla załatwienia sprawy i zachowania uprawnień strony, przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższe. W ramach tej odpowiedniości nie sposób oczekiwać aby uczelnia publiczna działała tak, jak organ administracji publicznej, gdyż została powołana do zupełnie innych zadań, których zakres wynika z art. 4 ustawy o szkolnictwie. Zatem odpowiednie stosowanie przepisów Kodeku postępowania administracyjnego oznacza, iż pewne jego regulacje znajdą zastosowanie wprost, inne z pewnymi modyfikacjami, natomiast jeszcze inne z uwagi na specyfikę podmiotu jakim jest uczelnia publiczna nie będą miały zastosowania przed tym organem, który tylko pełni funkcję organu administracji publicznej w ściśle określonym zakresie spraw wyznaczonych w art. 207 ust. 1 ustawy o szkolnictwie. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Należy zaznaczyć, iż w ramach delegacji ustawowej Senat uczelni ustalił w drodze uchwały szczegółowe warunki, tryb oraz termin rozpoczęcia i zakończenia rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej, dla poszczególnych kierunków (art. 169 ust. 2 zd. 1 ww. ustawy) to zobowiązany jest do stosowania tej procedury. Senat P.U.M. podjął dwie uchwały w powyższym zakresie, mianowicie uchwałę Nr 74/2013 dotyczącą zasad i trybu przyjmowania kandydatów na studia w roku akademickim i uchwałę Nr 20/2014 w sprawie ustalenia szczegółowych terminów postępowania rekrutacyjnego. Podkreślić należy, że uchwały te w sposób kompleksowy ustaliły warunki przyjmowania kandydatów na studia regulując zasady i terminy zgłaszania się kandydatów i przebieg całego postępowania aż do momentu zakończenia postępowania kwalifikacyjnego decyzją o przyjęciu lub odmowie przyjęcia na studia (por. § 18 załącznika do uchwały nr 74/2013). Senat uczelni szczegółowo określił obowiązki i wymagane czynności od zgłaszających się kandydatów oraz kolejne etapy postępowania rekrutacyjnego oraz kwalifikacyjnego. Zdaniem Sądu, na gruncie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i ww. przepisów uchwalonych przez Senat uczelni, brak było podstaw do zastosowania, wobec skarżącego, trybu z art. 64 § 2 K.p.a. Rację ma organ odwoławczy, że pisemny formularz zgłoszeniowy kandydata na uczelnię nie stanowi podania w indywidualnej sprawie administracyjnej w rozumieniu art. 63 K.p.a., a jest jedną z czynności rekrutacyjnych, uregulowanych przez uprawniony ustawowo Senat uczelni, które nie są prowadzone w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz w oparciu o uchwaloną przez organ procedurę naboru. Postępowanie rekrutacyjne, jak podkreślił też organ, jest to ciąg następujących po sobie i zależnych od siebie czynności i działań, których terminowe i należyte spełnienie warunkuje przyjęcie na uczelnię. W postępowaniu tym w żaden sposób nie przewidziano możliwości sanowania ewentualnych uchybień kandydatów w trybie np. wezwania do uzupełnienia braków formularza zgłoszeniowego, czy też innych, wymaganych w toku postępowania dokumentów. Uchwalona procedura naboru nie przewiduje też instytucji pozostawienia wniosku o przyjęcie (formularza) bez rozpoznania, lecz jedynym możliwym zakończeniem procesu rekrutacji jest decyzja o przyjęciu bądź odmowie przyjęcia na studia. Zaznaczyć też należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnym dominuje pogląd, że odpowiednie stosowanie przepisów postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 207 ustawy, polega na zachowaniu przez organy procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej. Przy czym nakaz ten należy rozumieć tak, że wszystkie gwarancje, jakie przysługują adresatowi decyzji administracyjnej na podstawie przepisów K.p.a., winny mieć zastosowanie także do adresata decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, chyba że szczególne cechy sprawy wprost to uniemożliwiają (por. wyrok WSA z dnia 6 grudnia 2010 r., IV SA/G1192/10; wyrok WSA z dnia 23 lipca 2008 r., IV SA/Po 660/07 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela zdanie organu II instancji, że art. 207 ust. 1 ww. ustawy odnosi się przede wszystkim do wydawanych decyzji przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów, a szczególny charakter procesu rekrutacji kandydatów na studentów uniemożliwia stosowanie trybu uzupełnienia podania z K.p.a. Zdaniem Sądu, prawidłowo organy przyjęły, że F.P. dopełnił wyłącznie pierwszego z ustalonych i określonych w uchwałach rekrutacyjnych przez Senat uczelni warunków rekrutacji, a zatem nie spełnił wszystkich warunków postępowania rekrutacyjnego, co bez żadnych dodatkowych procedur (poza ustalonymi uchwałami Senatu) musiało skutkować zakończeniem rekrutacji decyzją o odmowie przyjęcia na studia. Nie ma przy tym znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy fakt mylnego odczytania przez skarżącego informacji o tym, że proces rejestracji na stronie internetowej PUM został zakończony pomyślnie jako informacji o pomyślnym zakończeniu rekrutacji. Podkreślenia wymaga, że akty Senatu uczelni regulujące zasady naboru są dostępne dla każdego kandydującego na studia stacjonarne w P.U.M. w roku akademickim i przy zachowaniu należytej staranności i dbałości o swoje interesy skarżący miał możliwość zapoznania się z ich treścią, a organ nie miał obowiązku doprecyzowania informacji dla skarżącego, kierowanych jednakowo do każdego z kandydatów. Nie jest także zasadny zarzut skarżącego, ze fakt opłaty za studia należało potraktować jako fakt znany organowi uczelni z urzędu, albowiem wymóg ustalony uchwałą nr 74/2015 jednoznacznie, bez żadnych odstępstw, nakazywał przedłożenie w Biurze rekrutacji PUM dowodu wpłaty opłaty rekrutacyjnej i w takiej sytuacji nie ma znaczenia, czy wpływ kwoty na konto uczelni był już wiadomy organom uczelni. W odniesieniu do dalszych wywodów skargi odnośnie istnienia możliwości, wobec długiego czasookresu rekrutacji, stosowania wobec wszystkich instytucji uzupełnienia dokumentów, Sąd zauważa, że skoro uczelnia określiła jasno i ściśle stosownym aktem, obowiązującym erga omnes, poszczególne czynności naboru na studia to polemika skarżącego z tymi ustaleniami na etapie tej sprawy jest bezpodstawna. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją nie doszło do naruszenia przepisów prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło