II SA/Sz 1301/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku chorobowego postanawia: odrzucić skargę. D. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], odmawiającą skarżącemu prawa do zasiłku chorobowego za okres od [...]r. Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na skargę D. K., wniósł o jej odrzucenie argumentując, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że przed przystąpieniem do badania legalności zaskarżonego aktu pod względem zgodności z obowiązującym przepisami sąd dokonał sprawdzenia, czy spełnione zostały przesłanki dopuszczalności skargi, w tym przedmiotowe, określające od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga do tego sądu (patrz B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego. Wydanie 4. Warszawa 2012, s. 202). Jakkolwiek w świetle art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." kontrola sądu administracyjnego obejmuje w zasadzie decyzje wydawane w postępowaniu administracyjnym, nie dotyczy to przypadków, gdy ustawa szczególna przewiduje inny tryb zaskarżania podjętych decyzji. Sprawa objęta skargą D. K. dotyczy decyzji organu realizującego zadania z zakresu ubezpieczeń społecznych, wydanej w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku chorobowego. W myśl art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: zgłaszania do ubezpieczeń społecznych (pkt 1); przebiegu ubezpieczeń (pkt 2); ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek pkt 3); ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek (pkt 3a); ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych (pkt 4); oraz wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych (pkt 5). W tym zakresie mieści się decyzja wydana w sprawie skarżącego. Na podstawie art. 83 ust. 2 powołanej wyżej ustawy, od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu, w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Pod pojęciem "sądu właściwego" należy rozumieć sąd powszechny - pracy i ubezpieczeń społecznych. Odstępstwa od powołanej zasady zostały enumeratywnie określone w art. 83 ust. 4 ww. ustawy, a mianowicie od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Na rozstrzygnięcia wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia ww. sprawy, w oparciu o art. 127 § 3 K.p.a., przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Uzupełniająco wskazać należy, że zgodnie z art. 4778 § 2 pkt 1 w związku z art. 4779 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, od decyzji w sprawie zasiłku chorobowego, przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia odwołania, za pośrednictwem Oddziału ZUS, do sądu rejonowego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, właściwego według miejsca zamieszkania, o czym skarżący został pouczony w treści otrzymanej decyzji i z czego skorzystał wnosząc odwołanie od przedmiotowej decyzji do Sądu Rejonowego Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, co wynika z odpowiedzi na skargę. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy wywołanej skargą D. K. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie sprawy, sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.