II SA/Sz 1302/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. i Z. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze go skargi K. L. i Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Pismem z dnia [...] r. K. L. i Z.L. , reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. F.P. , złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] . w przedmiocie ustalenia ww. opłaty legalizacyjnej w wysokości [...] zł w związku z rozbudową części budynku mieszkalnego ( kategoria I) na działce nr [...] w miejscowości [...] bez pozwolenia na budowę. W skardze pełnomocnik skarżących zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Przy czym nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Twierdzenia powinny zatem wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy. Powyższe uwagi należy odnieść także do decyzji czy postanowień zobowiązujących do uiszczenia należności pieniężnych. Wprawdzie taka rozstrzygnięcia pociągają za sobą dolegliwość finansową, rodząc określony skutek w finansach zobowiązanego, ale nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowej instytucji, jaką jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. post. NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zawarty w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., chociaż sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, nie został umotywowany zgodnie z wymogami wynikającymi z treści powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., albowiem oprócz wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia i podania jego podstawy prawnej, nie zawiera żadnej argumentacji. Brak zatem uzasadnienia wniosku, w realiach niniejszej sprawy, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślić nadto należy, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można brać pod uwagę zarzutów skargi, skoro przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.