II SA/Sz 1302/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe II. zasądzić na rzecz W. B. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o umorzenie postępowania w sprawie, wskazując, że uwzględniło skargę strony na ww. decyzję z dnia [...]. Jak wynika bowiem z załączonej do akt decyzji z dnia [...] nr [...] ww. organ uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] nr [...] i umorzył postępowanie odwoławcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, a tym samym do uwzględnienia skargi. Zatem postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi W.B. stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie powyższe, sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 161 § 2 P.p.s.a. Orzeczenie w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 240 zł oraz koszty sądowe, w tym wpis od skargi oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa, w kwocie 517 zł, zostało wydane na podstawie art. 200 i art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.