II SA/Sz 1304/06
WyrokWSA w Szczecinie2007-03-07
Skład orzekający: Henryk Dolecki, Stefan Kłosowski, Maria Mysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nałożenie obowiązku przedłożenia inwentaryzacji budowlanej i orzeczenia technicznego stanowi wykonanie obowiązku "wykonania określonych czynności" w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, mającego na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że nałożenie obowiązku przedłożenia inwentaryzacji budowlanej i orzeczenia technicznego nie mieści się w pojęciu "czynności" w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, które mają na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Inwentaryzacja jest jedynie odzwierciedleniem stanu faktycznego, a nie czynnością, która sama w sobie doprowadza roboty do stanu zgodnego z prawem. Organ powinien był nałożyć obowiązek wykonania konkretnych robót budowlanych lub skorzystać z innych przepisów (np. art. 81c Prawa budowlanego) do uzyskania dokumentacji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującej doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego w związku z wymianą stolarki okiennej bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organy nadzoru budowlanego nakładały na skarżące obowiązki wykonania inwentaryzacji i orzeczenia technicznego, a następnie nakazały rozbiórkę z powodu niewykonania tych obowiązków. Skarżące podniosły, że nie wywiązały się z nałożonych obowiązków z przyczyn losowych i nie były świadome naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją decyzje Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, oraz zasądził od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. CZ., działającej w imieniu własnym i jako następca prawny skarżącej W. B. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] oraz decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...], II stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej J. Cz. kwotę [...]złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Postanowieniem z [...] r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego
w [...] na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na wymianie stolarki okiennej z drewnianej na PCV bez zachowania wymiarów i podziału okien
w mieszkaniu W. B. i J. Cz. przy ul. [...]w [...] , wykonywanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Oględziny przeprowadzone przez organ pierwszej instancji potwierdziły wykonanie wymiany stolarki okiennej bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
Decyzją z dnia [...] r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego
w [...] , na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał W. B. i J. Cz.. wykonanie inwentaryzacji wykonanych robót oraz orzeczenia technicznego określającego stan techniczny naruszonych elementów konstrukcyjnych budynku w terminie do [...]r.
W. B .i J. Cz. złożyły odwołanie od powyższej decyzji.
Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], decyzją z dnia [...]r., zmienił decyzję organu pierwszej instancji w zakresie terminów wykonania nałożonych obowiązków, w pozostałym zaś zakresie utrzymał decyzję w mocy. W uzasadnieniu stwierdził, że roboty budowlane zostały wykonane samowolnie, a organ nadzoru budowlanego podjął prawidłowe działania, zgodne ze swoimi kompetencjami. Wykonanie orzeczenia technicznego, z potwierdzeniem prawidłowości wykonania robót budowlanych, umożliwi bowiem uzyskanie przez inwestora decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Następnie decyzją z dnia [...]r. Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy Prawo budowlane nakazał W. B. i J. Cz. przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego tj. rozbiórkę samowolnie wykonanej przebudowy i wykonanie stolarki okiennej z zachowaniem poprzednich wymiarów i podziału okien. Podstawę nakazu rozbiórki stanowiła okoliczność, że W. B. i J. Cz. nie wykonały obowiązków nałożonych na nie decyzją z [...]r.
Na skutek wniesionego odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 51 ust. 2 ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego właścicielki mieszkania nie uzyskały stosownego pozwolenia na wykonanie wymiany stolarki okiennej. W konsekwencji organ pierwszej instancji prawidłowo prowadził postępowanie w sprawie wydając w dniu [...]r. decyzję nakazującą przedłożenie określonych dokumentów w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Po bezskutecznym oczekiwaniu (ok. 3 miesięcy) na wywiązanie się zobowiązanych z nałożonych czynności, organ pierwszej instancji wydał zaskarżoną decyzję zgodnie z prawem oraz z pouczeniem zawartym we wcześniejszej decyzji. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że również w czasie trwania postępowania odwoławczego skarżące nie przedłożyły wymaganych decyzją ostateczną dokumentów.
Od powyższej decyzji J. Cz. i W. B. wniosły skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie. W skardze podniosły, że nie wywiązały się z nałożonych przez organ obowiązków z przyczyn losowych. Ponadto skarżące wskazały, że zlecając wymianę okien nie były świadome naruszenia prawa, wykonawca zapewniał je bowiem o tym, że wszystko jest zgodne z prawem, a ponadto inni sąsiedzi wykonywali podobne prace, również bez wymaganych pozwoleń. Niemniej jednak – mając obecnie świadomość naruszenia prawa – nie uchylają się one od przedłożenia wymaganych dokumentów. Poza tym skarżące wniosły o przedłużenie terminu do dokonania inwentaryzacji
i złożenia wymaganych dokumentów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują legalność zaskarżonych decyzji (postanowień), a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Ponadto zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę –Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem [...]. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Odnosząc się do treści skargi należało stwierdzić, że zasługuje ona uwzględnienie ale z innych przyczyn niż wskazane w jej treści.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia o obowiązkach skarżących stanowił art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. Nr 106,poz.1126). W myśl art. 51 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy, przed upływem dwóch miesięcy od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu robót, właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności. Natomiast zgodnie z ustępem drugim tego artykułu, w razie niewykonania powyższych obowiązków, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części.
W ocenie Sądu w przypadku skarżących, żądanie przez organ przedłożenia określonych dokumentów nie mieściło się w zakresie pojęciowym "czynności",
o których mówi powołany wyżej przepis. Nałożenie obowiązku złożenia inwentaryzacji budowlanej nie jest nałożeniem obowiązku wykonania określonych czynności w rozumieniu powyższego przepisu. Inwentaryzacja powykonawcza jest odzwierciedleniem istniejącego stanu faktycznego – niezgodnego z prawem i samo przedstawienie tego dokumentu nie może doprowadzić wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Nałożenie obowiązku "wykonania określonych czynności" w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego musi polegać na określeniu konkretnych czynności związanych z wykonanymi robotami budowlanymi, np. nałożenie obowiązku zamurowania otworów okiennych (zob. wyrok WSA
w Warszawie z 25 XI 2004 r., IV SA 2262/03).
Organ nadzoru budowlanego miał prawo nałożyć na inwestora obowiązek dostarczenia określonych dokumentów jednak powinien był to uczynić w formie postanowienia wydanego na podstawie art. 81c ust. 2 i 4 Prawa budowlanego. Postanowienie, o którym mowa w tym przepisie, ma charakter dowodowy, co jest zgodne z zasadą wyrażoną w art. 123 k.p.a. Jeżeli organ nałożył obowiązki
w zakresie dokumentacji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, to tym samym wyłączył dalsze możliwości rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy
w oparciu o ten przepis, to jest możliwość nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Bowiem po raz drugi w oparciu o ten przepis, organ nie może wydać już decyzji. Trudno zaś przyjąć, że dostarczenie określonych dokumentów jest tą czynnością, która może doprowadzić wykonane roboty do stanu zgodnego
z prawem. Doprowadzenie wykonywanych lub już wykonanych robót do stanu zgodnego z Prawem budowlanym może odbyć się przez nałożenie obowiązku wykonania określonych robót budowlanych, a nie przez dostarczenie dokumentów (wyrok WSA w Warszawie z 4 X 2004 r., IV SA 2050/03).
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela przyjęte w orzecznictwie stanowisko. Inwentaryzacje, ekspertyzy i tym podobne dokumenty stanowią jedynie element postępowania dowodowego, natomiast w żadnym wypadku nie prowadzą do uzyskania stanu budowy zgodnego z prawem. Przepis art. 51 Prawa budowlanego nie przewiduje zaś wydania ponownej decyzji określającej, tym razem w oparciu
o przedstawioną dokumentację, czynności faktyczne, jakie winny być wykonane celem doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami.
Z uwagi na charakter rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że istnieją ustawowe przesłanki do zastosowania art. 135 P.p.s.a. i uchylił również decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]. nr [...]. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło