II SA/Sz 1304/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w pieczy zastępczej p o s t a n a w i a : przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wyrokiem wydanym w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę M.M. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w pieczy zastępczej. W dniu [...] r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podała, że nie stać jej na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Z pensji wynoszącej miesięcznie [...] zł brutto musi opłacić mieszkanie w wysokości [...] zł, wykupić leki na astmę, opłacić obiady w szkole oraz spłacać raty dwóch pożyczek bankowych w łącznej kwocie [...] zł. Przedstawioną sytuację materialną i osobistą skarżącej potwierdzają akta administracyjne dołączone do sprawy. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przywołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. zatem to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W niniejszej sprawie, mając na uwadze, sytuację osobistą i materialną wnioskodawczyni starszy referendarz sądowy uznał, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu. W konsekwencji powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.