II SA/Sz 1306/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2006 r. sprawy ze skargi Spółki B. w Szczecinie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku przedłożenia oceny stanu technicznego oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 123 Kpa, po rozpatrzeniu sprawy prowadzenia robót budowlanych - instalacji sanitarnej na nieruchomości przy ul. [...] w [...], wstrzymał ich prowadzenie, jako wykonywanych bez wymaganego pozwolenia czy zgłoszenia do właściwego organu. W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] r. wpłynęło pismo informujące , że na nieruchomości przy Al. [...] w [...] wykonano instalację kanalizacyjną odprowadzającą szkodliwe ścieki związane z obróbką fotograficzną. Przeprowadzone w dniu [...] r. oględziny na nieruchomości potwierdziły fakt wykonania instalacji kanalizacyjnej, a postępowanie wyjaśniające wykazało, że inwestor nie posiada stosownego pozwolenia udzielonego przez właściwy organ, ani nie dokonał zgłoszenia. Spółka B. w [...] wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów art. 61 § 4, 10 § 1 i 2 Kpa. W treści zażalenia podniosła, że do dnia dzisiejszego nie otrzymała zawiadomienia o wszczęciu postępowania, ani nie zapewniono jej czynnego udziału w postępowaniu. Dalej zaprzeczyła aby w ostatnim czasie w piwnicy wykonano jakąkolwiek nową instalację kanalizacyjną. Istniejąca instalacja wykonana została kilkanaście lat temu i nie naruszała prawa budowlanego w ówczesnym brzmieniu. Reasumując w zażaleniu stwierdzono, że gdyby postępowanie prowadzone był zgodnie z Kpa i strona mogła usłyszeć zarzuty oraz uczestniczyć w oględzinach, to można by sprawę wyjaśnić do końca w ciągu godziny. A tak skarżąca otrzymała postanowienie wstrzymujące coś, czego nie rozpoczęła. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego w [...] uwzględnił wniesione zażalenie i postanowieniem z dnia [...] r., [...], na podstawie art. 138 § 2 Kpa, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego postanowienia, w części zawierającej rozważania, organ odwoławczy na wstępie przytoczył ustalenia oraz dowody, na których oparł się organ pierwszej instancji. Dalej stwierdził, że zebrany materiał dowodowy jest niewystarczający do oceny przyjętego rozstrzygnięcia. Tym bardziej, że właściciel lokalu nie mógł się ustosunkować do ustaleń poczynionych podczas oględzin, gdyż bez własnej winy nie brał w nich udziału. Ponadto z akt sprawy nie wynika aby organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające czy inwestor dysponuje pozwoleniem na budowę (albo zgłoszeniem) na wykonanie przedmiotowych robót. Organ nie wezwał inwestora do okazania wymienionych dokumentów. Spółka B. w [...] zaskarżyła powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] domagając się sprostowania zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia twierdzeń nie popartych żadnymi dowodami. [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowanego w [...] w odpowiedzi na skargę, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). W świetle przytoczonych przepisów rozpoznanie skargi wymagało dokonania oceny zgodności zaskarżonego postanowienia ze stanowiącym podstawę prawną wydania postanowienia przepisem art. 138 § 2 Kpa. Organ odwoławczy uchylając postanowienie organu pierwszej instancji wskazał, że organ ten wydał je z naruszeniem prawa strony do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 Kpa). Naruszenie tego prawa, które stanowi jedną z gwarancji procesowych zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 Kpa), uprawniało organ odwoławczy do uchylenia postanowienia wydanego przez organ pierwszej instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zasadzie w całości. Wyjaśnienia bowiem wymaga czy skarżąca wykonała roboty budowlane polegające na budowlane instalacji kanalizacyjnej oraz ewentualnie czy dysponował pozwoleniem organu na ich wykonanie lub dokonała zgłoszenia planowanych robót. Z tych względów brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego zostało wydane z naruszeniem art. 138 § 2 Kpa uzasadniającym uwzględnienie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd wyjaśnia, że z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wcale nie wynikają takie kategoryczne stwierdzenia o jakich mowa w skardze. Wręcz przeciwnie organ odwoławczy wskazał, że postępowanie wyjaśniające w części przeprowadzone zostało niezgodnie z przepisami procedury administracyjnej i w tym zakresie nie posiada mocy dowodowej, a w części w ogóle go nie przeprowadzono. Właśnie te stwierdzenia organu odwoławczego stanowiły podstawę uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia w celu prawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego. Sąd stwierdzając zatem legalności zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.