II SA/Sz 1308/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpatrzeniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "S." Powszechnej Spółdzielni Spożywców o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie ze skargi "S." Powszechnej Spółdzielni Spożywców na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji "S." Powszechna Spółdzielnia Spożywców złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] wymierzającą wskazanej Spółdzielni karę pieniężną w kwocie [..] zł za zajęcie pasa drogowego al. W. w S. (dz. Nr [...] "dr", Obr. [...]) bez zezwolenia zarządcy drogi poprzez umieszczenie równolegle do budynku w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. czterech paneli reklamowych o łącznej powierzchni [...] m². Spółdzielnia w skardze zawarła jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonych decyzji w całości", który uzasadniła trudnościami w utrzymaniu płynności finansowej, stanowiącymi efekt zmniejszenia możliwości nabywczych społeczeństwa (kryzys), jak też niepohamowanym wzrostem ilości nowych podmiotów w sektorze handlowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy w myśl, którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodząc określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia, nie oznacza to jednak, że zawsze w tej sytuacji należy zastosować ochronę tymczasową w postaci wstrzymania wykonania aktu. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania stanowi zarówno decyzja organu pierwszej jak i drugiej instancji. W związku z tym, że zaskarżona do Sądu decyzja Kolegium utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. należało przyjąć, że wniosek o wstrzymanie należy odnieść do decyzji organu drugiej instancji. Spółdzielnia wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej uzasadniła trudnościami w utrzymaniu płynności finansowej, które wynikały z kryzysu oraz panującej na wolnym rynku konkurencji, polegającej na pojawianiu się nowych przedsiębiorców. W tej sytuacji należy podnieść, że strona skarżąca nie uargumentowała dostatecznie swojego wniosku, gdyż nie uzasadniła związku między brakiem wstrzymania aktu, a wystąpieniem zagrożeń w postaci wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W świetle oświadczenia strony, nie można stwierdzić okoliczności uzasadniających wniosek, bowiem wnioskodawczyni powołując się na utratę płynności finansowej, wskazała przy tym na ogólne przyczyny tego stanu, czyli kryzys oraz konkurencję, a nie wskazała jak wykonanie aktu wpłynie na jej kondycję finansową. Ponadto należy dodać, że Sąd nie dopatrzył się podstaw do wstrzymania na podstawie analizy całokształtu akt sprawy. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.