II SA/Sz 1309/12

Dnia 13 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na działanie Naczelnika Wydziału Architektury, Budownictwa, Rolnictwa i Ochrony Środowiska w Starostwie Powiatowym p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a."). W przedmiotowej sprawie M. C. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] r. w piśmie z dnia [...] r. wyjaśnił, że w dniu [...] r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na działanie Naczelnika Wydziału Architektury, Budownictwa, Rolnictwa i Ochrony Środowiska w Starostwie Powiatowym– D. D. – w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej zwanej "K.p.a."). polegające na zaniedbaniu i nienależytym wykonywaniu zadań, naruszeniu praworządności, co skutkowało także naruszeniem interesów skarżącego, przewlekłym załatwianiu spraw zgłaszanym przez skarżącego oraz zaniechaniu załatwiania wniosków składanych przez skarżącego w związku z jego interesem prawnym, jako strony postępowania. Wraz z ww. pismem z dnia [...] r. skarżący na urzędowym formularzu złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie oraz orzecznictwie poglądem, oczywista bezzasadność skargi zachodzi wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego jest oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2009 s. 676, jak również postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 330/09; II SA/Sz 333/09 oraz II SA/Sz 372/09, dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl). Stosownie do treści art. 3 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W kontekście przedstawionych regulacji dotyczących zakresu właściwości sądów administracyjnych zaznaczyć należy, że skarga składana w trybie art. 227 K.p.a., uregulowana w Rozdziale II Działu VIII tego Kodeksu, zatytułowanego "Skargi i wnioski" stanowi odrębny, względem unormowanego w przepisach tego Kodeksu ogólnego postępowania administracyjnego, rodzaj jednoinstancyjnego postępowania o charakterze administracyjnym, prowadzonego przez organy administracji publicznej, na podstawie przepisów prawa administracyjnego i załatwianego w prawnej formie działania, jaką stanowi czynność materialno-techniczna, lecz który to sposób załatwienia sprawy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07 oraz Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. III SAB/Kr 59/09, wyroki dostępne na stronie internetowej: www.nsa.gov.pl). W przedziale spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych nie mieszczą się zatem skargi dotyczące określonych działań lub bezczynności organów podlegające rozpatrzeniu w trybie postępowania w sprawach skarg i wniosków, uregulowanego przepisami Działu VIII K.p.a. W świetle powyższego należało przyjąć, że skarga złożona w niniejszej sprawie przez M. C. jest oczywiście bezzasadna. W następstwie spełniona została również przesłanka z art. 247 P.p.s.a., uzasadniająca negatywne załatwienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.