II SA/Sz 1309/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania należności związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej oddala skargę. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 95 pkt 2, 3 i 5 w zw. z art. 83 ust. 2 i 5 oraz art. 97 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593 ze zm.), przyznał M. W., zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, następujące należności pieniężne: 1) odprawę w wysokości 360 % uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, w kwocie [...] zł; 2) ekwiwalent pieniężny za 26 dni urlopu wypoczynkowego w kwocie [...] zł; 3) dodatkowe uposażenie roczne za 2013 r. w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy kalendarzowych, za które wypłacono uposażenie, tj. 7/12 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, w kwocie [...] zł; 4) gratyfikację urlopową niewykorzystaną w roku zwolnienia ze służby w kwocie [...] zł. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji wskazał, iż rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...], oraz decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] r., numer [...], M. W. zwolniony został z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy z dniem [...] r. Organ ustalił, iż żołnierz pełnił nieprzerwanie czynną służbę wojskową przez okres 13 lat, 11 miesięcy i 16 dni, czyli od dnia [...] r., i w związku z tym na podstawie powołanych wyżej przepisów przyznano mu wyszczególnione w decyzji należności, w podanej tam wysokości. Kwestionując powołaną decyzję M. W. złożył od niej odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie. Zdaniem odwołującego się, zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w wyniku przestępstwa. Rozpoznając złożony środek zaskarżenia Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] decyzją nr [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 73 ust. 1 pkt 8, art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2 i ust. 3, art. 95 pkt 2, 3 i 5 w zw. z art. 97, art. 83 ust. 2 i 5, art. 87 ust. 1, 3 i 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a także § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 października 2009 r. w sprawie gratyfikacji urlopowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1392) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 maja 2004r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2006r. Nr 59, poz. 423 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ drugiej instancji, w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy dokumenty podzielił ustalenia faktyczne organu I instancji i stwierdził, że M. W. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy z dniem [...]r. Ponadto organ odwoławczy ustalił, że odwołujący się jest żonaty i nie posiada dzieci pozostających na jego utrzymaniu, zaś jego uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym należne w ostatnim dniu pełnienia służby stanowiło kwotę [...] zł. Powołując się na treść art. 94 ustawy, organ uznał, że wysokość odprawy należało określić w wysokości 360 % uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby w kwocie [...] zł, z uwagi na nieprzerwaną służbę wojskową trwającą przez okres 13 lat, 11 miesięcy i 16 dni, czyli od dnia [...] r., W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przytoczył podstawę prawną innych świadczeń przyznawanych żołnierzowi zwolnionemu ze służby. Następnie organ wyjaśnił, że skoro odwołujący się nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego za 2013 rok w wymiarze 26 dni, zatem miał prawo do otrzymania ekwiwalentu pieniężnego w wysokości [...] zł. Odnosząc się do przyznanego dodatkowego uposażenia rocznego za rok, w którym nastąpiło zwolnienie ze służby, w sytuacji odwołującego się, zwolnionego ze służby z dniem [...]., organ odwoławczy przyjął, że z tego tytułu przysługuje mu kwota [...] zł, stanowiąca 7/12 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Ponadto organ stwierdził, że przy uwzględnieniu dwóch osób (odwołującego się i jego żony), gratyfikacja urlopowa za rok 2013, z tytułu niewykorzystanego urlopu, winna zostać przyznana w kwocie [...] zł. Reasumując organ drugiej instancji stwierdził, że przyznane M. W. na mocy zaskarżonej decyzji należności wyliczone zostały stosownie do powołanych przepisów prawa. Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją M. W. złożył na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając jej wydanie w wyniku przestępstwa. W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawę materialnoprawną wydanych rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Stosownie do art. 73 ust. 1 pkt 9 żołnierze zawodowi otrzymują należności związane ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Zgodnie z treścią art. 94 ust. 1 pkt 3 ustawy żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, po dziesięciu latach służby, przysługuje odprawa w wysokości 300 % kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Wysokość tej odprawy, ulega zwiększeniu o 20 % uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy rok zawodowej służby wojskowej pełnionej ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600 % (art. 94 ust. 2). W myśl art. 94 ust. 3 ustawy do okresu zawodowej służby wojskowej, o której mowa w ust. 1 i 2, zalicza się okresy pełnienia nieprzerwanej czynnej służby wojskowej, z wyłączeniem okresów wskazanych w powołanym przepisie, które nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie. W przypadku przyznania powołanych należności zasadnicze znaczenie ma ustalenie okresu nieprzerwanej czynnej służby wojskowej M. W. Okres ten został prawidłowo wyliczony przez organy administracji publicznej w oparciu o niewadliwie zebrany w sprawie materiał dowodowy i wyniósł 13 lat, 11 miesięcy i 16 dni. W świetle powołanych przepisów podkreślenia wymaga, że kolejną podstawę wymiaru wskazanych należności stanowi uposażenie zasadnicze żołnierza wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej. W przypadku M. W. wynosi ono [...] zł. Wobec powyższych wyjaśnień, w ocenie sądu, organy bezbłędnie wyliczyły wysokość należnej skarżącemu odprawy na kwotę [...] zł, przy uwzględnieniu 360 % uposażenia zasadniczego żołnierza wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby ([...] zł). Dodatkowo przyznano skarżącemu, wskazany w art. 95 pkt 2 ustawy, ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, nie więcej jednak niż za trzy lata, a przysługujący żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94. Stosownie do art. 97 ustawy, ekwiwalent pieniężny za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego urlopu wypoczynkowego wynosi 1/22 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Organy ustaliły, że żołnierz nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego za 2013 rok w wymiarze 26 dni, zatem w ocenie sądu, prawidłowo wyliczyły wysokość ekwiwalentu na kwotę [...] zł (stawka za jeden dzień urlopu [...]zł). Ponadto na mocy zaskarżonych rozstrzygnięć przyznano skarżącemu - dodatkowe uposażenie roczne za rok, w którym nastąpiło zwolnienie ze służby – przewidziane w art. 95 pkt 3 ustawy, jako należność pieniężną przysługującą żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94. Jak stanowi art. 83 ust. 2 ustawy, w razie pełnienia przez żołnierza zawodowego zawodowej służby wojskowej przez część roku kalendarzowego, dodatkowe uposażenie roczne przysługuje w wysokości proporcjonalnej do liczby miesięcy kalendarzowych, za które żołnierzowi przysługiwało uposażenie miesięczne w pełnej wysokości. W przypadku zwolnienia żołnierza zawodowego z zawodowej służby wojskowej w trakcie roku kalendarzowego podstawę obliczenia dodatkowego uposażenia rocznego stanowi uposażenie należne żołnierzowi w ostatnim dniu pełnienia służby (art. 83 ust. 5). Zdaniem sądu, organy właściwie wyliczyły należne skarżącemu uposażenie przyjmując, że jest on uprawniony z tego tytułu do 7/12 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, tj. kwoty [...] zł ([...] zł) przy uwzględnieniu daty zwolnienia M. W. ze służby z dniem [...]. Niezależnie od odprawy przyznano skarżącemu należność z tytułu gratyfikacji urlopowej (art. 95 pkt 5 ustawy). Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy żołnierzowi zawodowemu przysługuje raz w roku prawo do gratyfikacji urlopowej. Przy ustalaniu wysokości gratyfikacji urlopowej uwzględnia się również małżonka, a także dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza zawodowego (art. 87 ust. 3). Wysokość gratyfikacji urlopowej na jedną osobę uwzględnianą przy ustalaniu jej wysokości nie może być niższa niż 35 % najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego (art. 87 ust. 4). Zwrócić należy uwagę, że szczegółowe uregulowanie powołanej należności przewidziane zostało w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 października 2009r. w sprawie gratyfikacji urlopowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1392), w myśl § 2 powołanego aktu wykonawczego wysokość gratyfikacji urlopowej na jedną osobę uwzględnianą przy ustalaniu jej wysokości wynosi 35 % najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza obowiązującego w dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym żołnierz nabył prawo do urlopu wypoczynkowego, które stanowi kwotę [...] zł stosownie do załącznika rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 maja 2004r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2006r. Nr 59, poz. 423 ze zm.). W świetle powołanych przepisów, w ocenie sądu, organy prawidłowo ustaliły wysokość gratyfikacji urlopowej za rok 2013 w kwocie [...] zł przy uwzględnieniu dwóch osób, czyli skarżącego i jego żony ([...] zł). W powołanych okolicznościach, zdaniem sądu, organy administracji publicznej prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawny sprawy, czemu dały wyraz w uzasadnieniach podjętych decyzji. Ponadto sąd uznał za bezzasadny podniesiony przez skarżącego zarzut o podjęciu decyzji w wyniku przestępstwa, gdyż nie znajduje on żadnego potwierdzenia w aktach sprawy. Wobec stwierdzenia braku podstaw do uwzględnienia skargi sąd orzekł, stosownie do art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o oddaleniu skargi.