II SA/Sz 1309/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. zażalenia R. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 listopada 2015r. sygn. akt II SA/Sz 1309/15 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 listopada 2015r. sygn. akt II SA/Sz 1309/15 2. przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] . sygn. akt II SA/Sz 1309/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odmówił R. R. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi, nastąpiło bez jego winy, jeżeli przyczyną tego była choroba w okresie dnia [...] r. do dnia [...] r. Skarżący bowiem, zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. otrzymał już w dniu [...] r. Od tej zatem daty rozpoczął się bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z nadesłanego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego, wynika, że stan chorobowy, wskazywany jako niezawiniona przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej wystąpił dopiero w dniu[...] . Choroba w ww. okresie, na którą wskazuje skarżący nie może być więc uznana za tę przeszkodę, której nie mógł przezwyciężyć i która uniemożliwiła mu wniesienie skargi w ustawowym terminie, skoro wystąpiła ona na dwa dni przed upływem terminu do wniesienia skargi. Skarżący mając na uwadze zbliżający się termin w sprawie z jego udziałem, powinien i mógł przewidzieć przebieg czynności procesowych (będąc prawidłowo pouczony o terminie wniesienia skargi do sądu) i zorganizować się w sposób umożliwiający wniesienie skargi w terminie, np. posłużyć się pomocą innych osób (domowników, sąsiadów), tym bardziej, że skarga została już sporządzona (pismo opatrzone datą [...] W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu, skarżący wskazał, że zaostrzenie niewydolności krążenia o przebiegu obustronnego zapalenia płuc wystąpiło nagle, było dla skarżącego nieprzewidywalne i całkowicie od niego niezależne. Skarżący nie mógł się posłużyć domownikami, aby wysłać skargę, gdyż domowników nie posiada. Co do możliwości posłużenia się sąsiadami, celem wysłania skargi, to winna to być osoba, do której skarżący niemający możliwości samodzielnego wysłania skargi, musi mieć pełne zaufanie, a po stronie sąsiadów musi istnieć dobra wola wysłania listu zawierającego skargę, a to już jest niezależne od skarżącego i na to nie ma żadnego wpływu. Skarżący podniósł, że do dnia [...] r. przygotował projekt skargi, jednak chciał jeszcze jej treść skonsultować z innymi przedsiębiorcami, którzy mieli tego samego rodzaju problemy. Podał również, że nie istnieje prawny wymóg złożenia pisma procesowego w dniu jego sporządzenia albo dnia następnego po jego sporządzeniu. Wystąpienie nagłej niewydolności krążenia o przebiegu obustronnego zapalenia płuc spowodowało niemożność wysłania skargi listem poleconym, a tym bardziej doręczenia tej skargi do siedziby WSA w Szczecinie osobiście. Skarżący wyjaśnił, że ogólny stan jego zdrowia jest o wiele poważniejszy niż wynika to z samej choroby, która była bezpośrednią przyczyną niemożności zachowania terminu ustawowego do wniesienia skargi. U skarżącego stwierdzono bowiem chorobę niedokrwienną serca pod postacią stabilnej [...] oraz przebytego [...] w stadium przewlekłej[...] . Skarżący trzy miesiące przed terminem do wniesienia skargi opuścił szpital po kolejnym leczeniu. Na dowód powyższego skarżący załączył karty informacyjne ze szpitala z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej "P.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Jak wynika z treści art. 195 § 2 P.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia mogą być zatem przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", nie budząca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia. W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, albowiem spełniona została przesłanka uprawniająca Sąd do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 86 § 1 "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżący spełnił warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynikające z art. 87 § 1 i § 4 ustawy P.p.s.a., natomiast okoliczności wskazane w zażaleniu dotyczące stanu zdrowia skarżącego oraz złożona dokumentacja medyczna w ocenie Sądu, uprawdopodabniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, a tym samym uzasadniają jego przywrócenie. Mając na względzie powyższe, Sąd uwzględnił zażalenie skarżącego i działając na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.