II SA/Sz 1311/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku magazynowego na budynek produkcyjno-magazynowy na terenie działek nr [...] przy ul. [...]. J.B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję organu drugiej instancji, wnosząc przy tym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei stosownie do § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 P.p.s.a.). Należy wskazać, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. W postanowieniu z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt II OZ 747/12 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno- budowlanego o pozwolenie na budowę. Ma ona charakter deklaratoryjny, stwierdzając jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem. Decyzja o pozwoleniu na budowę nie stanowi aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym, żadnych praw skarżącego w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Przedmiotem skargi J.B., a tym samym wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji. Rozstrzygnięcie tego rodzaju nie rodzi żadnych praw ani nie zobowiązuje do podjęcia określonych czynności. Zakreśla pewne ramy przyszłej inwestycji lecz nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, które swym orzeczeniem Sąd mógłby wstrzymać. Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.