II SA/Sz 1314/09

Dnia 26 stycznia 2010 roku referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na Prezydenta Miasta w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy Z. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "zażalenie na postępowanie Urzędu Miasta" w którym wskazał na nieprawidłowości jakie miały miejsce w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Prezydenta Miasta dotyczącym opłat dodatkowych za parkowanie pojazdu skarżącego w strefie płatnego parkowania. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek wskazał, że utrzymuje się z emerytury wynoszącej [...] zł miesięcznie brutto, mieszka w mieszkaniu lokatorskim o pow. [...] m2 i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe ponieważ z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej od [...] r. Wnioskodawca oświadczył, że nie ma żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych, a jego jedynym majątkiem jest samochód osobowy z [...] r. Zarządzeniem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [...] r.) Sąd zobowiązał skarżącego do przedłożenia w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy: - dowodów potwierdzających wysokość emerytury skarżącego z okresu ostatnich trzech miesięcy (np. odcinki emerytury), - dowodów potwierdzających wysokość miesięcznego dochodu żony skarżącego z okresu ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie mieszkania z okresu ostatnich trzech miesięcy, - oświadczenia dotyczącego marki i wartości samochodu skarżącego. Skarżący na zobowiązanie Sądu nie odpowiedział. W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy. W myśl art. 255 ww. ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Wnioskodawca nie przedłożył dokumentów określonych w zarządzeniu Sądu z dnia [...] r., a informacje zawarte w złożonym przez niego urzędowym formularzu nie były wystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego. Ponieważ skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek czy też częściowych kosztów postępowania, wniosek należało oddalić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.