II SA/Sz 1324/15

Dnia 25 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Katarzyna Sokołowska na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2016 r. wniosku pełnomocnika skarżącego – radcy prawnego A. P. o uzupełnienie wyroku w zakresie przyznania kosztów postępowania w sprawie ze skargi M.Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowalnych do stanu zgodnego z prawem postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1324/15, w ten sposób, że zawarte w nim rozstrzygnięcie poprzedzić cyfrą "1" i dodać punkt 2 o treści: "przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz radcy prawnego A. P. kwotę [...] złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu". M. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowalnych do stanu zgodnego z prawem. Postanowieniem z dnia [...] r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1324/15, Sąd oddalił skargę strony skarżącej. Jednakże w sentencji tego orzeczenia, sąd nie orzekł o przyznaniu na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, pomimo tego, że w piśmie z dnia 5 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o ich przyznanie. Pismem dnia 12 kwietnia 2016 r., nadanym u operatora pocztowego w dniu 13 kwietnia 2016 r., radca prawny A. P. zwrócił się o uzupełnienie wyroku w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie art. 157 § 2 i 3 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Sąd, rozstrzygając sprawę zainicjowaną skargą M. Z., wydał w dniu 7 kwietnia 2016 r. wyrok. W sentencji tego orzeczenia sąd nie orzekł o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pomimo tego, iż art. 250 § 1 P.p.s.a. stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 12 kwietnia 2016 r. radca prawny A. P. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Stosownie do art. 210 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. W związku z faktem, iż wniosek o przyznanie kosztów został złożony przed zamknięciem rozprawy, a wniosek o uzupełnienie wyroku w terminie zakreślonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.