II SA/Sz 1326/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. 1. Pismem z dnia 8 maja 2017 r. G. S. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca"), złożyła wniosek do Starosty S. o "przywrócenie klas gruntów" dla działek od nr [...] do nr [...], położonych w obrębie P. gm. B. S., zgodnie z dokumentacją geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i zarejestrowaną pod nr [...] Do operatu [...] dołączony został wykaz zmian danych ewidencyjnych zawierający informacje o przywróceniu użytków rolnych w działkach o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], gdzie w miejsce użytku gruntowego oznaczonego symbolem "Bp" - zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy wpisano użytki gruntowe "RIVb" i "RV" - grunty orne. Natomiast w działkach o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejsce użytku gruntowego oznaczonego symbolem "B" - tereny mieszkaniowe wpisano użytki gruntowe "Br-RIVb" i "Br-RV" - grunty rolne zabudowane. Skarżąca wnioskując o wprowadzenie do ewidencji gruntów i budynków powyższych zmian dołączyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty S. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji rolnej części gruntów rolnych na działce nr [...] (obecnie działki od nr [...] do [...]). Skarżąca przy piśmie z dnia 19 maja 2017 r., celem uzupełnienia wniosku, dołączyła dodatkowe dokumenty: - kserokopia zaświadczenia Nr [...], wydanego w dniu [...] r. przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Biuro Powiatowe w S. o nadanym numerze identyfikacyjnym w krajowym systemie ewidencji producentów rolnych, - kserokopia zaświadczenia Nr [...], wydanego w dniu [...] r. przez Burmistrza B. S. o zgłoszeniu usług turystycznych na terenie obiektu: Gospodarstwo Agroturystyczne - [...]" położone w miejscowości [...], [...], - kserokopia zaświadczenia Nr [...], wydanego w dniu [...] r. przez ' Burmistrza B. S. o posiadaniu przez Panią G. S. gospodarstwa rolnego, wydanego na podstawie danych o gruntach zawartych w ewidencji gruntów i budynków. 2. Starosta S. w związku z wątpliwościami dotyczącymi wykazanych w operacie [...] zmian zapisów użytków gruntowych w działkach ewidencyjnych o numerach [...], [...], [...], [...], [...] i [...], pismem z dnia [...] r. znak: [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji informacji objętych ewidencją gruntów i budynków. Organ zebrał dodatkowe dowody w sprawie: 1) Pismo Burmistrza B. S. z dnia [...] r. znak: [...], dotyczące zgodności prowadzenia przez Skarżącą gospodarstwa rolnego na terenie przedmiotowych działek z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika że teren działek o numerach od [...] do [...] objęty jest obowiązującym planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego Gminy B. S., dotyczącego terenów położonych w miejscowości P. - uchwała , Nr XIV/152/2015 Rady Miejskiej w Bomem Sulinowie z dnia 29 października 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Borne Sulinowo dla obrębu Piława – Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z dnia 8 grudnia 2015 r. poz. 5243 i znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem: - działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] - [...] - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz zabudowy usługowej - usług turystycznych, - działki nr [...], [...], [...] - [...] - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz zabudowy usługowej - usług turystycznych. W części: [...] - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz zabudowy usługowej - usług turystycznych. 2) Pismo Burmistrza B. S. z dnia [...] r. znak: [...], dotyczące aktualnego sposobu naliczania podatku od nieruchomości, z którego wynika że Skarżąca opłaca podatek od nieruchomości za grunty i budynki zgodnie ze złożonymi informacjami o nieruchomościach i obiektach budowlanych. Organ przeanalizował również zmiany dokonane na przestrzeni lat w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczące przedmiotowych działek, i ustalił, że: 1) 19 lutego 2001r. został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operat pomiarowy posiadający numer identyfikacyjny [...], dotyczący wyłączenia części gruntów działki nr [...] z produkcji rolnej. W oparciu o decyzję Starosty S. z dnia [...] r. znak: [...], orzekającą o wyłączeniu z produkcji rolnej [...] ha gruntów rolnych w działce nr [...], dokonano aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, polegającej na wydzieleniu w przedmiotowej działce [...] ha gruntu oznaczonego symbolem "Bp" - zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy. 2) [...] r. została wydana przez Starostę S. decyzja Nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę zespołu [...] domków letniskowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...]. W związku z wprowadzeniem zmian w projekcie budowlanym zatwierdzonym w/w decyzją w zakresie objętym projektem zamiennym obejmującym zmiany funkcjonalno - przestrzenne związane z usytuowaniem budynku mieszkalnego jednorodzinnego w miejsce dwóch domków letniskowych, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta S. zmienił, na wniosek Skarżącej, decyzję Nr [...] 3) Podczas prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków w zakresie nieruchomości zabudowanych i lokalowych, których wynik przedstawiony został w operacie opisowo kartograficznym o identyfikatorze ewidencyjnym materiału zasobu [...], na działce ewidencyjnej nr [...] w miejsce użytku gruntowego oznaczonego symbolem "Bp" o powierzchni [...] ha wykazano użytek gruntowy oznaczony symbolem "Bi" - inne tereny zabudowane oraz ujawniono cztery budynki niemieszkalne. 4) 27 marca 2015 r. został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operat pomiarowy posiadający numer identyfikacyjny [...] dotyczący podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] na działki o numerach od [...] do [...], zgodnie z decyzją Burmistrza B. S. z dnia [...] r. znak: [...] zatwierdzającą podział wskazanej nieruchomości. 5) 2 lipca 2015 r. został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operat pomiarowy posiadający numer identyfikacyjny [...] dotyczący inwentaryzacji budynków i przyłączy zlokalizowanych na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Na podstawie decyzji Starosty S. z dnia [...] r. znak: Nr [...] oraz z dnia [...] r. znak: [...], dokonano aktualizacji ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie oznaczenia użytków gruntowych w wymienionych wyżej działkach ewidencyjnych oraz zmianie funkcji zlokalizowanych na nich budynkach. Zgodnie z wykazami zmian danych ewidencyjnych, stanowiącymi część składową operatu pomiarowego, w działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], w miejsce użytku gruntowego oznaczonego symbolem "Bi" wykazano użytek gruntowy "B", natomiast zgodnie z wykazami zmian danych ewidencyjnych dotyczącymi budynków, posadowionych na w/w działkach, w miejsce murowanych budynków niemieszkalnych wykazano drewniane budynki mieszkalne jednorodzinne o funkcji głównej "dom letniskowy". 6) Pismem z 12 września 2016 r. znak: [...] zostało wszczęte na wniosek Skarżącej postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji informacji objętych ewidencją gruntów i budynków w zakresie zmiany funkcji głównej budynków posadowionych na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. W toku prowadzonego postępowania, po dokonanych w dniu 27 września 2016 r. oględzinach przedmiotowej nieruchomości, Skarżąca została wezwana do przedłożenia organowi ekspertyzy technicznej. Z powyższej ekspertyzy powinno wynikać, czy budynki będące przedmiotem prowadzonego postępowania spełniają warunki techniczne określone dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych, przeznaczonych na pobyt stały osób oraz czy zmiana sposobu użytkowania powyższych obiektów budowlanych wymaga zgody właściwego miejscowo organu administracji architektoniczno - budowlanej. W związku z brakiem uzupełnienia wniosku, Starosta S. decyzją z dnia [...] r. znak: [...] umorzył przedmiotowe postępowanie. Po zebraniu dokumentacji w sprawie Starosta [...] pismem z dnia [...] r. znale: [...] zawiadomił Strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Pani G. S. w dniu 7 lipca 2017 r. zapoznała się z aktami nie wnosząc uwag. 3. Po przeanalizowaniu całości dokumentacji Starosta S. decyzją z dnia [...]. znak: [...]: 1) orzekł o aktualizacji informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, dotyczących działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], położonych w obrębie ewidencyjnym P. gmina B. S., zgodnie z operatem pomiarowym o identyfikatorze ewidencyjnym, zarejestrowanym pod numerem ID pracy: [...]; 2) odmówił aktualizacji informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, polegającej na zmianie zapisu użytku gruntowego oznaczonego symbolem "B - tereny mieszkaniowe" na użytki gruntowe oznaczone symbolami "Br-RV - grunty rolne zabudowane" i "Br-RIVb - grunty rolne zabudowane" w działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...] oraz na użytek gruntowy oznaczony symbolem "Br-RV - grunty rolne zabudowane" w działkach ewidencyjnych nr [...], [...] i [...], położonych w obrębie ewidencyjnym P. gmina B. S.. 4. Skarżąca wniosła odwołanie nie zgadzając się z orzeczeniem zawartym w punkcie 2 przedmiotowej decyzji zarzucając Staroście S. naruszenie: - przepisów prawa materialnego tj. pkt 5 załącznika nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż teren objęty działkami nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...] nie ma charakteru gruntów rolnych zabudowanych, podczas gdy zgromadzone w niniejszym postępowaniu dowody, w tym liczne zaświadczenia oraz stan faktyczny uzasadniają zakwalifikowanie tych gruntów jako rolnych zabudowanych; - przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji tj. art. 80 K.p.a. poprzez ocenienie zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny - przede wszystkim pominięcie treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Starosty S. z dnia [...] r.; wnosząc o: - uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej punktu 2 i w tym zakresie rozstrzygnięcie przez organ II instancji sprawy co do istoty; względnie - uchylenie decyzji i przekazanie sprawy Organowi I instancji do ponownego rozpoznania. 5. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną na podstawie: - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej przywoływana jako "K.p.a."), - art. 24 ust. 2b pkt 2, art. 24 ust. 2c oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 7d pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629, dalej przywoływane jako: "P.g.k."), - § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm., dalej przywoływane jako: "rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków"), orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty S. z dnia [...] r. znak: [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że Skarżąca domaga się uchylenia bądź zmiany punktu 2 zaskarżonej decyzji Starosty S. . W związku z powyższym analizie poddane zostały tylko zapisy w ewidencji gruntów i budynków dotyczące działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] położonych w obrębie ewidencyjnym P. gmina B. S.. W wyniku przeanalizowania materiału dowodowego zgromadzonego w aktach toczącego się postępowania stwierdzono, co następuje. 1) Aktem notarialnym z dnia [...] r. repertorium A nr [...] zmienionym aktem notarialnym z dnia [...] r. repertorium A nr [...] potwierdzono kupno działki nr [...] o powierzchni [...] ha przez G. S.. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. S. teren działki nr [...] przeznaczony jest pod budownictwo jednorodzinne, letniskowe i grunty rolne. Z zapisu § 3 wynika, że część działki nabywana jest na cele budownictwa jednorodzinnego, a pozostała część na cele rolne. 2) Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Starosta S. , na wniosek G. S., zezwolił na wyłączenie z produkcji rolniczej część gruntów rolnych o powierzchni [...] ha w działce nr [...]. Powierzchnię terenu ustalono na podstawie przedłożonego projektu zagospodarowania przedmiotowej działki. Powyższa decyzja, na wniosek G. S., została wyeliminowana z obiegu prawnego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] z uwagi na fakt, że dotyczyła zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów pochodzenia mineralnego sklasyfikowanych jako RIVb, RV, RVI gdzie zgodnie żart. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 909 ze zm.) grunty te nie wymagają zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej wydanego w formie decyzji administracyjnej. Wyeliminowanie przedmiotowej decyzji z obiegu prawnego nie świadczy o tym, że grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej. O tym, że grunt został wyłączony z produkcji świadczy rozpoczęcie innego niż rolnicze użytkowanie terenu, np. w chwili rozpoczęcia procesu inwestycyjnego. W tym miejscu pragnę zwrócić uwagę, że zapis sentencji decyzji z dnia [...] r. znak: [...] "orzekam - wyłączyć z produkcji rolniczej..." może wprowadzać w błąd, gdyż sugeruje automatyczne wyłączenie z produkcji rolniczej przedmiotowego terenu. Natomiast zgodnie z przepisem art. 11 ust 1 ww. ustawy organ wydający decyzję jedynie "zezwala" na takie wyłączenie. Tak sformułowana sentencja decyzji doprowadziła do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, na podstawie operatu nr [...] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 19 lutego 2001 r., użytku gruntowego "Bp" - zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie budowy. W przedmiotowej sprawie przedwcześnie dokonano zmian w ewidencji gruntów i budynków wpisując "Bp" na całym obszarze, na który uzyskano zgodę na wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej, mimo że nie rozpoczęto na całości terenu procesu inwestycyjnego. Taki stan rzeczy potwierdza punkt 1 sentencji zaskarżonej decyzji Starosty S. z dnia [...] r. znak: [...] gdzie doprowadzono do zgodności zapisy ewidencji gruntów i budynków ze stanem faktycznym na działkach, wykreślając użytek gruntowy "Bp", na których nie rozpoczęto użytkowania innego niż rolnicze. 3) Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę zespołu [...] domków letniskowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...]. 4) Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Starosta S. zmienił decyzję z dnia [...] r. w zakresie objętym projektem zamiennym obejmującym zmiany funkcjonalno-przestrzenne związane z usytuowaniem budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w miejsce dwóch domków letniskowych. 5) W dniu 27 marca 2015r. został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operat pomiarowy posiadający numer identyfikacyjny [...] dotyczący podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] na działki o numerach od [...] do [...], zgodnie z decyzją Burmistrza B. S. z dnia [...] r. znak: [...] zatwierdzającą podział wskazanej nieruchomości 6) Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Starosta S. zmienił ponownie decyzje z dnia [...] r. i [...] r. w zakresie zmiany zakresu objętego projektem zagospodarowania działki, tj.: rezygnacji z budowy [...] domków letniskowych i budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i elektro energetycznej do przedmiotowych domów letniskowych i budynku mieszkalnego jednorodzinnego. 7) Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy B. S. dotyczący terenów-położonych w miejscowości P., zatwierdzony uchwałą Nr XIV/152/2015 Rady Miejskiej z dnia 29 października 2015 r. określa teren przedmiotowych działek jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zabudowę usługową - usługi turystyczne. Organ odwoławczy wziął pod uwagę również dokumenty i zaświadczenie dotyczące prowadzenia działalności rolniczej przedłożone przez Skarżącą przed Organem I instancji. Organ wskazał, że spełnienie żądania Skarżącej zawarte w odwołaniu oznaczałoby zmianę danych ewidencyjnych i wykazanie w działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] użytku gruntowego "Br" grunty rolne zabudowane położone na gruntach ornych klasy IVb i V. Organ zwrócił uwagę, że regulacje prawne w zakresie oznaczania użytków gruntowych na potrzeby ewidencji gruntów i budynków odwołują się nie do potocznego ani tym bardziej subiektywnego rozumienia pojęć gruntów rolnych, użytków rolnych, upraw, hodowli czy działalności rolniczej lecz wprowadzają szczegółowe definicje poszczególnych użytków gruntowych, w tym gruntów rolnych o symbolu "Br". Wskazał, że stosownie do § 68 ust. 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych odbywa się zgodnie z zapisami załącznika nr 6 do tego rozporządzenia, gdzie wskazano cechy gruntów i inne przesłanki, które decydują o zaliczeniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych. Organ rozważał czy przedmiotowe działki spełniają kryteria gruntu rolnego zabudowanego i uznał, że aby działka zabudowana, mogła zostać uznana za grunt rolny zabudowany, musi tworzyć z gruntami rolnymi i budynkami służącymi do produkcji rolniczej lub przetwórstwa rolno-spożywczego zorganizowaną całość gospodarczą. Organ podkreślił, że przede wszystkim do kategorii "Br" zalicza się grunty objęte zabudową zagrodową (budynki mieszkalne, gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych, stosownie do § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, t.j. Dz. U z 2015 r. poz. 1422). Co więcej z pkt 5 ust. 3 tabeli załącznika nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wynika jeszcze, co podkreślił Organ, wymóg wskazania albo w treści aktów planistycznych lub quasi-planistycznych zagrodowego charakteru zabudowy albo w treści orzeczeń z zakresu Prawa budowlanego dopuszczalności wznoszenia budynków o rolnym przeznaczeniu. W tym miejscu Organ wskazał, że w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, w pozwoleniu na budowę ani w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie wskazano, że przedmiotowy teren jest przeznaczony pod zabudowę zagrodową. W ocenie Organu II instancji, w rozpatrywanej sprawie budynki zlokalizowane na działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] zostały zaprojektowane jako budynki letniskowe, co potwierdza zatwierdzony projekt budowlany i decyzja o pozwoleniu na budowę. Nie służą one produkcji rolniczej ani pod kątem prawnym uwarunkowanym decyzją o pozwoleniu na budowę, ani pod kątem faktycznego użytkowania. Potwierdziły to oględziny przeprowadzone przez Starostę S. w dniu 27 września 2016 r. w trakcie postępowania w sprawie zmiany funkcji głównej budynków posadowionych na przedmiotowych działkach, poparte dokumentacją fotograficzną, mające na celu określenie stanu faktycznego na gruncie. W ramach oględzin nie stwierdzono, aby na działkach znajdowały się budynki wyszczególnione w pkt 5 ust. 1-3 wskazanego wyżej załącznika do rozporządzenia, a zgodnie z oświadczeniem Skarżącej budynki pełnią funkcję budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Organ uwypuklił, że wskazane działki, powstałe z podziału działki nr [...], zostały wydzielone w oparciu między innymi o art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016r., poz. 2147 ze zm.) zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W uzasadnieniu decyzji podziałowej z dnia [...] r. znak: [...] wpisano, że teren powstałych w wyniku podziału działek od nr [...] do nr [...] zostaje przeznaczony na budownictwo jednorodzinne i letniskowe. Z powyższego, w ocenie Organu wynika, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie przewidziano na tym terenie zabudowy zagrodowej. Ponadto gdyby przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego było na cele rolne, wskazany podział nieruchomości nie mógłby zostać zrealizowany, gdyż w myśl art. 93 ust. 2a wymienionej ustawy podział nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego wykorzystywanych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha, jest dopuszczalny, pod warunkiem że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. W rozpatrywanej sprawie, jak wskazał Organ, większość powstałych z podziału działek posiada powierzchnię mniejszą, niż wykazana w przytoczonym fragmencie ustawy. Oznacza to, że jeżeli działki ewidencyjne nie są przeznaczone na cele rolne, to wybudowane na ich terenie budynki i urządzenia nie można zaliczyć do obiektów, o których mowa w punkcie 5 załącznika nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Ponadto sam fakt posiadania przez Skarżącą zaświadczeń: o nadanym numerze identyfikacyjnym w krajowym systemie ewidencji producentów i rolnych oraz zaświadczenie Burmistrza B. S. o posiadaniu gospodarstwa rolnego wydanego na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków, nie jest wystarczającym dowodem na dokonanie żądanej zmiany zapisów użytków gruntowych w działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Również zaświadczenie z dnia 01 grudnia 2016 r.; znak: [...] zaświadczające o prowadzeniu usług turystycznych na terenie obiektu: Gospodarstwo Agroturystyczne - [...] nie stanowi, w ocenie Organu, podstawy do zakwalifikowania gruntów, na których zlokalizowane są domki letniskowe jako gruntów rolnych zabudowanych "Br". Dodatkowo Organ podniósł, że Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą [...] G. S. NIP [...]. Głównym przedmiotem działalności jest "[...]", a jednym z pozostałych przedmiotów prowadzonej działalności gospodarczej jest zapewnienie zakwaterowania w gospodarstwach wiejskich, tj. w ramach agroturystyki. Organ uznał, że sam zapis w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, nawiązujący do gospodarstw wiejskich, czy agroturystyki nie przesądza o faktycznym prowadzeniu produkcji rolniczej oraz, że działalność "agroturystyczna" Skarżącej nie jest związana z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, a z prowadzoną inną działalnością gospodarczą. Organ wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego owszem wynika, że Skarżąca posiada na terenie powiatu s. grunty o powierzchni [...] ha, w tym grunty rolne oraz działki, na których wybudowano domki letniskowe i jest wpisana do ewidencji producentów rolnych. Jednak w ocenie Organu II instancji posiadanie statusu rolnika i prowadzenie gospodarstwa rolnego nie wyklucza możliwości prowadzenia przez zainteresowaną innej działalności gospodarczej. Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy jest właśnie zarejestrowana przez Skarżącą, inna niż rolna, działalność gospodarcza. W takiej sytuacji, jak uznał Organ, nie wszystkie grunty będące własnością prowadzącego gospodarstwo rolne są wykorzystywane na potrzeby prowadzonego gospodarstwa. Nie sposób zatem uznać, że prowadzona na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] działalność gospodarcza wchodzi w skład zorganizowanej całości gospodarczej gospodarstwa rolnego. Wręcz przeciwnie, działalność gospodarcza prowadzona na przedmiotowej nieruchomości, mimo nazwy "agroturystyka" jest działalnością polegającą na świadczeniu usług turystycznych jako rozszerzenie podstawowej działalności i jest zgodna z celem na jaki nabyto działkę nr [...] (przed podziałem) oraz z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i pozwolenia na budowę. Dowodem na prowadzenie takiej działalności jest zamieszczenie na portalu "BOOKING.COM" ogłoszenia o wynajmowaniu domków letniskowych "[...], [...]". Jednocześnie, w ocenie Organu, trudno zgodzić się z twierdzeniami Skarżącej zawartymi w odwołaniu, że inny podmiot podszywa się pod działalność prowadzoną przez Skarżącą skoro na zdjęciach reklamujących widnieje teren działek, których jest właścicielką oraz zabudowa zgodna z projektem i pozwoleniem na budowę. 6. Niezadowolona z treści decyzji, Skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając: 1). naruszenie przepisów prawa, tj. pkt 5 załącznika nr 6 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż teren objęty działkami nr: [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] nie ma charakteru gruntów rolnych zabudowanych, podczas gdy zgromadzone w niniejszym postępowaniu dowody uzasadniają zakwalifikowanie tych gruntów jako rolnych zabudowanych; 2). naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji tj. art, 80 k.p.a. poprzez ocenienie zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny - przede wszystkim pominięcie treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Starosty S. z dnia [...] r. oraz pozostałych zgromadzonych w postępowaniu dokumentów wskazujących, że obszar ma charakter rolny. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, iż w jej ocenie decyzja z dnia [...] r. pozostaje w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa. W pierwszej kolejności podniosła, iż decyzją SKO w K. z dnia [...] r., nr [...] stwierdzono nieważność decyzji Starosty S. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów rolnych w obrębie P., na działce [...]. W oparciu o wskazaną wyżej decyzję sporządzony został wykaz zmian danych ewidencyjnych zawierający informację o przywróceniu użytków rolnych na działkach ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie ewidencyjnym P. , gmina B. S.. Skarżąca wskazała, że wszystkie objęte niniejszym postępowaniem działki zostały utworzone w wyniku podziału działki nr [...]. W związku z czym, zdaniem Skarżącej, teren ten miał od początku ten sam charakter i przeznaczenie; dlatego też decyzja Organu o odmowie aktualizacji informacji objętych ewidencją gruntów i budynków w zakresie działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], pozostaje dla niej niezrozumiała i budzi zastrzeżenia co do swojej zgodności z obowiązującymi przepisami. Skarżąca podniosła, że w toku postępowania organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych w prawomocnych orzeczeniach sądowych, aktach notarialnych, ostatecznych decyzjach administracyjnych, aktach normatywnych, opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, ewidencjach publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów, w tym także rozstrzygać sporów dotyczących własności. Wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która mając charakter techniczno-deklaratoryjny rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Ponadto, nie zgodziła się z oceną Organu, że wskazane przez Skarżącą oznaczenie użytków gruntowych wynika z jej przeświadczenia jako właściciela gruntu. Na objętym postępowaniem obszarze prowadzona jest bowiem działalność mająca charakter przede wszystkim rolniczy. Na uwagę zasługuje również fakt, iż w decyzji Organu I instancji podano błędną stronę internetową. Jest ona prowadzona przez zupełnie inny podmiot, który prawdopodobnie podszywa się pod działalność, którą prowadzi Skarżąca. Organ II instancji również nie wziął pod uwagę wskazanych wyżej okoliczności. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że na zdjęciach reklamujących widnieje teren działek których Skarżąca jest właścicielką a zabudowa jest zgodna z projektem i pozwoleniem na budowę. Skarżąca podniosła, że z właściwej strony internetowej jednoznacznie wynika, iż działalność ma charakter wyłącznie agroturystyczny i stanowi uzupełnienie prowadzonego przez Skarżącą gospodarstwa rolnego. Ponadto Skarżąca posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 11 ha. Jest ona czynnym producentem rolnym. Gospodarstwo wyposażone jest we wszystkie niezbędne urządzenia i maszyny, konieczne do prowadzenia działalności rolnej. W związku z tym należy stwierdzić, iż Organy oparły swoje ustalenia faktyczne na błędnych informacjach. Skarżąca przedłożyła stosowne dokumenty, z których wynikało, iż posiada gospodarstwo rolne, a w jego ramach zajmuje się również agroturystyką (zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym, zaświadczenie o zgłoszeniu usług turystycznych na terenie obiektu: Gospodarstwo Agroturystyczne [...]" położone w miejscowości [...], [...] oraz zaświadczenie o posiadaniu przez Skarżącą gospodarstwa rolnego). Ze wskazanych dokumentów, w ocenie Skarżącej jednoznacznie wynika, że należący do niej teren ma charakter rolny, a prowadzona w jego ramach działalność agroturystyczna ma charakter uzupełniający. Skarżąca podniosła, iż Organ I instancji w przeważającej części powołuje się na przepisy prawne dotyczące ustalania wysokości podatków i innych opłat. W postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem jest zaklasyfikowanie gruntów powinny mieć one charakter wyłącznie posiłkowy, a nie wpływać bezpośrednio na treść wydanej w sprawie decyzji. Organ I instancji uznał w ten sposób, że za działalność agroturystyczną można uznać jedynie działalność polegającą na wynajmowaniu do pięciu pokoi. Natomiast jak zostało wskazane zresztą w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji pojęcie agroturystyki nie ma definicji legalnej. Tym bardziej, że zgodnie z § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienia nowych danych ewidencyjnych wyeliminowania danych błędnych. Skarżąca podniosła także, iż załącznik nr 6 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie ma charakteru zamkniętego, gdyż wskazane w nim przykłady budowli i urządzeń mogących znajdować się na gruntach rolnych zabudowanych poprzedza sformułowanie "w szczególności". Przede wszystkim nie zostały wyłączone z jego zakresu budynki mieszkalne (pkt 3). Skarżąca podniosła, że w decyzji z dnia [...] r. brakuje odwołania do powyższych okoliczności. Nie można w związku z tym, jak wskazała Skarżąca, zgodzić się z oceną Organu, że domki letniskowe nie służą produkcji rolniczej ani pod kątem prawnym ani pod kątem faktycznym. Działalność agroturystyczna ma bowiem charakter uzupełniający w stosunku do prowadzenia i posiadania gospodarstwa rolnego. Przedłożone przez odwołującą się dokumenty, w tym liczne zaświadczenia jednoznacznie wskazują, że posiada ona gospodarstwo rolne. Natomiast w chwili obecnej na całym obszarze znajduje się jedynie [...] drewnianych domków letniskowych, w tym jeden zamieszkiwany jest przez Skarżącą. O zaliczeniu gruntów do poszczególnych grup użytków gruntowych ewidencji decyduje, zdaniem Skarżącej, przede wszystkim stan faktyczny związany z wykorzystywaniem gruntu, identyfikowany w oparciu o szczegółowe kryteria wymienione w załączniku nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2016 r., III SA/Kr 1517/15). Ponadto, odwołując się do orzecznictwa Skarżąca wskazała, że działka uznana za siedliskową jest gruntem rolnym, na której istnieje możliwość zabudowy związanej z prowadzeniem gospodarstwa rolnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2016 r., I OSK 417/15). Treść powyższego orzeczenia nie wyklucza, zdaniem Skarżącej, by teren, na którym znajdują się zabudowania uznać na działkę siedliskową, w szczególności, że Skarżąca zamieszkuje w jednym z budynków. Skarżąca podkreśliła, że charakter przedmiotowych działek nie może być rozpatrywany z pominięciem charakteru pozostałego terenu. Przede wszystkim składniki gospodarstwa rolnego powinny stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, przy czym są one gospodarstwem rolnym nie tylko wtedy, gdy obecnie stanowią zorganizowaną całość gospodarczą, ale również wówczas, gdy potencjalnie mogą ją stanowić (postanowienie SN z dnia 7 maja 1997 r., II CKN 197/97). Koniecznym i niezbędnym składnikiem każdego gospodarstwa rolnego jest grunt rolny. Inne składniki nie są konieczne dla bytu samego gospodarstwa (postanowienie SN z 7 maja 1997 r., II CKN 197/97). Brak któregokolwiek ze składników gospodarstwa rolnego (na przykład inwentarza żywego, narzędzi, budynków itp.), wymienionych w art. 553, nie świadczy o tym, że pozostałe składniki (na przykład grunty) nie stanowią gospodarstwa rolnego (wyrok NSA z 20 września 1991 r., II SA 669/91). Skarżąca uwypukliła, że działalność polegająca na wynajmowaniu domków letniskowych ma jedynie charakter uzupełniający w stosunku do prowadzonego przez Skarżącą gospodarstwa rolnego. Odnosząc się do treści postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na które powołuje się Organ w decyzji z dnia [...] r., Skarżąca wskazała, że zgodnie z zasadą "złotego środka", odzwierciedlającą najlepiej istotę konstytucyjnej ochrony prawa własności, postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie powinny być interpretowane w sposób nadmiernie ograniczający prawa właściciela, ani w sposób nadmiernie rozszerzający istniejące ograniczenia praw właścicielskich, tak aby nie naruszało to istoty prawa własności (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2016 r., II SA/Wr 122/16). W związku z tym Skarżąca zamierza podjąć stosowne kroki, które umożliwią zmianę postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uwzględniającą rzeczywiste przeznaczenie posiadanego przez nią gruntu. 7. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. 8. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej przywoływana jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Dokonując według powyższych kryteriów kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że akt ten odpowiada prawu. 9. Na wstępie wywodu należy zakreślić ramy prawne sprawy. Zgodnie z art. 24 ust.2b i 2c pkt 2 P.g.k. aktualizacja informacji, jak też odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej. Na podstawie § 45 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; 3) wyeliminowania danych błędnych. Stosownie do § 68 ust. 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych odbywa się zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. I tak, załącznik, do gruntów rolnych zabudowanych o symbolu " Br " zalicza grunty zajęte pod: 1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowie i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych; 2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki; 3) budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej, a także: 1) grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa powyżej, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki; 2) grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 904). W przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. 10. W tym miejscu, biorąc pod uwagę powyżej przytoczone zasady oznaczania użytków gruntowych na potrzeby ewidencji gruntów i budynków, wskazać należy, że przywołane regulacje prawne w tym zakresie wprowadzają szczegółowe definicje poszczególnych użytków gruntowych, w tym gruntów rolnych o symbolu "Br". Oznaczenie użytków gruntowych w ewidencji i budynków nie zależy zatem od subiektywnego stanowiska właściciela gruntu, czy organu lecz od tego czy dany grunt odpowiada powyżej przytoczonej definicji legalnej gruntu rolnego, czy nie. Nie budzi zatem wątpliwości, że w sprawie rozważenia wymagało czy sporne działki spełniają kryteria gruntu rolnego zabudowanego, jak tego oczekiwałaby Skarżąca. Przede wszystkim, co wynika z przywołanych definicji, do kategorii "Br" zalicza się grunty objęte zabudową zagrodową. Za zabudowę zagrodową należy rozumieć budynki mieszkalne, gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych, stosownie do § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U z 2015 r. poz. 1422). Co więcej z pkt 5 ust. 3 tabeli załącznika nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wynika jeszcze wymóg wskazania albo w treści aktów planistycznych lub quasi-planistycznych zagrodowego charakteru zabudowy albo w treści orzeczeń z zakresu Prawa budowlanego dopuszczalności wznoszenia budynków o rolnym przeznaczeniu. Podkreślenia wymaga, że ani w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, ani w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, czy w pozwoleniu na budowę nie wskazano, że sporny teren jest przeznaczony pod zabudowę zagrodową. Ponadto, aby działka zabudowana, mogła zostać uznana za grunt rolny zabudowany, musi tworzyć z gruntami rolnymi i budynkami służącymi do produkcji rolniczej lub przetwórstwa rolno-spożywczego zorganizowaną całość gospodarczą. W sprawie budynki zlokalizowane na działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] zostały zaprojektowane jako budynki letniskowe, co wynika z akt sprawy (zatwierdzony projekt budowlany i decyzja o pozwoleniu na budowę). Nie służą one produkcji rolniczej, co także wynika z akt sprawy (potwierdziły to oględziny przeprowadzone przez Starostę S. w dniu [...] r., w trakcie postępowania w sprawie zmiany funkcji głównej budynków posadowionych na przedmiotowych działkach, z dokumentacją fotograficzną włącznie; oględziny nie potwierdziły posadowienia na spornych działkach budynków, o których mowa w pkt 5 ust. 1-3 załącznika nr 6 do rozporządzenia; zgodnie z oświadczeniem Skarżącej budynki pełnią funkcję budynków mieszkalnych jednorodzinnych). Ponadto, sporne działki, powstałe z podziału działki nr [...], zostały wydzielone w oparciu między innymi o art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W uzasadnieniu decyzji podziałowej z dnia [...] r. znak: [...] wpisano, że teren powstałych w wyniku podziału działek od nr [...] do nr [...] zostaje przeznaczony na budownictwo jednorodzinne i letniskowe. Konsekwencją powyższego musi być uznanie, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewidział na tym terenie zabudowy zagrodowej. Zauważyć także należy, że gdyby przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określono jako rolne, wskazany podział nieruchomości nie mógłby zostać zrealizowany, gdyż w myśl art. 93 ust. 2a przywołanej ustawy, podział nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego wykorzystywanych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha, jest dopuszczalny, pod warunkiem że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Jak wskazał Organ, w sprawie większość powstałych z podziału działek posiada powierzchnię mniejszą, niż wykazana w przytoczonym fragmencie ustawy, co z kolei skutkować powinno uznaniem, że jeżeli działki ewidencyjne nie są przeznaczone na cele rolne, to wybudowanych na ich terenie budynków i urządzeń nie można zaliczyć do obiektów, o których mowa w punkcie 5 załącznika nr 6 do rozporządzenia. Słusznie jednocześnie zauważył Organ, że przedstawione przez Skarżącą zaświadczenia nie mogą być wystarczającym dowodem na dokonanie żądanej zmiany i podstawą do zakwalifikowania gruntów, na których zlokalizowane są domki letniskowe jako gruntów rolnych zabudowanych "Br". 11. Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca posiada na terenie powiatu s. grunty o powierzchni [...] ha, w tym grunty rolne oraz działki, na których wybudowano domki letniskowe i jest wpisana do ewidencji producentów rolnych. Jednak w ocenie Sądu, prawidłowo Organ uargumentował, że posiadanie statusu rolnika i prowadzenie gospodarstwa rolnego nie wyklucza możliwości prowadzenia przez Skarżącą innej działalności gospodarczej, jak to miejsce w tym przypadku. Skoro nie wszystkie grunty będące własnością prowadzącego gospodarstwo rolne są wykorzystywane na potrzeby prowadzonego gospodarstwa, to nie sposób przyjąć, że prowadzona na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] działalność gospodarcza wchodzi w skład zorganizowanej całości gospodarczej gospodarstwa rolnego. Wręcz przeciwnie, działalność gospodarcza prowadzona na przedmiotowej nieruchomości, mimo nazwy "agroturystyka" jest działalnością polegającą na świadczeniu usług turystycznych jako rozszerzenie podstawowej działalności i jest zgodna z celem na jaki nabyto działkę nr [...] (przed podziałem) oraz z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i pozwoleniem na budowę. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisu punktu 5 załącznika nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż teren objęty działkami nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...] nie ma charakteru gruntów rolnych zabudowanych. 12. Odnosząc się natomiast do podnoszonego przez Skarżącą naruszenia art. 80 K.p.a. poprzez ocenienie zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny (pominięcie treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Starosty S. z dnia [...] r.), wskazać należy, iż wyłączenie gruntów z produkcji rolnej następuje w momencie rozpoczęcia innego niż rolny sposobu wykorzystania terenu i stwierdzenie nieważności decyzji Starosty S. tego nie zmienia. Podkreślić ponownie należy, iż zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych odbywa się na podstawie cech, które zostały określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Decyzja zezwalająca na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej jest jedynie podstawą do legalnego wyłączenia gruntu z produkcji. Nie ma zaś żadnego wpływu na zapisy w ewidencji gruntów i budynków, która to jest odzwierciedleniem stanu faktycznego. Sąd rozpatrujący sprawę podziela także twierdzenie Organu, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Starosty S. z dnia [...] r. nie stanowi samodzielnej podstawy do aktualizacji danych zgromadzonych w ewidencji gruntów i budynków. W sprawie, jak prawidłowo uznały Organy, działki ewidencyjne nie spełniały przesłanek do zaliczenia ich do gruntów rolnych zabudowanych – Br, w związku z czym zarzut naruszenia wyżej przywołanych przepisów jest bezzasadny. 13. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.