II SA/Sz 1327/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] ., nr [...], na podstawie art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie administracyjne w sprawie robót budowalnych związanych z budową wewnętrznej instalacji gazowej w lokalach nr[...], znajdujących się w budynku przy ul. [...] Od powyższej decyzji odwołanie złożyli J. W. i R. W. – współwłaściciele nieruchomości. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpatrzeniu wniesionych odwołań, decyzją z dnia [...] r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] r., znak:[...] , wydaną na podstawie art. art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4, 36 i 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane Starosta zatwierdził projekt budowlany autorstwa mgr inż. W. P. - posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji gazowych nr [...] wpisanego na listę członków Okręgowej Iżby Inżynierów Budownictwa pod numerem [...] i udzielił pozwolenia J. i K. B. na wykonanie robót budowlanych, obejmującego budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalach nr [...] położonych w budynku nr [...] przy ul.[...] . Organ I instancji wypełniając obowiązki przypisane ustawą Prawo budowlane przeprowadził oględziny realizowanych robót budowlanych i stwierdził, że są one prowadzone zgodnie z pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym. W toku prowadzonego postępowania organ I instancji uzyskał od kierownika budowy oświadczenie, że przedmiotowa instalacja gazowa została wykonana zgodnie z projektem i że w dniu 30 stycznia 2013 r. dokonano głównej próby szczelności, która zakończyła się wynikiem pozytywnym i że w dniu 4 lutego 2013 r. instalacja została napełniona gazem przez zakład gazowniczy. Fakty te potwierdzają protokoły i opinie sporządzone przez wykonawcę jak i S. która zamontowała liczniki i napełniła instalację gazem. Poza tym mistrz kominiarski w opiniach nr [...] z dnia [...] r. stwierdził, że piece co. gaz i wentylacje podłączone są prawidłowo. Zebrane w sprawie dokumenty, wystawione przez osoby posiadające stosowne uprawnienia potwierdzają, że budowa wewnętrznej instalacji gazowej w lokalach nr [...] w budynku przy ul. [...] przeprowadzona została zgodnie z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę, zatem brak jest podstaw prawnych do dalszego prowadzenia postępowania zainicjowanego pismem p. W. z dnia [...] Zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odniósł się również szczegółowo do zarzutów przedstawionych w odwołaniach. Nadto w podsumowaniu podał, że z porównania dokumentacji fotograficznej sporządzonej w trakcie przeprowadzenia oględzin z dokumentacją zdjęciową znajdującą się w aktach [...](dokument nr [...] postępowania naprawczego wykonania instalacji gazowej przez Państwa W. przedstawiającą instalację na parterze w korytarzu budynku przed i po demontażu), wynika z nich, że roboty budowlane będące przedmiotem tego postępowania zostały wykonane zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzje R. W. zarzucił naruszenie: - Art 7, art. 8, art 10 § 1 oraz art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - poprzez nie danie skarżącemu możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, co do zebranych dowodów, materiałów, zgłoszonych żądań. Pominięcie przez organ wszystkich zgłaszanych przez skarżącego uwag, wniosków w przedmiotowej sprawie, pominięcie zasady prawdy obiektywnej. Organ nie zgromadził i nie rozpatrzył należycie materiału dowodowego, a tym samym nie podjął żadnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego ponadto została naruszona zasada słusznego interesu strony. - Art. 76 K.p.a. poprzez nie zastosowanie się organu do faktów i stwierdzeń zawartych w decyzji Starosty Powiatowego o pozwoleniu na budowę dotyczących własności instalacji gazowej do mieszkania skarżącego oraz braku wskazań w projekcie budowlanym do włączenia się z nowymi instalacjami inwestora w wewnętrzną instalację gazową w budynku "za kurkiem". - Art. 79 § 1 K.p.a. poprzez nie zawiadomienie strony o miejscu i terminie Przeprowadzenia dowodu z oględzin oraz art. 79 § 2 poprzez odmówienie stronie prawa udziału w przeprowadzeniu dowodu z oględzin, uniemożliwienie stronie możliwości zadawania pytań uczestnikom procesu budowlanego oraz składać wyjaśnienia. - Art. 80 K.p.a., albowiem organ winien ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy okoliczności, na które powołuje się w uzasadnieniu zostały bezspornie Udowodnione. W sytuacji, gdy w aktach sprawy brak jest dokumentów, na które organ się Powołuje, rażąco narusza prawo, co zdaniem skarżącego ma istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 81 k.p.a. Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, brak udziału strony w czynnościach organu narusza przepisy postępowania co ma istotny wpływ na wynik sprawy, - Art. 97 § 1 pkt 4 i art. 97 § 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Zdaniem skarżącego organ powiatowy winien zawiesić postępowanie do czasu gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia, zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Po ustąpieniu przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, organ winien podjąć postępowanie z urzędu. - Art. 106 § 1, 2, 3, 4, 5 i 6 K.p.a. poprzez brak odniesienia się organu do rozstrzygnięcia i uzasadnienia postanowienia GINB znak: [...]z dnia [...]uchylającego w całości postanowienie ZWINB z dnia [...] r., znak: [...] w związku z prowadzonym przez PINB postępowaniem znak: [...] - Art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Zdaniem skarżącego decyzja organu I instancji zawiera nieprawidłowe uzasadnienie ponieważ nie zawiera wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. - Art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez ustalanie przez organ istotnych dla sprawy okoliczności na podstawie fałszywych dowodów i oświadczeń. - Art 145 § 1 pkt 4 i 7 k.p.a. poprzez brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy oraz wydanie przez organ decyzji w sprawie z pominięciem rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez sąd (skarga do WSA w Szczecinie – sygn. akt II SA/Sz 538/13). - Art. 5, art. 1 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego oraz § 175 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez błędne przyjęcie przez organ I instancji, że instalacje gazowe, wentylacja i odprowadzenie spalin zostały zaprojektowane i wybudowane w sposób określony w tych przepisach. - Prawa materialnego, tj. art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez zaniechanie przez organ wydania decyzji o rozbiórce instalacji gazowej w związku z rażącym naruszeniem przez inwestora przepisów, w szczególności poprzez wybudowanie instalacji niezgodnie z wydanym, pozwoleniem na budowę oraz art. 34 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez brak odniesienia się organu do braku aktualnych warunków technicznych dostawy gazu (wydane straciły ważność już 22.01.2011 r.). - Prawa materialnego ustawy Prawo budowlane przez błędne zastosowanie art. 84 ust. 1 w związku z brakiem bezstronnej i z należytą starannością kontroli przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego przez wszystkich uczestników procesu budowlanego w trakcie realizacji robót budowlanych gazowych w lokalach nr [...] przy ul. [...] - Ustawy Prawo budowane – art. 84a ust. 1 w związku z niezgodnym z pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym wykonaniem instalacji gazowych oraz naruszenie własności prywatnej w sposób nieuprawniony oraz w związku z brakiem zgody dla inwestora na podłączenie się do istniejącej instalacji, która została wykonana własnym kosztem i staraniem skarżącego. - § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 83, poz. 578 ze zm.) w związku z art. 54 ust.. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. Nr .54, póz. 348 z dnia 4.06.1997 r. ze zm.) oraz przepisów Rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. Nr 89, poz. 828). Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji ja poprzedzającej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , w odpowiedzi na skargę, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska w sprawie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwana dalej: "P.p.s.a.". W świetle przepisów ww. ustaw ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - dalej "K.p.a.". Przepis ten zezwala organom administracji na wydanie decyzji o umorzeniu prowadzonego postępowania w sytuacji, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Badając zatem legalność zaskarżonej decyzji Sąd zobowiązany był skontrolować czy w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie wymienionego wyżej przepisu. Postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, między innymi, jeżeli nie istnieje stan faktyczny podlegający uregulowaniu przez organ administracji w oparciu o konkretny przepis. W niniejszej sprawie taka właśnie sytuacja zaszła. Wszczęte przez organ I instancji zawiadomieniem z dnia 22 lutego 2013 r. postępowanie dotyczyło wykonania przez K. i J. B. robót budowalnych obejmujących budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalach nr [...], znajdujących się w budynku przy ul. [...] z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Na taki przedmiot postepowania wskazuje przywołany w zawiadomieniu o wszczęciu postepowania przepis art. 51 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. – Prawo budowalne (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) – dalej zwaną "ustawą". W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że decyzją z dnia [...]r., znak: [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia J. i K. B. na wykonanie robót budowlanych, obejmującego budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalach nr [...] położonych w budynku nr [...] przy ul. [...] Okoliczność ta między stronami jest niesporna. W tym miejscu zasadnym jest wskazanie, że przedmiotem postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego była kontrola zgodności wykonanych robót budowalnych z zatwierdzonym projektem budowalnym, a nie kontrola pozwolenia na budowę. Organy nadzoru budowalnego nie posiadają kompetencji do samodzielnej ingerencji w treści decyzji o pozwoleniu na budowę, dlatego nie zasługują na uwzględnienie wszystkie zawarte w skardze zarzuty odnoszące się do wadliwości pozwolenia na budowę, a mianowicie naruszenia art. 5, art. 1 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, § 175 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 29 marca 2010 r., oględzin wykonanych robot budowalnych, oświadczenia kierowania budowy, oświadczenia mistrza kominiarskiego oraz protokołów z próby kontrolnej szczelności i napełnienia instalacji paliwem gazowym sporządzonych przez pracowników Wielkopolskiej Spółki Gazowniczej, organy ustaliły, że wykonane przez inwestorów roboty budowalne zgodne są z zatwierdzonym projektem budowalnym oraz przepisami prawa budowlanego. Zdaniem Sądu organy prawidłowo uznały, że w ustalonym stanie faktycznym postępowanie w sprawie okazało się bezprzedmiotowe. Od samego początku prowadzonego postepowania nie istniał bowiem stan faktyczny podlegający uregulowaniu w przepisie art. 51 ust. 1 pkt 4 ustawy. Innymi słowy skoro objęta decyzją o pozwoleniu na budowę instalacja gazowa wybudowana została zgodnie z treścią tej decyzji, to brak jest podstaw do prowadzenia postepowania mającego na celu doprowadzenie wykonanych robot budowanych do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowalnym (zalegalizowanie). A zatem zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały zgodnie z przepisem art. 105 § 1 K.p.a. Wbrew zarzutom skargi zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący formując w skardze zarzuty naruszenia przepisów K.p.a. dotyczących postępowania dowodowego, jednocześnie nie podaje jakie to istotne okoliczności nie zostały przez organy wyjaśnione i jaki miałby wpływ na wynik sprawy. Podniesione w skardze zarzuty naruszenia postepowania dowodowego ograniczają się do wskazania przepisów K.p.a. i wyjaśnienia ich treści, natomiast brak jest jakiegokolwiek odniesienia do okoliczności pominiętych przez organy czy też wskazania konkretnych dowodów, które winny być wzięte pod uwagę. Zarzut naruszenia przepisów postępowania może odnieść skutego tylko w sytuacji gdy zostanie wykazany wpływ takiego naruszenia na wynik sprawy. Skarżący takiego wpływy nie wykazał, Sąd również nie dostrzegł takiego naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonej decyzji. Niezrozumiały jest podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 i art. 97 § 2 K.p.a. Skarżący nie wyjaśnił od jakiego zagadnienia wstępnego zależało rozstrzygnięcie sprawy przez organy, co obligowałby organy do zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia. Sąd nie dopatrzył się aby w sprawie zachodziła jakkolwiek kwestia prejudycjalna. Niewątpliwie kwestii takiej nie stanowiło prowadzone przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowanie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania wyjaśniającego w sprawie dokonania zmian w projekcie budowalnym wykonania instalacji gazowych w lokalach nr [...] w budynku przy ul. [...] oraz wyciągnięcie konsekwencji w stosunku do winnych naruszenia prawa. Należy również wyjaśnić, że organy nadzoru budowalnego nie mogły naruszyć przepisów prawa, których nie stosowały w sprawie i które zastosowania nie znajdowały. Chodzi tu o zarzuty naruszenia przepisów art. 106 i art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 7 K.p.a. W przedmiotowej sprawie żaden przepis prawa nie nakłada na organy nadzoru budowalnego obowiązku wydania decyzji w ramach współdziałania z innym organem, o którym mowa w przepisie art. 106 K.p.a. Prowadzone przez organy nadzoru budowalnego postępowanie prowadzone było w trybie zwykłym, a zatem również przepis art. 145 K.p.a. nie znajdował zastosowania. W światle zarzutów skargi zasadnym wydaje się wyjaśnić skarżącemu, że organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do prowadzenia spraw fałszowania dokumentów. Sprawy fałszowania dowodów należą do kompetencji organów ścigania, natomiast dopiero stwierdzenie przez właściwy organ sfałszowania dowodu stawi przesłankę do wznowienia przez organ administracji postępowania zakończonego decyzja ostateczną. W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.