II SA/Sz 1328/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P. i N. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. na podstawie art. 111 § 1 P.p.s.a. połączyć sprawy II SA/Sz 1328/14 i II SA/Sz 1329/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić sprawę pod sygnaturą akt II SA/Sz 1328/14 2. odrzucić skargi U. P. i N. B. U.P. oraz N.B. odrębnymi pismami z dnia 24 listopada 2014r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] ustalającą na rzecz I.W. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne, lokalizacja na działce nr [...]. Sprawa zainicjowana skargą U. P. została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Sz 1328/14, a skarga N. B. została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Sz 1329/14. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 20 lutego 2015 r. w sprawie sygn. akt II SA/Sz 1328/14 i II SA/Sz 1329/14, wezwano każdą ze stron skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie [...] ( ) w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu zawarto pouczenie, że uiszczenie wpisu przez którąkolwiek ze stron skarżących zwalnia pozostałe strony z obowiązku jego uiszczenia. Przesyłki zawierające odpis powyższego zarządzenia, zostały doręczone U. P. w dniu 4 marca 2015 r. i N. B. dnia 4 marca 2015 r. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie stwierdzono wpłaty wpisu sądowego do przedmiotowej sprawy (vide: notatki urzędowe z dnia 2 marca 2015 r. k. 20 akt sądowych II SA/Sz 1328/14 i II SA/Sz 1329/14). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 51 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Przepis ten wprowadza instytucję współuczestnictwa kilku skarżących w jednej sprawie. Współuczestnictwo to zachodzi, gdy stroną skarżącą jest nie jeden, lecz dwa lub więcej podmiotów. Podmioty te mogą występować w jednej sprawie w charakterze strony tylko wówczas, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu czy przewlekłości postępowania. Przy czym skorzystanie z formy współuczestnictwa w sytuacji określonej w art. 51 P.p.s.a. jest uprawnieniem strony, a nie jej obowiązkiem. Z kolei, jak stanowi art. 111 § 1 P.p.s.a., sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą. Z zestawienia art. 51 i art. 111 § 1 P.p.s.a. wynika, że w każdej sytuacji, w której skarżący nie skorzystali z przysługującej im formy współuczestnictwa przewidzianej w art. 51 P.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest z urzędu do połączenia spraw, które mogły być objęte jedną skargą (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 3 lipca 2008 r. sygn. akt II GSK 255/08 publikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). W rozpoznawanej sprawie U.P. i N.B. nie skorzystały z przysługującego im uprawnienia, o którym mowa w art. 51 P.p.s.a. i odrębnymi pismami wniosły skargi na tę samą decyzję w przedmiocie warunków zabudowy. Mając na uwadze fakt, że sprawy zainicjowane tymi skargami mogły być objęte jedną skargą, stosownie do regulacji zawartej w art. 111 § 1 P.p.s.a., Sąd za zasadne uznał połączenie spraw o sygnaturze akt II SA/Sz 1328/14 i II SA/Sz 1329/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenie sprawy pod jedną sygnaturą akt II SA/Sz 1328/14. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie Sąd zawarł w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienia. Dokonując w pierwszej kolejności zbadania dopuszczalności skargi i spełniania przez nią warunków formalnych przewidzianych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270. ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., Sąd stwierdził, że skarga N. B. i U.P. nie czyni zadość wymogom ustawy dla tego rodzaju pism. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stałego lub stosunkowego. Wniesienie skargi w niniejszej sprawie podlegało obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego. Jak wynika z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg z zakresu zagospodarowania przestrzennego, wynosi [...]. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., termin do uiszczenia wpisu od skargi wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, przesyłki sądowe zawierające wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego zostały doręczone U.P. i N.B. w dniu 4 marca 2015r. Wobec tego siedmiodniowy termin, na wykonanie wezwania sądu, upłynął dnia 11 marca 2015 r. (środa). W zakreślonym w wezwaniu sądowym terminie, ani dotychczas, żądanego wpisu solidarnego od skargi, żadna ze stron skarżących nie uiściła. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargi U.P. i N.B. zobowiązany był odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzekł jak w sentencji.