II SA/Sz 1329/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. znak [...], wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 ustaw z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. nr 207, poz. 2016 z 2003r. z późn.zm.) oraz art. 104 kpa Starosta [...] odmówił U. i P. C. udzielenia pozwolenia na wykonanie wewnętrznej instalacji gazowej w ich lokalu mieszkalnym w budynku przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, iż zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 Ustawy - Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wnioskodawcy oświadczenie takie złożyli, lecz treść tego oświadczenia została podważona przez współwłaścicieli nieruchomości J. K. oraz przez Miasto i Gminę [...]. Mając na względzie fakt, że w przedmiotowej sprawie nastąpiły rozbieżności między współwłaścicielami nieruchomości, co do wyrażenia zgody w uchwale z dnia [...]r., na którą to uchwałę powołują się wnioskodawcy w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, organ w postanowieniu z dnia [...]r. zobowiązał wnioskodawców do dostarczenia, zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. Nr 80 poz. 903 z 2000r. z późn. zm.) w związku z art. 199 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 z 1964r. z późn. zm.), jednomyślnej zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Wnioskodawcy do dnia wydania decyzji nie wywiązali się z obowiązku zawartego w tym punkcie postanowienia. Zawarte w piśmie z dnia [...]r. wyjaśnienia w tej sprawie nie spełniają zobowiązania nałożonego postanowieniem Starosty [...] z dnia [...]r. Po rozpatrzeniu wniesionego przez U. i P. C. odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. znak [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawcy do wniosku o pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w budynku i ich mieszkaniu przedłożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane powołując się na podjętą przez współwłaścicieli uchwałę nr [...] z dnia [...] r, oraz uchwałę nr [...] z dnia [...] r. Oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane podlega odpowiedzialności karnej za podanie w oświadczeniu nieprawdy. Z toczącego się przed organem I instancji postępowania nie wynika, aby którakolwiek ze stron postępowania wniosła do sądu o unieważnienie podjętych Uchwał. Zgodnie z art. 202 Kc i art. 25 ustawy o własności lokalu, uchwała nr [...] dała prawo każdemu z właścicieli lokali na odłączenie się od wspólnej kotłowni i wykonania indywidualnego ogrzewania. Tylko uchylenie przez Sąd na wniosek zainteresowanych uchwał nr [...] i [...] może pozbawić skarżących prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Na powyższą decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. K., zarzucając, iż wydana ona została z naruszeniem prawa, w szczególności art. 19 ustawy z 24 czerwca 1994r. o własności lokali oraz art. 199 Kc. W uzasadnieniu skargi skarżący wywodzi, iż w budynku przy ulicy [...] w [...] wyodrębnionych jest 6 lokali, z czego 1 pozostaje własnością dotychczasowego właściciela - Gminy [...]. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia [...] r. o własności lokali, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. Zgodnie z art. 199 Kc. do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Dokonanie zmiany sposobu ogrzewania budynku wspólnego i wykonanie wewnętrznej instalacji gazowej jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd nieruchomością. Ponieważ żadna ze złożonych przez wnioskodawców uchwał nie została podpisana przez wszystkich współwłaścicieli (na każdej z nich widnieją jedynie trzy podpisy), a dodatkowo w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji przez Starostę [...] właściciele trzech spośród wszystkich wyodrębnionych lokali tj. Burmistrz Miasta i Gminy [...], J. O., oraz skarżący oświadczyli, że nigdy nie wyrażali i nadal nie wyrażają zgody na wykonanie wewnętrznej instalacji w budynku wspólnym, to tym samym nie został spełniony wymóg wynikający z art. 199 Kc., a uchwały te nie mają jakiejkolwiek mocy i nie dają wnioskodawcom prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Konsekwencją powyższego jest złożenie przez wnioskodawców nieprawdziwego oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Wszystkie uchwały podjęte w roku 2005 (w tym uchwała nr [...]) zostały zaskarżone przez MPGiK w [...], który w imieniu Gminy [...] sprawuje zarząd budynkiem wspólnym. Na termin rozprawy przed Sądem Administracyjnym skarżący przedłożył prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...]r. sygn. uchylający uchwałę Walnego Zgromadzenia właścicieli budynku przy ul. [...]w [...] z [...] r. Nr [...]. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zaskarżona decyzja jest decyzją kasacyjną, która nie rozstrzyga sprawy, lecz - w związku ze stwierdzeniem przez organ II instancji toczącego się między współwłaścicielami nieruchomości sporu i wyłaniających się stąd wątpliwości co do prawa uczestników postępowania – Państwa U. i P. C. dysponowania nieruchomością na cele budowlane – przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Ma to swoje uzasadnienie w wymienionych wyżej okolicznościach sprawy i w treści art. 138 § 2 Kpa zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji i gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Taka sytuacja niewątpliwie zachodzi w niniejszej sprawie. Organ administracyjny nie jest uprawniony do rozstrzygania sporów cywilnoprawnych, a do takich należy spór między współwłaścicielami nieruchomości co do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – jako sprawa przekraczająca zakres zwykłego zarządu. W dacie rozstrzygania przez organ odwoławczy nieznane było jeszcze rozstrzygnięcie Sądu powszechnego w tym zakresie. Kwestię należało wyjaśnić. W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.