II SA/Sz 1330/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę S. S. pismem z dnia [...] r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] , w przedmiocie zwrotu opłaty z tytułu użytkowania wieczystego. W uzasadnieniu podał, że składa skargę w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego na bezprawne działanie organu, tj. wykorzystanie nierównej pozycji w postępowaniu administracyjnym i pozostawanie w bezczynności skutkujące większymi kosztami strony w postępowaniu administracyjnym wszczętym wnioskiem złożonym w dniu [...] r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w odpowiedzi na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). Zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Oznacza to, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego – zgodnie z przytoczonym powyżej przepisem ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnić trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i następne K.p.a., może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i następne K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga S. S.. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego o z dnia[...] r., Nr [...] , jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.