II SA/Sz 1331/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania I. zwolnić skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, II. ustanowić adwokata J.S. wniósł skargę na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...]. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą osadzoną w zakładzie karnym, nie pracuje odpłatnie i nie ma żadnych oszczędności. Ponadto jest dłużnikiem alimentacyjnym i ma ok. [...] zł długu. Wnioskodawca przedłożył zaświadczenie z Zakładu Karnego w G. z którego wynika, że stan środków pieniężnych pozostających w jego dyspozycji wynosi [...] zł. W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Z oświadczenia skarżącego oraz przedłożonego dowodu wynika, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, ponieważ jest osobą osadzoną, nie uzyskuje żadnych dochodów i nie ma oszczędności. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.