II SA/Sz 134/07

Dnia 1 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia W S A - Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu M. S. wynagrodzenie w kwocie [...] złotych, obejmujące należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Wyrokiem z dnia (...( Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z (...(, w przedmiocie zasiłku rodzinnego. Następnie, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, postanowieniem z (...(, referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej radcę prawnego. W dniu 28 stycznia 2008 r. B.S. udzieliła pełnomocnictwa wyznaczonemu z urzędu radcy prawnemu – M.S. Pismem z 11 lutego 2008 r., uzupełnionym w dniu 6 marca 2008 r., pełnomocnik skarżącej – M.S., złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w S. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie, wskazując, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały w całości opłacone przez stronę. Jednocześnie radca prawny wniósł o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia według norm przepisanych. Wnioskodawca oświadczył również, że opinię tę przesłał na adres zamieszkania skarżącej, znajdujący się w aktach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ustanowienie radcy prawnego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków tego radcy. W myśl art. 250 tej ustawy, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka Sąd na posiedzeniu niejawnym. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (DzU Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stanowi, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla radcy prawnego niebiorącego udziału w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - wynosi 75 % stawki określonej w pkt 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, tj. (...(. Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 tego aktu, orzekając o wysokości opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, Sąd obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania. Wobec powyższego, koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie stanowią kwotę (...(. W tej sytuacji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.